အပြန်အလှန် အပေးအယူမျှတဲ့ အတွဲ

 အပြန်အလှန် အပေးအယူမျှတဲ့ အတွဲ

ဘယ်သူမှမသိအောင် ချိန်းလိုးပါတယ် ဆိုခါမှ ချောင်းရိုက်နဲ့ မိသွားတယ်။

.................................................................................................................................................................................................

အိမ်ကွင်းက အဝါရောင်နဲ့ အလန်းမမ

အိမ်ကွင်းက အဝါရောင်နဲ့ အလန်းမမ

ဗိုက်ကြောတွေပျက်ပြီး အရွယ်တော် တစိတ်ဟိုင်းနေပေမယ့် ပစ္စည်းက အလန်းကြီးရှိနေသေးတယ်။

ဒေါ့ကီကို အောက်ကနေပင့်ရိုက်ထားတော့ ဘဲကြီးကို နောက်ကနေ သရီးဝင်ဆမ်းလိုက်ရရင်တော့...တောက်  !

.........................................................................................................................................................................................

သမီးတို့ဖေဖေ (ဖေချစ်မလေးများ) (စ/ဆုံး)

သမီးတို့ဖေဖေ (ဖေချစ်မလေးများ) (စ/ဆုံး)

တိတ်တခိုး ဖိုရမ်မှ ဖိုးနောင် ကူးယူတင်ပြသည်။

အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။

အခန်း ( ၁ )

အိပ်ယာလာနှိုးတဲ့ သမီးက ဘေးနားမှာ လာကပ်အိပ်ကာ စောင်ခြုံထဲဝင်ပြီး ကလိထိုး ကျီစယ်နေတယ်။ ဖအေကို ခွပြီး ဖက်အိပ်တယ်။ ခုမှ အပျိုဘော် ဝင်ကာစဆိုတော့ ပေါင်လုံးကြီးတွေက တုတ်တုတ် နို့လေးက စူကာစလေးတွေ ။ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ကိုယ်သိပ်ကြိုက်တဲ့ အနေအထားလေးပါပဲ။ တစ်နေ့ကပဲ massage မှာ အငယ်ဆုံးလေးကို ရွေးလိုးခဲ့တာ ပြန်သတိရမိတယ်။

သမီးပေါင်လုံးလေးတွေကို လက်နဲ့ အသာပွတ်သပ်ပေးနေမိတယ်။ သမီးနို့လေးတွေကို လက်က ပွတ်ကာသီ ကာပေါ့။အငုံးလေးတွေကို သိပ်ကြိုက်တဲ့ လီးကတော့ သမီးမှန်းမသိဘူး ။ ပေါင်ကြားထဲကနေ ရုန်းထနေတယ် အိမ်ထဲမှာလဲ တိတ်ဆိတ်နေတယ်။

ဘယ်သူမှ မရှိဘူးဆိုတဲ့ အသိက တစ်ခုခုကို လုပ်ချင်နေမိတယ် ။သမီးကိုဖက်ပြီး နမ်းလိုက်တယ် သမီးလေးက ပြန်နမ်းတယ်။ ပြီးတော့ ဟိုဖက်လှည့်အိပ်တယ် ကိုယ်က တစ်ခါပြန်ခွတယ်။ကျောင်းသွားရင် ကျောင်းစိမ်းထဘီ တင်းတင်းလေးနဲ့ တုန်တုန်ပြီး ခါနေတဲ့ ဖင်လေးနှစ်လုံးကို ကြည့်ပြီး ကျောင်းစိမ်းဂရုထဲက ပုံတွေကြည့်ပြီး လီးတောင်ခဲ့တာကို သတိရတယ်။

ခုလဲ အဲဒီဖင်လေး နှစ်လုံးကို နောက်ကနေ သေသေခြာခြာကိုင်ပြီး ပွတ်ပေးနေမိတယ် ဖင်သားလေးက အိပီးတင်းနေရုံမကပဲ ဖွံ့ထွားပြီး ကားနေတော့ လိုင်းကားပေါ်မှာ ထောက်နေကျ ကိုယ်ရဲ့ ဝါသနာအတိုင်း ဖင်လေးနှစ်လုံးကြားကို ကိုယ့်ရဲ့တောင်နေတဲ့ လီးတံကို မသိမသာ မတော်တဆပုံစံနဲ့ အသာကပ်ပြီး ဖင်ကြားအမြှောင်းလိုက်အတိုင်း ချိန်ကပ်ပြီး နောက်ကနေ အသာခွပြီး ဟန်မပျက် ဖက်ထားလိုက်တယ်။

သမီးရဲ့ ဂုတ်သားလေးတွေကို နမ်းနေချိန်မှာ သူ့အသက်ရှုသံတွေ ပြင်းလာတယ်။ ခါးကကိုင်ပြီး နောက်ကိုဆွဲကပ်လိုက်တယ်။ ဖင်နှစ်လုံးကြားကို လီးတစ်ချောင်းလုံး တောင်ရက်ကြီး မြုတ်ဝင်နေပါပြီ။ အရသာကတော့ ဘာနဲ့မှမတူပဲ အရမ်းကို ကောင်းနေပါတော့တယ်။ သမီးဖင်ကြားထဲက ပူနွေးနေတဲ့ အထိအတွေ့ကို မြုတ်ဝင်နေတဲ့ လီးနဲ့ ဖင်နှစ်လုံးနဲ့ ကပ်နေတဲ့ ကိုယ့်ပေါင်ခြံက အရသာခံပြီး မှိန်းနေမိတယ်။

မထင်မှတ်ပဲ သမီးရဲ့ဖင်က နောက်ကို ပိုတိုးကပ်လာတယ် ။  ဘေးစောင်းအိပ်ရက်နဲ့ ဖင်ကို ကောက်လိုက်တဲ့ပုံစံမျိုး ။ လက်ကချက်ချင်း သမီးနို့လေးတွေကို ဆုတ်ကိုင်ပီး ဖိပွတ်နေမိတယ်။သမီးလေးကို ဖက်ထားတဲ့ လက်တွေက ပေါင်ကြားထဲကို ဦးတည်ပြီး ဆင်းသွားကြတဲ့အချိန် .....။

......................................................................................................

အခန်း ( ၂ )

ဟိုနေ့က အိပ်ရာထဲ သမီးကိုခွပြီး ဖီးလ်တက်နေတုန်း သူ့အမေ ဈေးကပြန်လာလို့ ကမန်းကတန်း ရေချိုးခန်းပြေးကြ ရုံးသွား ကျောင်းသွားကြနဲ့ .သားအဖတွေ သိပ်မဆုံဖြစ်ဘူး။ ကိုမင်းကိုတစ်ယောက်လည်း ဒီရက်ပိုင်း ဆော်အရမ်း လိုးချင်နေမိတယ်။ ဪ ပြောရဦးမယ်။ မိန်းမကလည်း အသက်ရလာတော့ သိပ်စိတ်မပါတော့ဘူးလေ။

ကိုမင်းကိုကတော့ ငယ်တည်းက အထန်တစ်လိုင်းဆိုတော့ လီးက စောက်ဖုတ်နဲ့ ပြတ်လို့မရဘူး။ ခွေးလျားသီးဆေးလဲစားနေ ငှက်ပျောသီး ကြက်ဥ ပျားရည် နေ့တိုင်းသောက်ပြီး လီးကလဲ အဲဗားတောင် ..။ဒီကြားထဲ ဖေ့ဘုတ်မှာ ဖွင့်ထားတဲ့ ဆက်စီအကောင့်တုနဲ့ ညတိုင်း ကုန်ကြမ်းရှာပြီး အချိန်ရရင်ရသလို မာစွပ်ပဲပြေးနေရတာ ကြာပီလေ။ 

စောက်ဖုတ်တွေ လိုးလာတာ များတော့လဲ အပြောင်းအလဲလေး လိုချင်လာမိတယ် ။ အဲဒါကတော့ ခုတလော ဖေ့ဘုတ်တွေမှာ ခေတ်စားနေတဲ့ အငုံးလေးတွေပဲ.. ။ ကျောင်းသူလေးတွေ သစ်ပင်အောက်မှာ ခိုးလိုးနေတဲ့ ကားတွေ ချောင်းရိုက်တွေ ကြည့်ပီး ခုတလော မာစွပ်သွားရင် အငယ်ဆုံး ထက်ထက်ဆိုတဲ့ သမီးလေးနဲ့ပဲ ပုံစံမျိုးစုံ လိုးနေရတယ်။

ကျောင်းစိမ်းဂရုတွေမှာဆို ကျောင်းသူလေးတွေရဲ့ ထမီအစိမ်းနဲ့ ဖင်လုံးလေးတွေကို တင်ထားကြတာ ကြည့်ပီး အပျိုပေါက်လေးတွေ လိုးချင်နေပြန်တယ်။အဲလိုချိန်မှာ ဟိုနေ့က သမီးအပျိုပေါက်က လာဆွတော့ ပိုဆိုးတာပေါ့။ ဒါနဲ့ဆက်ရအောင် ..

ဒီနေ့မနက်ပိုင်းမှာ ရုံးမသွားခင် သမီးကျောင်းသွားဖို့ ပြင်နေတာ မသိမသာ သွားချောင်းကြည့်မိတယ်။ မင်းကိုတစ်ယောက် အသက်ရှုဖို့ မေ့သွားတယ် .. ။ သမီးလေး အဝတ်လဲမလို့ ရင်လျှားလေးကို ချွတ်ချတဲ့ အချိန်ပေါ့ ။အပျိုပေါက် နို့လေးနှစ်လုံးက ဖွေးပြီး ဘေးကို စူထွက်နေတယ် ။ ထိပ်က နို့သီးခေါင်းလေးက သူ့အမေလိုပဲ နီရဲပြီး တစ်သားထဲဖြစ်နေတယ်။

အရင်အိမ်မှာ အိမ်အကူလာလုပ်ဖူးတဲ့ တောကကောင်မလေး မိညိုကို ညာပီးမုန့်ဖိုးပေးပြီး နို့ကိုင်ဖူးတာ သွားသတိရတယ်။အဲတုန်းကတော့ စောက်ဖုတ်ပါ ကိုင်လိုက်ရပေမဲ့ မိန်းမသိသွားလို့ တောပြန်ပို့လိုက်တော့ အဆက်ပြတ်သွားတယ်။ 

ထားပါတော့ .. ခုလဲ သမီးကို တံခါးကွယ်ကနေ ကောင်းကောင်းချောင်းနေလိုက်တယ် အပျိုကြီးကိုဖြစ်လို့ ဖင်တွေနို့တွေက ရှယ်တွေပဲ ။သမီးက ထမီကို ဂွင်းလုံးချွတ်ချထားတော့ သမီးရဲ့ ပေါင်လုံးကြီးတွေနဲ့ ပေါင်ကြားထဲက အမွှေးနုလေးတွေနဲ့ စောက်ဖုတ်လေးကို ကြည့်ပြီး ဂလုကနဲ တံတွေးမျိုချမိတယ်.. ။

ဖင်ကုန်းပြီး ဘောင်းဘီဝတ်တော့ ဖွေးပြီးလုံးတင်းနေတဲ့ ဖင်လေးနှစ်လုံးကြည့်ပြီး ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ ထောက်နေကျလို သမီးဖင်ကို အားရပါးရ ထောက်ခဲ့တဲ့ မနက်ကို သွားသတိရပြီး လီးက ပေါင်ကြားထဲမှာ အရမ်းကိုတောင်နေခဲ့တယ်။

"ကိုမင်းကို" 

.မိန်းမခေါ်သံကြားလိုက်တယ်။

"ဟေ .. "

"ကျမတော်ကြာနေ မမတို့ရွာ လိုက်သွားဦးမယ် နောက်ဖေးမှာ ဟင်းတွေ ချက်ထားခဲ့တယ်.. နှစ်ရက်လောက်ဖြစ်ဖြစ်ပေါ့ အဲဒါလာပြောတာ"

မင်းကိုတို့ ထီပေါက်တာထက် ပျော်သွားပြီလေ။မိန်းမက ပြောပြီး ရေချိုးခန်းဝင်သွားတယ်။သမီးအခန်းထဲ ဖွင့်ဝင်လိုက်တယ် ..။

" သမီးလေး ...."

" ဟင် ဖေဖေ"

"သမီးမေမေ ခရီးသွားတော့မှာတဲ့" ပြောပြီး သမီးကို နောက်နေ သိုင်းဖက်လိုက်တယ် .. ။

"ဟယ် .. ဟုတ်လား"

သမီးကလဲ ပျော်နေတဲ့ပုံစံနဲ့ ပြုံးဖြီးဖြီးလုပ်ပြီး ဖအေကို မျက်နှာလေးမော့ပြီး  နှုတ်ခမ်းလေး စူပြတယ်။ နောက်က သိုင်းဖက်ထားတော့ လက်တွေက သမီးနို့လေးနဲ့ တမင်ထိအောင်ဖိပြီး ဖက်ထားလိုက်တယ်.. ။

နောက်ကတော့ လီးက ဖင်ကြားမရောက်တရောက် အချောင်းလိုက်ကြီး ကပ်နေတာပေါ့..။ သမီးကလဲ ငြိမ်ခံနေတယ်.. ။ သမီးဖင်ကြားကို မရောက် ရောက်အောင် လီးကိုရွှေ့ပြီး ဖင်ကြားထဲထဲ့ပြီး ဖက်ထားလိုက်တယ်။နှစ်ယောက်လုံး နားလည်မှုတွေ ရနေသလို ခံစားရတယ် ။ သမီးနို့လေးတွေကို နယ်ပြီး၊ ကုတင်စောင်းကိုရွှေ့ပြီး မှောက်ရက်လေး ကုန်းထားပြီး နောက်ကနေခွပြီး ထပ်လျက်လေး လိုးသလို ဆောင့်ပေးနေမိတယ်.. ။သမီးဆီက 

"အင်းးးး"

ကနဲ့ ညီးသံလေးတွေ ထွက်လာတယ်။ပြီးတော့မှ 

"ကဲထ.. သမီးကျောင်းသွားရဦးမယ် ..."

"ဟုတ်" .

ဆိုပီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ ဖြစ်နေတုန်း ပြန်ထွက်လာခဲ့တယ်။အိမ်ရှေ့က အသံကြားလိုက်တယ်။

"မိဖူးရေ .. ကျောင်းကားလာနေပြီ "

 ..............................................................................................................

အခန်း ( ၃ )

သမီးလေး ကျောင်းကားပေါ် တက်သွားတဲ့အထိ လိုက်ကြည့်မိတယ်။ ဖင်လုံးလေးက ကျောင်းစိမ်းထမီလေးနဲ့ လုံးကားပြီး ဂလုကနဲ တံတွေးမျိုချမိတယ်။ကျောင်းစိမ်းထမီလေးနဲ့ လမ်းလျှောက်သွားရင် အပေါ်အောက် ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ တုန်တုန်သွားတဲ့ ဖင်လေးကိုကြည့်ပြီး ဖအေဖြစ်ပြီး ဂွင်းထုဖူးတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိဘူးလေ။ 

ခုတော့ မိန်းမကလဲ ခရီးသွားပြီ သမီးကလဲ အခြေနေကောင်းတယ်ဆိုတော့ ဒီနေ့ အလုပ်ထဲမှာ စိတ်က သမီးကို ဘယ်လို လိုးရပါ့မလဲလို့ပဲ တွေးနေမိတယ်။ နေ့ခင်း ထမင်းစားချိန် မရောက်ခင် ဖုန်းလာတယ်။ ဘော်ဒါကြီးအောင်ကိုဆက်တာ ..။

"ဟေ့ယောင်ရီး .. ဆော်အငုံးလေးတစ်ယောက် ရှိတယ် " 

"3 နာရီ 1 သိန်းလောက် ပေးရမယ်တဲ့ ဆော်လေးက 19 နှစ် တဲ့ .. အသားညိုတယ် အိုးကောင်းတယ်ပြောတယ်။"

အရင်က ဒီကောင်နဲ့ သွားသွားချနေကျ အငုံးလေးကတဆင့် သိရတယ်လို့ပြောတယ်။  အငုံးလေးဆိုပေမယ့် ပိုက်ဆံနဲ့လိုးခံနေကျဆိုတော့လဲ အသက်သာငယ်တယ် စောက်ဖုတ်လေး လှတယ် ဖောင်းတယ် ဆိုတာကလွဲရင် အဖုတ်က ခပ်ချောင်ချောင်ရယ်လေ။ကိုယ့်လီးကလဲ သိပ်ကြီးတာ မဟုတ်တော့ ဒီကလေးမလေးလဲ ဒီလိုပဲနေမှာပါလို့တွေးပြီး ပြောလိုက်တယ်။

"အေးကွာ ဒီနေ့တော့ မအားတော့ဘူးဟေ့ .. နောက်မှ ငါဖုန်းပြန်ဆက်မယ်"

"မင်းသွားထားနှင့်ကွာ ပြန်ပြောပြ ဟုတ်ပြီလား ..."

စိတ်ထဲကတော့ ဟင်းး ငါ့သမီးလောက် ငုံးပါ့မလားကွာ။ ငါ့သမီးလောက် ငယ်မလား .. ။ အပျိုပေါက်ကွ ။ မီးကောင်ပေါက်အစစ် ဘယ်လီးမှ မဝင်ရသေးတဲ့ စောက်ဖုတ် အသစ်စက်စက် ..။ တွေးရင်း လီးတအားတောင်လာခဲ့သည်။ အလုပ်ကလဲ မဆင်းသေး။

.......................................................................................................

အဲဒီအချိန် သမီးဖြစ်သူ မိဖူးလေးကတော့ ကျောင်းကနေ့ ပြန်ရောက်တာနဲ့ ရေမိုးချိုးပြီး သူငယ်ချင်း ဝတ်ရည်ပေးထားတဲ့ အောကားတွေ ထိုင်ကြည့်ရင်း အောင်မျိုးကို စောင့်နေခဲ့သည်။အောင်မျိုးက သူထက်အများကြီးကြီးတဲ့ အကိုကြီးပါ ။ လမ်းထိပ်ကွမ်းယာဆိုင်ကနေ အမြဲမကြားတကြား စတတ်သူ နောက်တော့ ကျူရှင်သွားတဲ့အချိန်တွေဆို နောက်ကလိုက်ပြီး ရီးစားစကားပြောရင်း မိဖူးကလဲ အယွတစ်လိုင်း။

အဆီဗူးလေး ခါစအရွယ်ဆိုတော့ ကျောင်းမှာ သူငယ်ချင်းတွေ ပြောသလို ရီးစားနဲ့ နမ်းချင် ပါးစပ်ချင်း စုပ်ကြည့်ချင်နေတယ် .။

နောက်ပြီး အောကားထဲကလို လီးနဲ့ စောက်ဖုတ်ကို လိုးတာတို့ နို့စို့တာတို့ ခံကြည့်ချင်နေတာဆိုတော့ အောင်မျိုးကို ချင်ချင်းအဖြေပြန်ပေးပြီး ဒီနေ့ အမေမရှိဘူးဆိုတော့ တစ်ခါထဲ အိမ်ကိုလာဖို့ ချိန်းလိုက်မိသည်။ အဖေကလဲ ညနေမှ ပြန်လာမှာဆိုတော့ အေးဆေးပဲလေ။ အိမ်ရှေ့ခန်းက ခုံမှာထိုင်ရင်း အောက်ခံ မဝတ်ထားတဲ့ ထမီကိုလှန်ပြီး စောက်ပတ်လေးကို ဝတ်ရည်သင်ပေးထားသလို ပွတ်နေရင်း တွေးနေမိတယ်။

အောင်မျိုးနဲ့ ခုမှ ချိန်းတွေ့တာဆိုတော သူဘာတွေ လုပ်မှာလဲပေါ့ ။ငါ့နို့တွေကိုစို့မှာလား စောက်ဖုတ်ကိုနှိုက်ပီး လျှာနဲ့ ယက်မလားမသိဘူး ..။အင်း သူ့လီးက ဘယ်လိုမျိုးကြီးလဲ မသိဘူးနော် .. ။အဖေ့လိုပဲ ပူပူနွေးနွေး အချောင်းရှည်ကြီးပဲလား တွေးရင် မနက်တုန်းက အဖေ့လီးကြီး ဖင်ကြားထဲ ဝင်နေတုန်းက အထိအတွေ့ အရသာကို ပြန်စဉ်းစားပြီး စောက်ရေလေးတွေ စို့လာခဲ့သည်။ဒီအချိန်မှာပဲ အောင်မျိုးရောက်လာလေသည်။  မိဖူးက

 "လာလေအကို" 

ဆိုပြီး အိမ်ထဲရောက်တာနဲ့ အိမ်ရှေ့တံခါးကြီးကို ပိတ်လိုက်လေသည်။ အောင်မျိုးက မိဖူးခါးလေးကို ဆွဲပြီးဖက်လိုက်တယ် မိဖူးတစ်ယောက် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ ခေါင်းလေးငုံ့လို့ ..။ ဗိုက်မှာတော့ သူ့လီးတံကြီးက အရှည်လိုက်ကြီး လာကပ်နေတာကို ခံစားသိလိုက်သည်။

"ဖူးလေး .."

" ရှင် ... အကို "

"ဖူးအတွက် အအေး ဝယ်လာတယ်"

အောင်မျိုးပြောရင်း ကျွဲရိုင်း 2 ဘူးပေးလိုက်တယ် ။

"အော် ဟုတ် အကို"

"သမီးသွားထည့်လိုက်မယ်နော် ..."

နောက်ဖေးခန်းထဲ ဝင်သွားတဲ့ မိဖူးလေးရဲ့ တဆတ်ဆတ် တုန်ပီးခါနေတဲ့ ဖင်လေးနှစ်လုံးကို ကြည့်ရင်း အောင်မိုးပုဆိုးပေါ်ကနေ လီးကိုကိုင်ပြီး ဂွင်းနှစ်ချက်သုံးချက်လောက် ထုပြီးခံစားနေလိုက်တယ်။ အရင် မိဖူးတို့ သူငယ်ချင်းတွေ ကျောင်းသွားရင် ဖင်လေးတွေ နောက်ကကြည့်ပြီး ကွမ်းယာဆိုင်မှာ ဘော်ဒါတွေ တစ်ယောက်တစ်ပေါက် စိတ်ကူးနဲ့ မှန်းရင်း ပါးစပ်နဲ့ အာသာဖြေ ပြောကြတာတွေ ပြန်သတိရမိတယ်။

အဲအချိန်ထဲက မိဖူးလေးကို မှန်းပီးဂွင်းထုခဲ့ရတာ။ ခုတော့ ဒီဖင်လေးကို အဝကိုင်ပြီး ပေါင်ကြားထဲက စောက်ဖုတ်အဖူးလေးကို ဒီလီးကြီးနဲ့လိုးရတော့မှာ ပါလားလို့ တွေးရင် လီးကြီးလဲ ပေါင်ကြားထဲမှာ တောင်ထလာခဲ့သည်။မိဖူး ပြန်လာပီး အအေးခွက် နှစ်ခွက် စားပွဲပေါ်ချပေးတော့ ရင်ကဟိုက်နေတော့ တီရှပ်လေးထဲက နို့လေးကိုကြည့်ရင်း

"အော် .. ဖူးလေး .. ဟိုလေ ရေတစ်ခွက်လောက်ရော ရမလား ရေသောက်ချင်လို့ .."

"အော် ..ဟုတ်"

မိဖူး နောက်ဖေးဝင်သွားတဲ့အချိန် အောင်မိုးလှုပ်ရှားပြီး အိပ်ထဲက ဆော်ဖီးဆေးထုတ်ကို ခပ်မြန်မြန်ဖောက်ပြီး အအေးခွက်ထဲ ထဲ့လိုက်သည်။ မိဖူး ချက်ချင်း ပြန်ထွက်လာလို့ အိတ်ခွံကို ကမန်းကတန်း ခုံအောက်ထဲထဲ့လိုက်ရတယ်။ ရေတစ်ငုံလောက် ဟန်ဆောင်သောက်ရင်း မိဖူးကို မသိမသာ ခိုးကြည့်လိုက်တော့ မိဖူးတစ်ယောက် အောင်မိုးပေါင်ကြား ပုဆိုးထဲက ထောင်ထွက်နေတဲ့ မိမိလီးကြီးကို ကြည့်နေတာ သိလိုက်ရသည်။

အောင်မိုးကြည့်တာ လူမိသွားလို့ မိဖူး ရှက်ရှက်နဲ့ အအေးခွက်ယူပြီး တဂွတ်ဂွတ်နဲ့ ကုန်အောင် မော့သောက်လိုက်လေသည်။အောင်မိုး စိတ်ထဲက ကြိတ်ပြုံးနေသည်။ သေခြာသွားပြီ ဒီချာတိတ်လေး စောက်ဖုတ်ကို လိုးရတော့မယ်ဆိုတာ အိမ်ထဲမှာလဲ ဘယ်သူမှမရှိ တစ်ယောက် အသက်ရှုသံ တစ်ယောက် ကြားနေရသည်။ 

အောင်မိုး မိဖူးလက်လေးကိုကိုင်ပြီး ဆံစလေးတွေကို ဖွဖွသပ်ပေးရင်း မိဖူးကြည့်လက်စ လက်ထဲက ဖုန်းလေးကိုယူရင်း နှစ်ယောက်အတူ ပူးကပ်ပြီး ကြည့်နေလိုက်ကြသည်။အောင်မိုးက လည်တယ်။ အခြားအကြောင်းတွေ လျှောက်ပြောရင်း မိဖူးသူငယ်ချင်း ဝတ်ရည်အကြောင်း ရောက်သွားတယ်။

တကယ်တော့ ဝတ်ရည်နဲ့ အောင်မိုးက တစ်ဝမ်းကွဲ မောင်နှမ။ မိဖူးနဲ့ကလဲ အရမ်းချစ်တဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ နောက်တစ်ယောက်ရှိသေးတယ်။ ဖူးလေးတို့ ကျောင်းကပဲထင်တယ် ။ အကို့ညီမတစ်ယောက် သူ့နာမည်က စောသင်ဇာတဲ့ .. ။

"ဟင့်အင်း မသိဘူးအကို .. "

မိဖူးပြောနေရင်း တစ်ကိုယ်လုံး ဖိန်းရှိန်းလာနေပြီး ဘယ်လိုဖြစ်နေမှန်းမသိ အာခေါင်တွေ ချောက်လာတယ်။ အကို့လက်တွေ မိဖူးကို ဖက်ထားတာ အရမ်းအရသာရှိနေတယ် ။

"မိဖူးလေး ဖေ့ဘုတ်ထဲက search box မှာ အကိုရှာကြည့်မယ်နော် "

ဆိုပြီး စော ..ဆိုပြီး နှစ်ခါလောက် ထပ်ရိုက်ကြည့်တော့ အခြားနာမည်တွေ ထွက်လာတာပေါ့ ။နောက်တစ်ခါ အစောကလို့ မိဖူး မမြင်အောင်ရိုက်ပြီး မိဖူးမြင်အောင် ပြလိုက်တော့ စောက်ဖုတ် စောက်ဖုတ်လိုးချင်သူ . စောက်ဖုတ်ချစ်သူ စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေး စတဲ့နာမည်တွေ ထွက်လာပါလေရော ..။

"ဖူးလေးကြည့်ပါဦး ဘာတွေလဲ မသိဘူးနော် ဝင်ကြည့်ရအောင် "

ဆိုပြီး အောင်မိုးထပ်ဝင်ကြည့်တော့ မိဖူးလဲ မျက်နှာတွေပါ ထူပူလာပြီး အရမ်းခံစားလာရသည်။ sex အကောင့်တွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဝင်ကြည့်ပြီး အောပုံတွေ အောဇာတ်လမ်းတွေ အောကားတွေပါ ကြည့်ကြလေသည်။

မိဖူးတစ်ယောက် အရုပ်တစ်ရုပ်လိုဖြစ်နေပြီး မေ့မျောသလိုလိုနဲ့ အောပုံတွေကြည့်ပြီး စပ်ပတ်ကို လီးနဲ့ အလိုးခံချင်တဲ့စိတ်တွေ ထိမ်းမရအောင် ဖြစ်လာရသည်။ပုံအောက်က ကော်မန့်ကြမ်းကြမ်းတွေကို အောင်မိုးက ဖတ်ပြတော့ ပိုဆိုးတယ် မိဖူးမနေနိုင်တော့ဘူး။ ဆေးတန်ခိုးကလဲ ပြနေပီလေ။

မိဖူးဆေးတန်ခိုးကို မခံနိုင်တော့ပဲ အရူးအမူး ခံချင်စိတ်နဲ့ အောကားတွေ ဖွင့်ကြည့်မိနေတယ်။ အောင်မိုးကတော့ပြုံးပြီ မိဖူးနို့လေးတွေကို နယ်နေတယ်။ မိဖူးတစ်ကိုယ်လုံး ဘာမှမကျန်အောင် ချွတ်လိုက်ပြီ ။အောင်မိုးရဲ့ နို့စို့ချက်တွေ အောက်မှာ ကော့ပြန်နေတဲ့ မိဖူးလေးပေါင်ကြားထဲကို လက်ထဲ့ပြီး စောက်ပတ်ကိုမထိပဲ ပေါင်အတွင်းသားလေးတွေကို မထိတထိ ပွတ်ပေးနေလိုက်တယ်။

မိဖူးမရတော့ အရမ်းခံချင်နေပြီ အကို လိုးပါတော့လို့တောင် ပြောချင်နေမိတယ်။ အဲဒီအချိန် အေင်မိုးက မိဖူးကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ထားပြီး ပုဆိုးကို ဂွင်းလုံးချွတ်ချလိုက်တယ်။မိဖူးတစ်ယောက် အောင်မိုးပေါင်ကြားက တောင်နေတဲ့ လီးမဲကြီးကို ကြည့်ပီး စောက်ဖုတ်ထဲက အရေတွေ စိမ့်ထွက်လာတယ် ။

လီးကြီးက အလုံးကြီးပြီး မဲမဲတုတ်တုတ်ကြီး နောက်ပြီးရှည်လဲရှည်တယ်။ ဖေဖေ့လီးထက် ရှည်မယ်လို့ မိဖူးတွေးမိတယ်။နောက်ပြီး လီးတံပတ်လည်မှာလဲ ဝက်ခြံပေါက်သလို အဖုကြီးတွေက သုံးလုံးတောင် ( တကယ်တော့ အောင်မိုးက အဖုတ်တကာ လိုးနေကျ စားဖားကြီးဆိုတော့ ဂေါ်လီသုံးလုံး ပတ်လည်ထည့်ထားတာပါ ) 

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မိဖူးကတော့ ပေါင်နှစ်လုံးကြားထဲက အဖုတ်လေးက အရမ်းကို တစ်ခုခုနဲ့ ပွတ်သပ်ထိတွေ့ချင်နေသည်။ အောင်မိုးကတော့ စားနေကျမို့ မိဖူးအခြေအနေကိုကြည့်ရင်း အငုံးမလေး မိဖူးတစ်ယောက် အရမ်းစောက်စိတောင်နေပြီမှန်း အောင်မိုးသိနေပြီ ။

အရှိန်တက်သထက်တက်အောင်လုပ်ဦးမယ်ဆိုပြီး အောင်မိုးမထိတထိလေးတွေ ကစားပေးနေတယ် ။စောက်ဖုတ်လေးကို လက်ဝါးလေးနဲ့ တဖတ်ဖတ် ရိုက်ပေးလိုက်တော့

 "အင်းးးး"

ဆိုပြီး မိဖူးလေး ကော့တက်လာတယ် အောင်မိုးက မိဖူးနားနားကို ကပ်ပြီး

"ဖူးလေး ..." 

မိဖူးပြန်တောင် မထူးနိုင် အသနားခံတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ရော ရမက်ထန်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ပါ ကြည့်မိတယ် ...။

"ဖူးလေး စောက်ပတ်လေးကို အကို့လီးနဲ့ လိုးချင်တယ် .."

ခုလို ညစ်ညမ်းကြမ်းတမ်းတဲ့ စကားတွေက မိဖူးကို ဖီလင်အပြင်းစားအဖြစ် ပိုပြီး ဖီးလ်တက်စေခဲ့သည်။ 

" အင်းးးးး အဟင့်း"

အောင်မိုးကတော့ မိဖူးစောက်ဖုတ်လေးကို ကြည့်ပြီး လီးကိုင်ပီး ဂွင်းထုပြနေလိုက်သေးတယ်.. ။နောက်တစ်ခါ နားနားကပ်ပြီး ထပ်ပြောပြန်တယ် .. ။ "လိုးမယ် နော် သိလား .. လိုး ....မှာ ဖူးလေး ပေါင်ကြားထဲက စောက်ပတ်ကို လိုးမှာ .."

"စောက်ပတ်နဲ့ လီးနဲ့ လိုးမှာ ..".

မိဖူးမခံနိုင်တော့ဘူး ...။ အောင်မိုးလီးကြီးကို လှမ်းကိုင်လိုက်မိသည်။

.................................................................................................................

အခန်း ( ၄ )

ထိုအချိန်..

ကိုမင်းတစ်ယောက် မနေနိုင်လို့ နေ့တဝက်ခွင့်ယူပြီး အိမ်ပြန်အလာ.. ။ ချက်ခြင်းမဝင်သေးပဲ သမီးကို နောက်မလို့ တံခါးမခေါက်ပဲ အိမ်ဘေးဖက်ကိုသွားပြီး ပြတင်းပေါက်ကနေ အသာချောင်းကြည့်လိုက်တော့ ..သမီးဖြစ်သူ အပျိုပေါက်လေး ဖူးဖူးက လမ်းထိပ်က ကလေကချေ အောင်မျိုးရဲ့လီးကို ကိုင်နေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ 

ဖွေးပြီးစူထွက်နေတဲ့ သမီးနို့လေးတွေကို အောင်မျိုးက အငမ်းမရ စို့နေတာ တွေ့လိုက်ရတယ် .. ။ သမီးလေးရဲ့ ဖွေးတုတ်နေတဲ့ ပေါင်တန်ကြီးတွေကို ကြည့်ရင်း ကိုမင်းကိုလဲ ပေါင်ကြားထဲက လီးက တဆတ်ဆတ်တောင်လို့ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးတွေဆူလာသည်။ 

ဘာလုပ်ရမလဲ စဉ်းစားတယ် ။ ဒီလိုကောင်နဲ့တော့ ပါကင်အဖောက်မခံစေရဘူး ။ ငါ့သမီး ငါကိုယ်တိုင် ဖောက်မယ်ဆိုပြီး အိမ်ရှေ့ပြန်ထွက်ကာ တံခါးကို ခပ်ပြင်းပြင်း ထုလိုက်လေသည်။

..........................................................................................

အောင်မျိုးလဲ အချိန်ဆွဲပြီး အငုံးလေးကို နှုးဆွပေးနေပေမဲ့ တအားလိုးချင်နေပြီမို့ စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးကို ကုန်းမှုတ်တော့မဲ့အချိန် ..

ဒုန်ဒုန်း ..ဆိုတဲ့ တံခါ့းခေါက်သံကြောင့် .. ကမန်းကတန်း ပုဆိုးကောက်ဝတ်။ ဖူးဖူးလဲ အမြန် ထမီကောက်ဝတ်ပီး အောင်မျိုးကို နောက်ဖေးတံခါး ဖွင့်ပေးလိုက်ပါတော့သည်။အောင်မျိုးလဲ ခွေးပြေးဝက်ပြေးနဲ့ စားရကာနီးမှ.. လီးတောင်တောင်နဲ့ပဲ ပြေးရလေတော့သည်။

........................................................................................................................

ဖူးဖူးလေး တံခါးသွားအဖွင့် လမ်းမှာ ရဲဆေးထပ်တင်လာလို့ မျက်နှာတွေနီမြန်းနေတဲ့ အဖေကို တွေ့လိုက်ရတော့ 

"ဟင် .. ဖေဖေ အစောကြီးပြန်လာတယ်လား .."

အေး ဟုတ်တယ်သမီး .. ။ခပ်ပြတ်ပြတ်ပြောပြီး အိမ်ထဲတန်းဝင်ခဲ့တယ်။ နောက်ပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိလို့ အိမ်သာထဲ တန်းဝင်ခဲ့တော့သည်။အိမ်သာထဲမှာ ပုဆိုးလှန်ပြီး ဂွင်းတစ်ချက်နှစ်ချက်ထုရင်း စဉ်းစားတယ်။ ဘယ်လိုလုပ်မလဲပေါ့ ..။

သမီးကတော့ သူ့အခန်းထဲ ဝင်သွားတာ တွေ့လိုက်တယ် ။ ထူးခြားတာကတော့ သမီးက အင်္ကျီဝတ်ချိန်မရလို့ ထမီရင်လျှားနဲ့ တံခါးလာဖွင့်တာပဲ။ဒါကြောင့် သမီးတို့ ခုဏ ပွဲကြမ်းနေကြတဲ့ အိမ်ရှေ့ခန်းကို ထွက်လာခဲ့တယ်။တွေ့ပါပြီ ... စားပွဲခုံအောက်မှာကျနေတဲ့ ဆော်ဖီးဆေး အိပ်ခွံလေး .. ။ ဆေးကတော့ မရှိတော့ စားပွဲပေါ်မှာတော့ ဖန်ခွက်တစ်လုံး .. ။ ပြီးပြီပေါ့ ..။ မိဖူးကို ဟိုကောင် ဖီးဆေးတိုက်ပြီး လိုးမလို့ ပြင်ဆင်ထားတယ် ဆိုတာ သိလိုက်လေသည်။ 

ဒီဆေးက တကယ်ဆို ကိုမင်းကို သုံးနေကျပါ ..။ အရင်တုန်းက အလုပ်ထဲက ချာတိတ်မလေးနဲ့ လိုးတုန်းက ဒီဆေးတိုက်နေကြဖြစ်သည်။ဒီဆေးအစွမ်းကို ကောင်းကောင်းသိထားလေသည်။ သောက်ပြီးရင် ဘယ်ဆော်မဆို မနေနိုင်အောင် ဖီးလ်တက်ပြီး အလိုးခံချင်လာသည်။

" အင်း .. ဒါဆိုရင်တော့ ငါ့သမီး ဆေးသောက်ပြီးပြီပေါ့ "

အခြေနေကြည့်ဖို့ သမီးအခန်းထဲ ဝင်သွားလိုက်မိသည်။

............................................................................................................................

အခန်း  ( ၅ )

မိဖူးတယောက်ကုတင်ပေါ်မှာဖီးဆေးအစွမ်းပြနေပီမို့ အောင်မျိုးနှုးဆွခဲ့သမျှတွေပြန်ခံစားရင်း အကျီတောင်မဝတ်နိုင်ပဲ ရင်လျှားလေးနဲ့နို့တွေကိုင်ပီး လက်တဖက်ကပေါင်ကြားထဲပွတ်နေမိတယ်။

မျက်စိထဲမှာတော့ အောင်မျိုးလီးရော အဖေ့လီးရောမြင်နေတယ်။ အိပ်ရာထဲမှာ အဖေကဖင်ကြားထဲကိုလီးကြီးထဲ့ပီးနောက်ကနေညောင့်တာ ကိုတွေးပီး စောက်ဖုတ်ထဲကတစစ်စစ်နဲ့ယားလာတယ်။

..............................................................................................................................

"သမီး ..မိဖူး ..တံခါးဖွင့်စမ်း"

အမိန့်သံနဲ့ဆိုတော့ ချက်ခြင်းလာဖွင့်တယ် အပေါ်ပိုင်းဗလာနဲ့အောင်က ပုဆိုးဖရိုဖရဲနဲ့အဖေ့ကိုမြင်တော့ တမျိုးခံစားနေရတယ်။အဖေ့ပေါင်ကြားထဲကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တော့ အဖေလီးတောင်နေတယ် လို့ထင်တယ် ထိုထိုးထောင်ထောင်ကြီးဖြစ်နေတယ်။

တံခါးဖွင့်ပေးပီးကုတင်ပေါ်ပြန်တက်ရင်း ခုဏလိုပဲပြန်လဲှပီးဘေးတစောင်း လေးကျောပေးနေလိုက်တယ်။အဖေက ကုတင်ပေါ်လိုက်တက်လာတယ်..။

"သမီးဘာဖြစ်နေလဲ နေမကောင်းဘူးလား ရင်လျားနဲ့ ရေချိုးမလို့လား"

"အအေးပတ် နေဦးမယ် "..

ဆိုပီး ခေါင်းလေးကိုလာပွတ်တယ်။အသားကိုလာထိတာနဲ့ တကိုယ်လုံးဖိန်းကနဲရှိန်းကနဲဖြစ်နေတယ်ဘေးနားမှာ အဖေလဲှချလိုက်တာသိတယ်.. ။ 

အဖေကကိုယ်လုံးချင်းပူးကပ် နေအောင်လှဲချပီး သမီးလေးလို့ တိုးတိုးလေးခေါ်ပီး ဂုတ်သားလေးတွေကို လာနမ်းတယ်..လက်တဖက်ကတော့ဖက်လိုက်တယ်။ကိုမင်းတသက်နဲ့တကိုယ် ဒီလောက်ဆော်တွေ စောက်ဖုတ်တွေလိုးလာတာ မနည်းတော့ဘူး။  ဒီလောက်ဖီးမတက်ခဲ့ဘူးဘူး..။

ခုတော့ အပျိုပေါက်နုနုထွတ်ထွတ်လေး အဖူးလေးလဲဖြစ် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကလဲ စူစူတင်းတင်းလေး နောက်ပီးကိုယ့်သမီးလေး ရင်းလေးလဲဖြစ်တာကြောင့် ...ဖီးတေတအားတက်နေတယ်။

သမီးဖင်လေးကိုကြည့်လိုက်တော့ လုံးတင်းပီး နောက်ကိုထွက်နေတယ်။ ကိုဒေအကြိုက်အိုးမျိုးလေး ..။မိဖူးလေးကိုဖက်ရင်းး ကိုမင်းပိုတိုးကပ်လိုက်တော့ပေါင်ကြားထဲက တာင်နေတဲ့လီးကမိဖူးလေးဖင်ကြားထဲဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက်တိုးဝင် ပီးကပ်နေတာပေါ့။

ဖင်ကြားထဲကိုပူနွေးနေတဲ့လီးတံကြီးတချောင်းလုံးမြုတ်ဝင်တိုးဝင်ပီး ထိကပ်လာတာကို အလန့်တကြား နဲ့ နှစ်ချိုက်စွာခံစားလိုက်ရတယ်။မိဖူးလေးဆီက မအောင့်နိုင်တဲ့အသံလေး တွေထွက်လာတယ်။

"အင်း ...ဟင်းး ဖေ ....."

ကိုမင်း သိတာပေါ့ ..အခြေနေကို .. သမီးကိုငုံ့နမ်းရင်းဖင်ကြားထဲဝင်နေတဲ့ လီးကိုကပ်ပီးညောင့်ပေးနေလိုက်တယ်။

"ဟင်း ..ဖေရီး ...အဟင့် ..."

ရင်လျှားထားတဲ့ထမီလေးကိုအဆုံးထိဆွဲချွတ်လိုက်တယ်။မရတော့ဘူး ကိုမင်း အရမ်းထန်လာပီလေ ..။ကြမ်းကြမ်းရမ်းရမ်းတေလုပ်ချင်လာတယ် ...။

ယမကာလေးကလဲထပ်သောက်ထားတယ်ဆိုတော့ သွေးတွေဆူနေပီ။ဝတ်ထားတဲ့ပုဆိုးကိုကွင်းလုံးချွတ်လိုက်ပီး ဖင်တုံးလုံးဖြစ်နေတဲ့မိဖူးလေး ဖင်ကြားထဲလီးတံကြီးကို အသားချင်းထိကပ်ပီး စောက်ဖုတ်ဝရောက်တဲ့ထိ ပွတ်ဆွဲနေလိုက်တယ်။

....................................................................................................

အခန်း ( ၆ )

ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ကိုမင်းကိုလီးက အောင်မိုးလောက်မကြီးဘူး..ဒါပေမဲ့စံချိန်တော့မီတယ်ပြောရမှာပေါ့။အနေတော်လောက်ပဲ..။ ဒါကိုမိဖူးလေးလဲ ခံစားမိတယ် ။ဒါပေမဲ့ ကြီးတာ မကြီးတာကြိုက်တာမကြိုက်တာ မိဖူးမသိသေးပါ ။အဖူးလေးမို့ လီးဆိုတာ ပဲသိနေတဲ့အသိနဲ့ လီးရဲ့အရသာကိုဖင်ကြားလေးနဲ့တိုးတိုးပီးခံစားမိနေ တယ်။မိဖူးလေးဖင်လုံးလေးကြားကပူနွေးနေတဲ့အရသာနဲ့ဖင်သားလေးတေကို ဖြစ်ညစ်လိုက်ရင်တင်းနေတဲ့အရသာကိုကိုမင်းတယောက် နို့လေးတေကို နယ်ရင်းခံစားနေလိုက်တယ်။

သမီးကိုပက်လက်ဆွဲလှန်လိုက်တယ် ။ကိုမင်းက ကိုယ်တဝက်ကုန်းထပီး စူတင်းကာစ ပေါက်စီလေးလိုနို့သီးလေးတွေကို ကိုင်ရင်းကုန်းစို့လိုက်တယ်။

မိဖူးကော့တက်လာတယ် ..။ တဟင်းဟင်း အသံတွေနဲ့ပေါ့. .။ နဂိုထဲကအဖေတူသမီးအထန်မျိုးလဲဖြစ် ဆေးတန်ခိုးကလဲပြနေတော့ နို့စို့နေတဲ့ အဖေ့ခေါင်းကြီးကိုဆွဲဖက်ပီးကော့ပျံနေတယ်။ကိုမင်းလဲ ပက်လက်ဖြစ်သွားတဲ့မိဖူးလေးရဲ့ ပေါင်လုံးတုတ်တုတ်ဖွေးဖွေး ကြားထဲက မို့ဖောင်းပီး ခုံးထွက်နေတဲ့ စောက်မွှေးရေးရေးနဲ့ စောက်ဖုတ် ဖူးဖူးလေးကို လက်ဝါးနဲ့ပွတ်တိုက်ဆွဲလိုက်တယ်..။

"အာ့ . ..ဖေ့ ... အဟင့် ဟင့်.."

မိဖူးပေါင် ၂ ချောင်းကအလိုလျောက်ဖြဲကား မိရက်သားဖြစ်သွားတယ်။ ပေါင်တွင်းသားလေးတွေကိုပွတ်ရင်းကုတ်ပေး နေလိုက်တယ် .. ။တဖြေးဖြေးနဲ့မှ စောက်ဖုတ်အမြှောင်းကြားလေးထဲကိုလက်ချေင်းလေးနဲ့အစိထိအောင်ဖိပွတ်ရင်း အထဲကိုနှိုက်လိုက်တယ်။

စောက်ရေလေးတွေကတော့ရွှဲနေအောင်ကို ထွက်နေပီလေ ။ မိဖူးလဲ ကော့တက်လာပီး မျက်စိဖွင့်ကြည့်တဲ့အချိန် တောင်နေတဲ့အဖေ့လီးကြီးကို ကြည့်ပီးမနေနိုင်လို့ ကိုင်ပီးဆုပ်ထားမိတယ်။ကိုမင်းက မိဖူးလက်လေးကိုအုပ်ကိုင်ပီးဂွင်းထုသင်ပေးလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲမိဖူးလေး ဖအေ့လီးကိုကိုင်ပီး ဂွင်းထုပေးနေပီ။

အခုအနေအထားကို ကိုမင်းပြန်တွေးကြည့်တယ် .. ။တော်တော်ကျေနပ်စရာကောင်းတဲ့အနေအထားပဲ..။မိန်းမလဲအိမ်မှာမရှိ ။ကိုဒေကလဲအထန် သမီးကလဲအထန်လဲဖြစ်အရွယ်ကောင်းလေးလဲဖြစ် ဆိုတော့ ..မိဖူးလက်ထဲမှာလီးကြီးကပိုကြီးလာသလိုပဲ ..။ လီးထဲကလဲတစစ်စစ်နဲ့ ပီးတောင်ပီးချင်လာတယ်။။

ကိုမင်းကို အငုံးလေးတွေ လိုးတိုင်း မလုပ်ရရင် မနေနိုင်တာကတော့ စောက်ဖုတ်ကို အငမ်းမရ ယက်တာပါပဲ။ ခုလဲ ခုတင်အောက်ကိုဆင်းပီး သမီးကို ကုတင်အစပ်ထိဆွဲပီး ပေါင်နှစ်ချောင်းကိုဆွဲမြှေက်ပီး ဖြဲလိုက်တယ်..။စောက်ရေတွေရွှဲနေတဲ့စောက်ဖုတ်လေး၂ ခြမ်းကိုဖြဲပီး အားရပါးရ တရှိန်ထိုးကုန်းယက်လိုက်ပါတော့တယ် ..။စောက်ဖုတ်ယက်ရတဲ့အရသာကို ကိုမင်းကိုအရမ်းကြိုက်တော့ ယက်လို့ကိုမဝနိုင်အောင်ပါပဲ ..။

ဖင် ၂ လုံးကိုအပေါ်ကိုတွန်းတင်ပီး ဖင်ကြားထဲက ခရေပွင့်လိုဖင်ပေါက်လေးကိုပါ တံတွေးထွေးပီး သေခြာအရသာခံယက် ပေးလိုက်တော့ မိဖူးစောက်ခေါင်းထဲကစောက်ရေလေးတွေ စီးကျလာတယ် ။

" အဟင့် .. ဖေရီးရယ် ...ကောင်းလိုက်တာ .."

မိဖူးပါးစပ်ကဘယ်လိုထွက်သွာမှန်းမသိလိုက် ..။ကိုမင်း ပိုကြိုက်သွားတယ်.. အဲလို ပြောပြောပီး လိုးရတာ ကိုပိုဖီးရှိတယ်။သမီးဆိုတဲ့ အထာ မထားတော့ဘူး .. အားရပါးရလိုးဖို့ပဲ သိတော့တယ်။

"သမီးလေး .. "

"ဟင် .."

"သမီးကို ဖေရီး လိုးမယ်နော်.."

"အင်းးး"

မပီမသသံလေးနဲ့ဖြေတယ်။မိဖူးလေးပေါ်ထပ်ရက်မှောက်ချရင်း နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို ဆွဲစုပ်လိုက်တယ်။သမီး လျှာကိုထုတ်လိုက် ဖေ့လျှာကိုပြန်စုပ် ..။မိဖူးလိုက်လုပ်တယ် .. ။လီးကြီးကတော့စောက်ဖုတ်ပေါ်မှာကပ်ပီးလိမ့် နေတယ် ..။

...................................................................................................

အခန်း ( ၇ )

ပက်လက်လန်နေတဲ့မိဖူးဗိုက်ပေါ်ရော စောက်ဖုတ်ပေါ်မှာပါ လီးကြီးကဟိုရောက်ဒီရောက်ပွတ်ဆွဲပီးလိမ့်နေတော့ .. လီးထိပ်ကအရေကြည်လေးတေလဲ စောက်ဖုတ်ပေါ်မှာစိုပီးရွှဲနေတာပါပဲ။

ကိုမင်းအရမ်းထန်လာပီမို့ ... အပီအပြင်ကျုံးတော့မှာမို့ .. ခဏ ခွာပီး ဆေးလိပ်တစ်လိပ်မီးညှိပီး .. ဖင်တုံးလုံးနဲ့ စောက်ဖုတ်လေးဖြဲပီး ပက်လက်လေးဖြစ်နေတဲ့သမီးလေးဖူးဖူးကို ဆေးလိပ်ကို အရသာရှိရှိရှိုက်ဖွာရင်း အရသာခံကြည့်နေလိုက်တယ်..။

"လာ ..သမီး ထ .."

ဆိုပီး ကုတင်ပေါ်မှာထိုင်ခိုင်းတယ် ။ဖအေရောသမီးရော ဖင်တုံးလုံးနဲ့အနီးကပ် တယောက်မျက်နှာတယောက်ကြည့်ပီး ဖီးတွေတက်နေကြတယ် ။ကိုမင်းက မိဖူကိုတကိုယ်လုံး သိသိသာသာလိုက်ကြည့်ပီး နို့လေးကိုင်လိုက် စောက်ဖုတ်လေးနှိုက်လိုက်လုပ်ပီးတော့ ...

"သမီးမရှက်နဲ့နော် ဖေရီးမေးမယ် .."

"သမီး လိုးတာကို သိလား .."

မိဖူးခေါင်းညိမ့်တယ် .. ။

"ဘယ်လိုလဲ သိလား"

မိဖူး လက်ကို ယူပီးလီးပေါ်တင်ပေးလိုက်တယ် ..။

"အဲဒီ လီးနဲ့ သမီးစောက်ဖုတ်ထဲကို လိုးသွင်းပီး ဆောင့်တာကို လိုးတယ်လို့ ခေါ်တယ် .. သိလား .."

ပြောရင်း စောက်ဖုတ်ကိုနှိုက်ပီးကောင်းကောင်းဆွပေးနေလိုကတယ်။

"ဖေရီးလီးနဲ့သမီးစောက်ဖုတ်ကို ခုလိုးတော့မယ် သိလား"

မိဖူးခေါင်းညိမ့်တယ်.. 

"သမီး အလိုးခံချင်လား"

"အင်း ...."

"ဖေရီးက အဲလိုညစ်ညစ်ပတ်ပတ်တွေပြောပီးလိုးချင်တာသိလား"

"အင်း .. "

"ဒါဆို သမီးပြန်ပြောလေ .."

မိဖူး စိတ်ထစရာစကားတွေကြားရတော့ အသိစိတ်ပျောက်နေပီ။

"သမီးလဲ ဖေရီးကို လိုးချင်တယ် ..".

"အာ .. အဲလိုမပြောရဘူးလေ .. သမီးလဲဖေရီးလီးနဲ့အလိုးခံချင်တယ်လို့ပြော"

"အင်း ."

"သမီးလဲဖေရီးလိုးတာခံချင်တယ် "

"ဖေရီး လိုးတော့ကွာ"

"သမီးအရမ်းအလိုးခံကြည့်ချင်နေပီ..။"

"အေး ကြိုက်တယ် .. လာ သမီး ဖေရီးတို့ အားရပါးရ လိုးကြရအောင်.."

ပြောရင်းကိုမင်း ဖူးဖူးလေးကို ကုတင်စောင်းမှာ မှောက်ပီးကုန်းခိုင်းလိုက်တယ်။ဖြူဖွေးလုံးတင်းနေတဲ့ဖင်လေး ၂ လုံးကြားမှာ စောက်ဖုတ်လေးက ပြူးထွက် နေတယ်..။ကိုမင်း ထိုင်ချရင်းဖင်ကြားတလျှောက်ကိုလျှာစောင်းနဲ့တိုက်ဆွဲပီးအငမ်းမရ ဖင်ယက်လိုက်စောက်ဖုတ်ယက်လိုက်လုပ်ပီး တိုက်ပွဲကိုစတင်လိုက်တယ်..။

......................................................................................................................

အခန်း ( ၈ )

အားရအောင်မှုတ်ယက်ပီးမှ မိဖူးလေးကို ကုတင်စောင်းမှာပဲပက်လက်နဲ့ စောက်ဖုတ်ဖြဲပီး ပေါင် ၂ ချောင်းကိုလီးနဲ့ပွတ်ရင်း ..စောက်ဖုတ်ဝကိုလက်နဲ့လိုးပေးနေလိုက်တယ် ...။

"ဖေရီး .. လိုးပေး ..လိုးပေး .. လိုးတော့"

"အိုကေ .. လိုးပီ သမီးရေ .."

စောက်ဖုတ်ကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲကို ကိုမင်းရဲ့ဒစ်ကြီးမြုတ်ဝင်အောင်သွင်း လိုက်ပီ ..သိပ်အချိန်မဆွဲချင်တော့ .. တဆက်ထဲ လီးတချောင်းလုံး လိုးသွင်း လိုက်တယ် ..။

". အားးးး"

ခဏပဲအော်တယ် ..။မျက်စိစုံမှိတ်ပီး အဖေ့လက်တွေကိုကိုင်ထားမိတယ်။အဖေ့ရဲ့အရမ်းဆာနေတဲ့ပူပူနွေးနွေးလီးကြီးက မိဖူးလေးစောက်ဖုတ်ထဲမှာ ပြည့်သိပ် ကျပ်ပီးအချောင်းလိုက် လိုးဝင် လိုးထွက် နဲ့ တလဆတ်ကို လိုးနေပါပီ ။.

"သမီးလေး .. ဖေရီးသမီးကိုလိုးနေပီ ...လိုးနေပီ"

"အရမ်းလိုးလို့ကောင်းလိုက်တာသမီးရယ် ... ဖေရီးသမီးကိုလိုးချင်နေတာ ကြာပီ .. ခုမှပဲ အားရပါးရ လိုးရတော့တယ်... ကဲ ..ကဲ"

ကိုမင်းပြောရင်းလိုး .. လိုးရင်းပြော နဲ့ ..

အဖူးအနုအထွတ်လေးရဲ့ ဖင်တွေနို့တွေအားရအောင်ကိုင်ရင်း ဆယ်ကျော်သက် အပျိုပေါက်လေးရဲ့အသစ်စက် စက်စောက်ဖုတ်လေးကို လိုးဆောင့်ရင်း ကာမအရသာကိုအပြည့်အဝခံစားလို့နေလိုက်တယ်။လှေကြီးထိုးနဲ့အားမရလို့ ခုဏလိုကုတင်စောင်းမှာ ကုန်းခိုင်းပီး နောက်ကနေဖင် ၂ လုံးကိုင်ပီး အားရပါးရဆောင့်ဆောင့်လိုးနေတော့ မိဖူးလေး ပေါင်တံတွေနဲ့ တွဲလောင်းကျနေတဲ့ အုကြီး ၂ လုံးရဲ့ တဖတ်ဖတ်ရိုက်သံ ..တွေစောက်ခေါင်းထဲ ဝင်ထွက်လိုးနေတဲ့လီးနဲ့ စောက်ရေပြည့်နေတဲ့စောက်ဖုတ်ရဲ့ တပြွတ်ပြွတ်နဲ့ ဝင်ထွက်သံ လိုးသံအော်သံ အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းတွေဟာ တခန်းလုံးဆူညံနေပါ တော့တယ် ..။

မိဖူးလေးကတော့ အောက်ကနေ အရမ်းခံစားလို့ ကောင်းလွန်းလို့ အကြိမ်ကြိမ်ပီးနေပါတော့တယ်။ ဖင်ကုန်းလိုးနေရာကနေ ကိုမင်းလီးကိုစောက်ခေါင်းလေးထဲက ဆွဲထုတ်လိုက်တယ် ..။ လီးမှာ သွေးစလေးတချို့တွေ့တယ် ..။ကိုမင်း ..လိုးရှိန်တက်နေပီမို့ .. မိဖူးစာကြည့်စားပွဲက ကုလားထိုင်ကိုယူ ပီး ထိုင်လိုက်တယ် ..။ လီးကြီးကတော့မိုးထောင်အောင်တောင်ထလို့ပေါ့ ..။

"လာသမီး ..အဖေ့လီးပေါ်ခွထိုင်လိုက် .."

မိဖူးဖအေနဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်ပီး ဖအေ့လီးတံကြီးကိုတချက်ကြည့်လိုက်တယ်။လီးဆိုတဲ့အရာကို မြင်ရတာကိုက ခံချင်စိတကိုတဟုန်ထိုးတက်စေတယ်။

"နေဦး .. အဖေ့လီးကိုသမီးမစုပ်ရသေးဘူး .. စုပ်ပေးဦး" ဆိုပီး

လီးကြီးကိုကော့ပေးထားလိုက်တယ် ..။ မိဖူး ကြည့်ဖူတဲ့အောကားထဲကလို အဖေ့ လီးတံကြီးကို ကိုင်ပီး အငမ်းမရစုပ်ယက်ပေးလိုက်တယ်။

"ကောင်းလိုက်တာသမီးရယ် ...အု ၂ လုံးကိုစုပ်ပီးငုံပေးဦး .."

လီးတံအောက်ကတရမ်းရမ်းနဲ့တွဲလောင်းကျနေတဲ့အုကြီး၂လုံးကိုကိုင်ပီးမိဖူး ပြွတ်ကနဲပြွတ်ကနဲနေအောင်စုပ်ပေးတယ်..။ကိုမင်းအားပါလာပီ .. မတ်တပ်ရပ်ပီး မိဖူးပါးစပ်လေးထဲကိုစောက်ဖုတ်ကို လိုးသလို တချက်ချင်း လိုးနေလိုက်တယ်..။ပီးတော့မှ မိဖူးလေးကို ခွထိုင်ခိုင်းပီးမျက်နှာချင်းဆိုင် အပေါ်ကနေ တက် ဆောင့်လိုးခိုင်းပါတော့တယ်..။

ပြွတ် ... ပြွတ် ..ပြွတ် ..အင့် ..

"အဟင့် ..ကောင်းလိုက်တာဖေရီးရယ်"

မိဖူး၀ေဆေင့်အားတေပြင်းထန်လာတယ် ..။ မျက်နှာနဲ့ထိနေတဲ့ နို့စူစူလေး တွေကိုစို့ပေးရင်း ဖင် ၂ လုံးကိုကိုင်ပီး အားရပါးရဆောင့်ဆောင့်ချတော့မိဖူးလေး ခမျာ ..အင့်ကနဲ ..အင့်ကနဲ ..နဲ့ ကိုနေတာပဲ။

လိုးရ ခံရတာတွေကောင်းလွန်းလို့ သားအဖ ၂ယောက်ရဲ့ ပက်ပက်စက်စက်လိုးပွဲကြီးဟာ အပြင်းထန်ဆုံးအချိန်ကိုရောက်လာတယ်။မိဖူးလေးလဲ တဟင်းဟင်းနဲ့ဖေရီး ..ဖေရီးနဲ့ အော်သလို ကိုမင်းတယောက် လဲလီးထဲကတစစ်စစ်နဲ့ပီးတော့မှာမို့ မိဖူးလေးကို ဆွဲချီပီးထလိုက်တယ်။

သူအကြိုက်ဆုံးပုံစံဖြစ်တဲ့ ကုတင်စောင်းကမွှေ့ရာအထူကြီးပေါ်မှာ ပက်လက်လှန်ပေါင်ဖြဲပီး တဖြောင်းဖြောင်းမြည်အောင် အားရပါးရလိုး ဆောင့်ရင်း .. 

"သမီးရေ ဖေရီးပီးတော့မယ် "

လိုးလို့ကောင်းတယ် ..လိုးလို့ကောင်းတယ် ..သမီးစောက်ဖုတ်ကိုလိုး နေပီ။

"လိုးနေပီ ..လိုးနေပီ .."

"အား ..ဟင့် ဟင့် ..အင့် ဖေရီး လိုးလိုး ..အရမ်းလိုး"

"လိုးတယ် ..လိုးတယ် ..ကဲ ကဲ ..ဖေလိုးမလေး .".

"ဖေလိုးမ ...ဖေ ..လိုးမ ..သမီး လေး .."

"ဖေရီး ..သမီးစောက်ဖုတ်ကို လိုးပေး ...လိုး လိုး ...လိုးပါ"

"လိုးပီ ..လိုးပီ သမီးရေ ..လိုးလိုး လိုး .."

ပြောရင်း မိဖူးလေးအောက်ကလိုးခံနေရင်း ဖအေကိုတအားကြုံးဖက်လိုက်ပီးကော့တက်သွားတဲ့အချိန် ကိုမင်းရဲ့ လီးတံကြီးကို စောက်ခေါင်းထဲကအသားနုလေးတွေကဆွဲစုပ်လိုက်တဲ့အချိန် ကိုမင်းလီးတံထဲက လရေတွေဟာ ..မိဖူးလေးစောက်ခေါင်းထဲမှာ နွေးကနဲ ပန်းပန်းထွက်သွားပါတော့တယ် ..။

သားအဖ ၂ ယောက် ကုတင်ပေါ်မှာ ထပ်ရက်ကြီးနဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲမှာလီးက စွပ်ရက်ကြီးနဲ့ တယောက်ကို တယောက် တင်းကျပ်စွာဖက်ရင်း .. ကာမအရသာကို မိန်းမောစွာခံစားရင်းအမောဖြေနေကြပါတော့တယ်..။

.......................................................................................................

တော်တော်ကြာမှ ..

"သမီး ."

".ဟင် .."

ကောင်းလား ..

"အင်း ...ဖေရီးက အရမ်းလိုးတာပဲ .."

"ဟားး ဟားး .. သမီးကို ဖေရီးက ပါကင်ဖေါက်ပေးလိုက်တာသမီးရဲ့"

အလိုးသင်ပေးလိုက်တာလေ ..။

"အင့် .. ကဲကဲ ..လိုးချင်အုံး .. " ဆိုပီး မိဖူးလေးကဖအေ့ရင်ကိုလက်သီးဆုပ် လေးနဲ့ထုလိုက်တယ် ..။

"ကဲပါ ..စောက်ဖုတ်ထဲက လီးကြီးကိုလဲပြန်ထုတ်ပါဦး ..ဖေရီးရဲ့.."

"သမီးမကြိုက်ဘူးလား .."

"ကြိုက်တယ် .."

"ဒါဆိုညကျရင် အောကားကြည့်ပီး အိမ်ရှေ့ခန်းမှာ ထပ်လိုးကြမယ်လေ"

မိဖူးလေးက ရှက်ပြုံးလေးနဲ့ နှုတ်ခမ်းလေးစူပီးပြန်ပြောလိုက်တယ် ..။

"အိုစကေ ..ဖေဖေ ...။"

"ဟင် .. ဖုန်းလာနေတယ် ..သမီးပြောလိုက်မယ်"

"ဟုတ် .... ဟယ် .. မမလား .."

"ဟုတ် ...တကယ် .. ခုလား .."

ဖေဖေ မမပြန်လာနေပီတဲ့ .. ဝမ်းသာအောင်တမင်မပြောတာတဲ့

"ဘာ... ဟုတ်လား .."

(အော် .. သမီးအကိတ်မလေး တယောက် ထပ်လိုးရဦးမှာပါလား)

........................................⭐⭐⭐⭐⭐........................................

ပြီးပါပြီ။

လမ်းကြုံတာနဲ့ စောက်မွှေးပါ နှုတ်သွားသေး

  ရေချိုးနေတုန်း လမ်းကြုံတာနဲ့ စောက်မွှေးပါ နှုတ်သွားသေး။

ခ်ခ်....။

ဒါတောင် ရေချိုးခန်းနဲ့မဟုတ်သေးဘူး....။

......................................................................................................................................................................................

လိမ္မာသွားသော တူကလေး (စ/ဆုံး)

လိမ္မာသွားသော တူကလေး (စ/ဆုံး)

ရေးသူ - ကိုကြီးသုည (တိတ်တခိုးတွင် ရေးခဲ့သည်။)

(01)

“ ဟေ့ကောင် ကြွက်စုတ် လိုက်မှာလား…”

ပြောရင်း ဝင်းဇော်က ဝင်ထိုင်သည်။ ဇော်မျိုးက ဆေးလိပ်မီးသွားညှိနေသည်။ ကော်ဖီပလိန်းမှာကာ သိုင်းဝထု္ထ နှင့် ငြိမ့်နေသော နေဝင်းတစ်ယောက် ဝထ္ထုစာရွက်ကို ခေါက်မှတ်၍ပိတ်လိုက်ပြီး အညောင်းဆန့်လိုက်သည်။ ဝင်းဇော်ကိုကြည့်ရင်း

“ ဘယ်လဲ ဒေါ်ဂျမ်းလား အပြည့်ဆိုရင်တော်ပြီ…”

“ လိုက်မှာလား မလိုက်ဖူးလား လီးလိုလို မှိုလိုလို လာမလုပ်နဲ့…”

ဇော်မျိုးက ဆောင့်အောင့်ပြောဆို၍ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ နေဝင်း၊ ဝင်းဇော်၊ ဇော်မျိုးက ကျောင်းတူ အတန်းတူ သူငယ်ချင်းတွေဖြစ်သည်။ ၈တန်းနှစ်မှာတွဲမိကြပြီး အခု၉တန်းဖြေထားကာ အခုနွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်မှာ အားနေကြသည်။ ဒီနှစ်ဆယ်တန်းတက်ရတော့မည်။ သူတို့သုံးယောက်က အတွဲညီကာ သုံးယောက်ပေါင်း လောင်းကျော်လေ့ရှိသည်။ သူတို့ထဲမှာ နေဝင်းက အသက်အကြီးဆုံး။ ဖြစ်ပုံက ၈တန်းကို နှစ်ခါကျခဲ့တာက နေဝင်း၊ ဇော်မျိုးက တခါကျခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နေဝင်းကသုံးနှစ်မြောက်၊ ဇော်မျိုးက နှစ်နှစ်မြောက်တွင် ၈တန်းကို အစိုးရစစ်မှ ကျောင်းစစ်သို့ပြောင်းခဲ့ရာ ထိုနှစ်တွင်မှ အောင်မြင်ခဲ့ကြသည်။ ဝင်းဇော်က အငယ်ဆုံးဖြစ်ပြီး ဇော်မျိုးက ၁၈နှစ် နေဝင်းက ၁၉နှစ် ဝင်းဇော်က ၁၆နှစ်ဖြစ်လေသည်။ ယခု ဖူးကားကြည့်ဖို့ အဖော်ညှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

နေဝင်းက အပြည့်ဆိုသိပ်မကြိုက် တခါတန်းချွတ်ကာ လိုးတော့ ပေါ့သည်ဟုထင်သည်။ အမ်စီကျ ရသခံစားမှုလေးတွေပါက စိတ်ပိုထစေသည်ဟု ခံစားမိသည်။ အခုလာခေါ်လျက်နဲ့ မလိုက်ရင် ဟိုနှစ်ကောင်က နားမီးကြွေထိုးလို့ တော်တော်ပြီးမှာမဟုတ်။

“ ငါလိုးတဲ့မှ လိုက်မယ်ကွာ လိုက်မယ် ဟက်ကားပဲ ကြိုက်လို့ပါကွ…”

“ လီးတဲ့မှ ဖူးကားနဲ့ ဟက်ကား ဘာများကွာလို့လဲ စောင်ခြုံလိုးတာနဲ့ စောင်မခြုံပဲလိုးတာပဲကွာတာပါကွာ…”

“ စောက်စကားမများနဲ့ လာသွားမယ်ကွာ ကြွက်ကြီး မင်းဘီးယူခဲ့…”

“ အေး ဂိုးစို့…”

နေဝင်းက လက်ဖက်ရည်ဖိုးရှင်းလိုက်ကာ စက်ဘီးနင်းကာ ထွက်ခဲ့ကြသည်။ ဒေါ်ဂျမ်းရုံက ပုံမှန်ရက်တွေမှာ အက်ရှင်ကားတွေပြသော်လည်း စနေတနင်္ဂနွေဆို နေ့လည်ပိုင်းမှာ အပြာကားပွဲစဉ် သီးသန့်ရှိသည်။ စနေတနင်္ဂနွေ ညပိုင်းမှာတော့ ဘောလုံးပွဲတွေ တောက်လျှောက်ပြတော့တာဖြစ်သည်။ အိမ်တိုင်းစေ့ တီဗွီအောက်စက် မရှိကြသေးသော အချိန်ဖြစ်ကာ ရုပ်ရှင်ရုံအငယ်စားလေးများ အလုပ်ဖြစ်သောကာလဖြစ်သည်။

“ သုံးယောက် ခြောက်ရာပါ…”

ဇော်မျိုးက နှစ်ရာတန် သုံးရွက်ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ခါတိုင်းရိုးရိုးပွဲဆို တစ်ရာ အခု ဖူးကားကျ နှစ်ဆတက်ယူသည်။ သို့သော် ရိုးရိုးပွဲထက် လူပိုဝင်လေသည်။ ရုံထဲဝင်ကာ မြင်ကွင်းကောင်း၍ ချောင်ကျသော နေရာတွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။ မကြာမီ မီးအမှောင်ကျသွားကာ ရုပ်ရှင်စပြတော့သည်။

ပြသောဇာတ်ကားက ဒရာမာ အချစ်အမ်စီကားဖြစ်ကာ ချစ်သူခြင်းချစ်ရည်လူးသော အခန်းများပါသဖြင့် နေဝင်းအကြိုက်နှင့် ကွက်တိဖြစ်နေသည်။ လီးကလည်းတောင်ကာ စိတ်ကြွလာ၍ ဂွင်ထုဖို့ပြင်နေစဉ် ရုအပြင်ဘက်ဆီမှ

“ ဟာ ဆရာတို့ ပြေးကြဟေ့ ပြေး ဖမ်းပြီ…”

ဟူသော ရုန်းရင်းဆံခတ်အသံများကြားလိုက်ရသဖြင့် ရုံထဲရှိလူများလည်း ရုတ်ရုတ်ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ လျှင်တဲ့သူများကတော့ ပြတင်းပေါက်များဖွငိ့ကာ ခုန်ချထွက်ပြေးကြတော့သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ရဲများ မီးသတ်များ စွမ်းအားများဝင်လာကာ

“ မပြေးကြနဲ့ ဂွနဲ့ဆွဲမှာနော်…”

ဟူသောအသံများးဖြင့် ပြေးပေါက်အသီးသီးကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြတော့သည်။ ဇော်မျိုး လွတ်သွားကာ သူနှင့် ဝင်းဇော် အဖမ်းခံကြရသည်။ ဖမ်းမိသူများကို အပြစ်ပေးသည့်အနေဖြင့် ကတုံးတခြမ်းတုံး မျက်ခုံးမွှေးတခြမ်းရိတ်လေသည်။ ရုံပိုင်ရှင်ကို ဒဏ်ရိုက်ကာ ခံဝန်ထိုးခိုင်သည်။ နေဝင်းနှင့် ဝင်းဇော်မှာ အကြီးအကျယ်စိတ်ညစ်နေတော့သည်။

ကတုံးတခြမ်းအတုံးခံရတာက ကျန်တခြမ်းထပ်တုံးလိုက်လျှင် ကိစ္စပြတ်သည်။ မျက်ခုံးမွှေးတခြမ်း အရိတ်ခံရတာက ကျန်တခြမ်း ထပ်ရိတ်ရင်လည်း ဖူးကားကြည့်တာ အဖမ်းခံရတဲ့ကောင်ဟု လူသိကာ အလှောင်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းတာလား ကံဆိုးတာလားတော့မသိ။ ရုံးမှ ကွက်စိတ်မှူ းတစ်ယောက်က နေဝင်းနှင့် ဝင်းဇော်ကိုမြင်တော့

“ ဟေ့ ဒီကလေးနှစ်ယောက်ကို မရိတ်နဲ့ သူတို့က ကျောင်းသားတွေ…”

“ လေးတင်မောင် ဘယ်လိုလုပ်ချင်လို့လည်းဗျ…”

“ ဒီလိုလုပ်လိုက်ပါ ဗိုလ်လေး သူတို့က စတိတ်ကျောင်းသားတွေပါ သူတို့မိဘတွေဆီ စာပို့လိုက်ပါ့မယ် ကလေးတွေဆိုတော့ လျော့ပေါ့ပေးလိုက်ပါဗျာ…”

“ လေးတင်မောင်တို့ သဘောပါ ရုံးဆိုဒ်ကို ကျနော်တို့က ပူးပေါင်းပေးတာပဲရှိတာပါ ရဲအရေးပိုင်တာမှ မဟုတ်တာပဲ…”

“ ဟေ့ကောင် နှစ်ကောင် သွားကြတော့ မင်းတို့မိဘတွေဆီ တိုင်စာပို့လိုက်မယ် နေဦး နေဦး နောက်မှတ်လောက်အောင် ကတုံးတုံးပေးလိုက် မျက်ခုံးမွှေးတော့မရိတ်နဲ့တော့…”

ဟုပြောသဖြင့် ကတုံးတခြမ်း အတုံးခံရတော့သည်။ သွားခွင့်ရသည်နှင့် နှစ်ယောက်သား ဆံပင်ညှပ်ဆိုင်ပြေးကာ ကျန်တခြမ်းကို အမြန်ရိတ်ခိုင်းရတော့သည်။ ဝင်းဇော်က အကြီးအကျယ်ညစ်နေသလို သူကလည်း အိမ်ပြန်ရမှာ လန့်နေသည်။ မိုးချုပ်မှ ပြန်တော့မည်ဟု ဆုံးဖြတ်မိကြသည်။

………………………………………………………

(02)

“ အိမ်ရှင်တို့ အိမ်ရှင်တို့ အိမ်ရှင် ဦးဝင်းမောင်ရှိပါသလား…”

အခန်းထဲတွင် မီးပူတိုက်အဝတ်ခေါက်နေသော နှောင်းနှောင်းရီ အိမ်ရှေ့မှ ခေါ်သံများကြောင့် မီးပူပိတ်ကာ ထထွက်လာခဲ့သည်။ အိမ်ရှေ့မှာ ရပ်ကွက်အုပ်ချုပ်ရေးရုံမှ ရာအိမ်မှူ းနှင့် လူကြီးနှစ်ယောက် ရောက်ရှိနေကြသည်။

“ ဘာကိစ္စများပါလဲရှင်…”

“ ဦးဝင်းမောင်ရဲ့သားနေဝင်းကို ဆုံးမပေးဖို့ အသိပေးတာပါ…”

“ ရှင် ! ! ဘာများဖြစ်လို့ပါလဲရှင် ဖြစ်ဉ်ကို စာထဲမှာ ရေးထားပါတယ် ရုံးကနေ စာပို့တဲ့ သဘောပါကွယ်…”

“ ဟုတ်ကဲ့ပါရှင် ကျမ ဆုံးမထားပါ့မယ်ရှင်…”

“ အေး အေး အဲ့ဒါဆို လေးလေးတို့ ပြန်ဦးမယ်ကွယ်…”

“ ဟုတ်ကဲ့ပါရှင် ကျေးဇူးပါပဲရှင့်…”

လူကြီးများပြန်သွားသောအခါ နှောင်းနှောင်းရီ စာအိတ်ဖွင့်ကာ ဖတ်ကြည့်တော့ အသားတဇတ်ဇတ်တုန်ကာ ဒေါသထွက်လာတော့သည်။ လူကြည့်တော့ လက်တောက်လောက် ဒင်းက နှာဘူးထချင်နေပြီ။ ယောက်ျားတွေများ ကြီးကြီး ငယ်ငယ် တဏှာရူးချည်းပဲဟု နားလည်မိသည်။ နေဝင်းဆိုတာ နှောင်းနှောင်းရီရဲ့ လင်ပါသား တူတော်သည်ဆိုလည်းမမှား။ ဝင်းမောင်က နှောင်းနှောင်းရီရဲ့ အမတင်တင်ရီရဲ့ ယောက်ျား။ အမတင်တင်ရီက နေဝင်းမွေးပြီး မီးတွင်းထဲမှာ သွေးတက်ပြီး အသက်ပါသွားတာ။ အဲ့ဒီ အနှီးထုတ်ကထဲက ဒင်းကို သူမပဲပြုစုခဲ့ရတာ။

ဝင်းမောင်က တင်တင်ရီဆုံးပြီးတော့ နှောင်းနှောင်းရီကို အတည်အလင်း လက်ထပ်ယူသည်။ သူပြောတာက သူ့သားအတွက် နှောင်းနှောင်းရီသာ အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်လို့တဲ့။ ဝင်းမောင်က သဘောၤသား ဝင်ငွေကောင်းသည်။ သူ့တူလေးအတွက်မဟုတ်ပဲ သူစိမ်းအတွက်ဖြစ်မှာလည်း မလိုလား။ ပြီးတော့ အမနဲ့ညီမ နှစ်ယောက်ထဲသာရှိသော နှောင်းနှောင်းရီအဖို့ ခိုကိုးရာမဲ့တကောင်ကြွက်ဖြစ်နေတာလဲ အချက်တစ်ခု။ အကြောင်းကြောင်းတွေကြောင့် ငြင်းမနေတော့ပဲ ခေါင်းငြိမ့်လက်ခံခဲ့တာ။

နေဝင်းက တမိပေါက် တယောက်ထွန်း ကောင်းတဲ့နေရာမှာတော့မဟုတ်။ မလုပ်ပါနဲ့ဆိုတာမှ ရွေးလုပ်သည်။ လက်တဲ့စမ်းသည်။ ပေတေတေ လူဆိုးလေးတစ်ယောက်။ ခုလဲအတတ်စမ်းနေပြီ။ ဘယ်လို ဆုံးမရမှာလဲ မသိတော့။ ရိုက်လည်း ရိုက်ရိုက်သာရှိတော့မည်။ဒီကောင်လေး ဘာတွေများ တခြားလုပ်ထားသလဲ ဆိုတာကို သိရန် သူ့အခန်းထဲ ဝင်ရှာရမည်ဟု စိတ်ကူးမိတော့သည်။

နေဝင်းအခန်းထဲ ဝင်လာခဲ့လိုက်သည်။ အိပ်ယာပေါ်မှာ ရှာကြည့်တော့ နှောင်းနှောင်းရီ နှုတ်ခမ်းဝိုင်းသွားရသည်။ နေဝင်းရဲ့ခေါင်းအုံးအောက်မှာ သူရဲ့ ပင်တီအနက်ရောင်လေးကို တွေ့လိုက်ရတာကြောင့်ဖြစ်လေသည်။ ပင်တီ ထိုပင်တီ အနက်ရောင်လေးက ဝင်းမောင် သဘောၤနားတော့ နိုင်ငံခြားက သေချာဝယ်လာပေးတဲ့ပင်တီ။ စောက်ပတ်ကို ဇာပါးပါးလေးပဲ ဖုံးထားကာ မြင်ရသူ ယောက်ျားသားတို့၏ ရာဂစိတ်ကိုနှိုဆွစေသော sexyကျကျ ပင်တီမျိုးဖြစ်သည်။ သူနှင့်တဆက်ထဲ ဘရာစီယာလည်းရှိသေးသည်။ ဝင်းမောင် နောက်ဆုံးအခေါက်ပြန်လာတော့ သဘောၤတက်ခါနီး ဒီပင်တီဝတ်ဆင်စေလျက် တညလုံးလိုးသွားတာ။ နောက်ရက်ကျ ပျောက်နေလို့ ဒေါင်းတောက်အောင် ရှာနေရတာပါ။ ဒီကောင်လေးက ယူထားတယ်ဆိုတော့ ဧကန္တတော့ ဧကန္တပဲဟု နှောင်းနှောင်းရီ အတွေးဝင်လာမိတော့သည်။

ဗီရိုထဲဆက်ရှာတော့ သူ၏ လက်ပြတ်အင်္ကျီနှင့်ရိုက်ထားသောပုံလေးကို Noteစာအုပ်ကြားမှာ ညှပ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ စာအုပ်ထဲဖတ်ကြည့်တော့ နှောင်းနှောင်းရီကို ရင်ခုန်မြတ်နိုးစွာချစ်မိနေကြောင်း။ သူ့အဖေ ဝင်းမောင် ပြန်လာရင် နှောင်းရီနဲ့ သူ့အဖေ လိုးပွဲဆင်နွဲတာကို ချောင်းကြည့်၍ မချင့်မရဲဖြစ်ရကြောင်း။ ဝင်းမောင်က နှောင်းနှောင်းရီကို ပြောပြသော Sexခံစားမှုများအကြောင်းကို နားထောင်ရ၍ နှောင်းနှောင်းရီကို ပို၍လိုးချင်ကြောင်း။ လိုချင်တာမရ၍ နှောင်းနှောင်းရီကို အရွဲ့တိုက်ကာ မဟုတ်တာတွေလုပ်မိကြောင်း စသော အကြောင်းအရာများကို ရေးသားထားလေသည်။

ဝင်းမောင်က သဘောၤသားဆိုတော့ လိုင်းစုံကာ အမြင်ကျယ်သည်။ Sexနဲ့ပတ်သက်လို့ လေ့လာအားကောင်းသည်။ Sex၏ စိတ်ခံစားမှု အကြောင်းအရာများကို သေချာရှင်းပြသည်။ နေဝင်းက ဘယ်ချိန်ကထဲက ချောင်းနေမှန်းမသိ။ ဝင်းမောင် ပြောပြတဲ့အထဲတွင် သွေးသားရင်းချာ ကာမစက်ယှက်မှုများအကြောင်းလည်းပါသည်။ ဗီဒီယိုတွေလည်းဖွင့်ပြသည်။

ဝင်းမောင် ကောင်းမှုကြောင့် သူမသည် Sexနှင့်ပတ်သက်၍ တော်တော်များများသိလာရသည်။ နေဝင်းက လိုချင်တာမရ၍ အရွဲ့တိုက်နေတဲ့ပုံစံ။ ဘယ်အချိန်ကထဲက ဒီကလေး အတတ်ကောင်းတွေ တတ်လာတယ်မသိ။ ဆိုးပေတေနေသော သူ့တူကို မည်သို့ ဆုံးမရမည်ကို နှောင်းနှောင်းရီ စဉ်းစားခန်းဝင်နေမိတော့သည်။

………………………………………………

(03)

ည ၇ နာရီထိုးတော့မှ နေဝင်း တစ်ယောက် ဝင်းဇော်ဖြင့် လမ်းခွဲကာ အိမ်သို့ ကုတ်ချောင်း ကုတ်ချောင်းဖြင့် ပြန်လာခဲ့သည်။ ကတုံးရိတ်ထား၍ ခေါင်းကလည်း အေးခနဲ့ အေးခနဲ့။ ရေမချိုးရသေး၍ ဆံပင်စတွေကလည်း ကြာတော့ ချွေးဖြင့် ယားလာသည်။ ဆံပင်ညှပ်ဆိုင်မှာ အင်္ကျီချွတ်ခဲ့ပေမယ့် ရဲတွေဆီတုန်းက မချွတ်ပဲ အရိတ်ခံခဲ့ရတာ။ အိမ်သာပြန်ရတာ တီနှောင်းက ဘာပြောဦးမယ်မသိ။

အိမ်တံခါးဖွင့်ကာ ဝင်လိုက်တော့ တီနှောင်းက ကိုရီးယားကားကြည့်နေသည်။ သူက အသာလေး နောက်မှ ဝင်လာသည်။ တီနှောင်းနောက်ရောက်သောအခါ

“ ဟိုကလေး ဘာကုတ်ချောင်းကုတ်ချောင်း လုပ်နေတာလည်း လာခဲ့ပါဦး ဒီကို…”

“ ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ပါ တီနှောင်း…”

တီနှောင်း၏ ဘယ်ဘက်မျက်နှာမူထားသော ခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ နေဝင်းမှာ မျက်လွှာအောက်ချထားရသည် ရင်ထဲမှာတော့ ဗလောင်ဆူနေချေပြီ။ တီနှောင်း၏ ဆူတာဆဲတာရိုက်တာ ခံရမှာထက် သူ့ရင်ကို ဗလောင်ဆူစေတာက တီနှောင်း၏ ပုံစံပင်ဖြစ်၏။

ဂုတ်ထောက်နေသော ဆံပင်ကို ကျားပါးစပ်ကလစ်ဖြင့် အပေါ်သိမ်းညှပ်ထားသည်။ ဆံပင်သိမ်းထားသော တီနှောင်း၏မျက်နှာသည် ရှင်းသန့်နေကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်ဟု နေဝင်း ခံစားရလေသည်။  ဝတ်ထားတာက လည်ဟိုက်ခါးပြတ်စွပ်ကျယ် အနက်ရောင်လေးနှင့် ဝမ်းကွာတ ဂျင်းဘောင်းဘီလေး။ အသားအရေဖြူ ဖွေးနေသော တီနှောင်းက အရမ်းဆက်ဆီကျနေသည်။ လှုပ်ရုံလေးလှုပ်ကာ စကားသံလေးတွေအံကျနေသော နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးက နှုတ်ခမ်းနီအဆီဆိုးထားသဖြင့် စိုတောက်နေသည်။ တီနှောင်းနှုတ်ခမ်းတွေက ထူနေတာမဟုတ်ပဲ ပါးပါးလေးနှင့် ရှေ့သို့ဖူးညွတ်နေတာဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်းကပြီးသွားသဖြင့် အခွေလဲရန် တီလေးက မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

နေဝင်း အသက်ရူမှားသွားသည်။ စွပ်ကျယ်အနက်နှင့် ဂျင်းဘောင်းဘီဝမ်းကွာတဝတ်ထားသော တီနှောင်းသည် ရုတ်တရက်ကြည့်ပါက ကာယလေ့ကျင့်ခန်းသရုပ်ပြလေ့ရှိတဲ့ မော်ဒယ်သန္တာလှိုင်အလား ထင်မှတ်မှားစရာ။ အဆီပိုမရှိ ချပ်ကပ်နေသော ဗိုက်သားပြင်က ထင်းထွက်နေကာ ချက်ကလေးကလည်း မခို့တရို့ပေါ်နေသည်။ ဖြူ ဖွေးသွယ်လျနေသော ပေါင်တံရှည်ရှည်တွေက ဆင်နှာမောင်းလို ပြေပြေလေး အသားအရေကလည်း တညီထဲဖြစ်ကာ လမ်းလျှောက်သွားသော တီလေးပုံစံက မြင်တာနဲ့ လီးတောင်စေပါသည်။

“ မင်းအပြစ် မင်းသိသလား…”

“ ဟုတ် ဟုတ်သိပါတယ် တီနှောင်း…”

“ အေး အခု အပြစ်မပေးသေးဘူး ရေမိုးချိုးပြီးလာခဲ့ ဒီနေ့ည မင်းနဲ့ ငါအတွေ့ပဲ…”

ခေါင်းငိုက်စိုက်ချကာ ထွက်သွားသော နေဝင်းကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း နှောင်းနှောင်းရီ ပြုံးလိုက်မိသည်။ နှောင်းနှောင်းရီ ဝင်းမောင်နဲ့ ညားတော့ ၁၉နှစ်။ လောကအကြောင်း ကာမအကြောင်း ဘာဆို ဘာမှမသိသေး။ ဆိုရှယ်ခပ်ကျကျနေတတ်သော ဝင်းမောင်က ဘာမှမသိသေးသော အရိုင်းလေးကို လိုချင်သည့်ပုံစံ ဖြစ်အောင် သေချာသွင်းယူသည်။ လမ်းလျှောက်တာကအစ အနေအထိုင်၊ အပြောအဆို၊ ကိုယ်ခန္ဓာပုံစံ၊ အလှအပထိန်းသိမ်းမှု အားလုံးကို သိရှိနားလည်စေရန် အပြည့်အဝပံ့ပိုးကာ သင်စေသည်။ 

တစ်နှစ်အတွင်းမှာ နှောင်းနှောင်းရီသည် အပြောင်းလဲကြီး ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ စမတ်ကျစွာ လှပဆွဲဆောင်မှုအောင် ပြင်ဆင်နေထိုင်တတ်လာသလို ယောက်ျားတို့၏ အကြောကိုလည်း သိရှိလာသည်။ သည်လောက်နဲ့တင်မပြီးသေးပဲ ပေါ်ပြူ လာဖြစ်လာသော လိင်ခံစားမှုများ၊ လိင်စိတ်များအကြောင်းကိုလည်း နားလည်သိရှိအောင် ဝင်းမောင်က ရှင်းပြလေသည်။ ထို့ကြောင့် နှောင်းနှောင်းရီသည် MILF, ONS, Swing, Cuckold, Role Play, BDSM, Triple Play, Foursome, Taboo, Incest အစရှိသော လိင်ခံစားမှုများကို သိရှိနားလည်ခဲ့သည်။ 

နှောင်းနှောင်းရီ၏ ထူးခြားချက်မှာ သမရိုးကျမဟုတ်ပဲ ဆန်းပြားသော အခြေအနေတခုခုကို မြင်တွေ့သိရှိရပါက ကာမသွေးဆိုးများ ထကြွသောင်းကျန်းတတ်၏။ ဘာရယ်မဟုတ် ကြောငြာထဲမှာ ရုပ်ရှင်ထဲမှာ ထီးကွယ်ပြီးနမ်းကြတာမျိုး၊ ပန်းခြံမှာ ချိန်းနေသောအတွဲများ ကိုင်နေတာကို မြင်ရတာမျိုး၊ အသိမိတ်ဆွေများထဲမှ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်တာကို ကြားသိရတာမျိုး စသော ရှေ့ဆက်တွေးပါက လိုးကြလေသတည်းဟူသော အဖြစ်အပျက်မျိုးသိရှိပါက စဉ်းစားရင်း စိတ်ထလာတတ်သည်။

ဝင်းမောင်က ရိုးမသွားအောင် အစီစဉ်များချကာ လုပ်တတ်သည်။ တခါက ဝင်းမောင် သဘောၤနားနေသောအချိန်တွင် လိုးရန်ပြင်ဆင်ကြသည်။ ဝင်းမောင်ဒီတခါ ဝယ်လာသော ပစ္စည်းကို သိရတော့ နှောင်းနှောင်းရီမှာ အထန်းကြီးထန်နေတာ့သည်။

လိမ္မော်ရောင်တောက်နေသော ဆံပင်အတု ခေါင်းပေါ်မှာစွပ်ပြီး မှန်ကြည့်သောအခါ သူက တခြားသူတယောက်ဖြစ်သွားသလို ခံစားမိတော့သည်။ လိမ္မော်ရောင်ဆံပင်လေးနှင့် ဗဂျားမားခဲပုတ်ရာင်ကို ဘာအခုအခံမှမပါပဲ ဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးတယောက်နှင့် မိမိခင်ပွန်း ဝင်းမောင် လိုးကြသည်ဟုတွေးမိတိုင်း အရေစိုလာရလေသည်။

ဝင်းမောင်အခန်းထဲ ဝင်လာသောအခါ သူ့ပုံစံကို မြင်တွေ့ပြီး အင်္ကျီကို အမြန်ချွတ်ကာသူ့ကိုပွေ့ချီ၍ ခုတင်ပေါ်သို့ခေါ်ခဲ့ပါတော့သည်။ ခုတင်ပေါ်ရောက်သောအခါ အသာချထားပြီး ဗဂျားမားကို ဆွဲဖြဲလိုက်လေသည်။

“ ဗြိ…”

“ ကိုကလဲ အင်္ကျီအကောင်းကြီးကို…”

“ မလိုဘူး နောက်ကြိုက်သလောက်ဝယ် အခုကိုမရတော့ဘူး ကို့ရဲ့ နတ်သမီးလေးကြောင့် အချစ်ဒီဂရီတွေတက်လာပြီ…”

ဟု ပြောပြောဆိုဆို သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးများကို စုပ်နမ်းပါတော့သည်။ နမ်းနေရင်း နို့သီးလေးများကိုချေပေးတော့ စောက်ရေက ရွှဲခနဲ့ထွက်လာသည်။ အားရအောင်နမ်းပီးသောအခါ ဝင်းမောင်က အောက်သို့ လျောခနဲ့ဆင်းကာ စောက်ရေတွေရွှဲနေသော နှောင်းနှောင်းရီ စောက်ပတ်ကို အပြားလိုက်ပင့်ယက်လေသည်။

“ အ…အ ကို အား အာ ကို အ ကောင်း အာ…”

ရလာသော အရသာက ကောင်းလွန်းနေသည်။ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်နိုင်။ သူတွေးမိနေတာက မှန်ထဲမှာမြင်ရသော ဆံပင်လိမ္မော်ရောင်နှင့် ကောင်မလေးလေးဖီးတက်နေပုံကို မှန်းမြင်ယောင်ရင်း စိတ်ထန်နေသည်။ အတန်ကြာယက်ပြီးသောအခါ ဝင်းမောင်က သူ့လီးကြီးကို နှောင်းနှောင်းရီစောက်ပတ်ဝမှာ အသာတေ့ထားလိုက်သည်။ မသွင်းပဲ တေ့ရုံသာတေ့ထားသောကြောင့် မရိုးမယွဖြစ်လာသည်။ လီးဝင်လာစေရန် ကော့ပေးသော်လည်း ဝင်းမောင်က ကိုယ်ကိုယို့ကာ တေ့ရုံသာတေ့ထားလေသည်။ နှောင်းနှောင်းရီမှာ လီးလိုချင်လွန်းသောကြောင့် ဝင်းမောင် လိုချင်သော ပုံစံအတိုင်း ပက်ပက်စက်စက်ပြောချလိုက်သည်။

“ ကို လီးကြီးကို လိုချင်လှပါပြီ နှောင်းစောက်ပတ်ထဲမှာ ယွပိုးထိုးနေလို့ ကို့လီးနဲ့လိုးပေးပါ လိုးလိုက်စမ်းပါ ဆံပင်လိမ္မော်ရောင်နဲ့ ယွထနေတဲ့ ကောင်မလီးဝင်မှ ငြိမ်သွားမှာပါ အဲ့ဒါကြောင့် ကို့ရဲ့ လီးနဲ့ နှောင်း စောက်ပတ်ထဲသွင်း လိုးပါတော့ လိုးပါတော့ ဟင့်…”

နှောင်းနှောင်းရီ စကားသံဆုံးသည်နှင့် ဝင်းမောင်က အားနှင့် ဖိစိုက်ချလိုက်သည်။ လီးကြီးက စောက်ပတ်ကို တရှိန်ထိုး ထိုးခွဲကာ လီးတဝက်ကျော်ကျော်ခန့်ဝင်သွားတော့သည်။ ဝင်းမောင်က တချက်ဆကာ နောက်ထပ် အားစိုက်ကာ ဖိသွင်းလေရာ လီးတချောင်းလုံးဝင်သွားလေသည်။ လီးဆုံးဝင်ပြီဆိုသည်နှင့် ဝင်းမောင်က မနားတမ်း တောက်လျောက်  စက်သေနတ်ပစ်သလို အားကုန်ဆောင့်တော့သည်။ နှောင်းနှောင်းရီအဖိုကား ဆွေမေ့မျိုးမေ့လောက်အောင် ကောင်းခြင်းများဖြင့်ပြည့်စုံနေသော အချိန်ဖြစ်တော့သည်။

ဝင်းမောင်နှင့် အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်စားမြုံ့ပြန်စဉ်းစားရင်း စာက်ရေများစိမ့်လာကာ စိတ်ထလာသည်။ ဆံပင်လိမ္မော်ရောင်လေးကို သတိရကာ ထုတ်၍ ခေါင်းပေါ်စွပ်ထားလိုက်သည်။  နေဝင်း ပြန်လာတော့ သူ့ပုံစံတွေ့ကာ တော်တော်ဟတ်ထိသွားမည်မှာ သေချာလှသည်။ ရေချိုးရင်း သူမကိုမှန်းကာ ဂွင်းထုမည်မှာလည်း သေချာသလောက်ပင်။ ဒါကြောင့် နောက်ရေချိုးခန်းရှိရာသို့ထွက်လာခဲ့သည်။ ရေချိုးခန်းတံခါးပိတ်ထားကာ ရေသံမကြားရ။

“ နေဝင်း မြန်မြန်ချိုးစမ်း အချိန်ဆွဲမနေနဲ့ ဘာလုပ်နေတာလဲ…”

နေဝင်း ရှော့ရကာ ဖီးအောက်သွားပုံရသည်။ ပြန်အော်သံကြားလိုက်ရတော့သည်။

“ ဟုတ် တီနှောင်း ဆပ်ပြာတိုက်နေလို့ပါ…”

“ အေး ဆပ်ပြာပဲတိုက် ရေချိုးပြီးထွက်ခဲ့ ဘာတွေညာတွေ လုပ်မနေနဲ့ ကြားလား…”

“ ဟုတ်တီနှောင်း ရေချိုးပါပီ…”

ဟု ပြောသံနှင့်အတူ ရေတဗွမ်းဗွမ်း လောင်းချိုးနေသောအသံကြားလိုက်ရလေသည်။

………………………………………………

(04)

ထင်သည့်အတိုင်း တီနှောင်းက နားညီးပေတော့မည်။ ဒီတခါနားညီးခံရတာ စိတ်မညစ်သည့်အပြင် ပျော်နေမိသည်။ တီနှောင်းဝတ်ထားပုံက အပြတ်ဟော့သည်။ သူ့စိတ်တွေ ထိန်းမရတော့။ ရေချိုးခန်းထဲတွင် ထိုင်၍ မျက်စိမှိတ်ကာ တီနှောင်းကိုမြင်ယောင်ပုံဖော်ရင်း မာတောင်နေသော လီးကို တချက်ခြင်းရှေ့တိုး နောက်ဆုတ်လုပ်ပြီး ဂွင်းထုမိတော့သည်။ ဖီးစတက်လာသည့်အချိန်တွင် အပြင်မှ စူးရှကျယ်လောင်သာ တီနှောင်း၏ အသံကြီးက သာယာမှုများကို ဆိတ်သုဉ်းသွားစေသည်။

“ နေဝင်း မြန်မြန်ချိုးစမ်း အချိန်ဆွဲမနေနဲ့ ဘာလုပ်နေတာလဲ…”

ဖီးပျက်ကာ ကသိကအောက်ဖြစ်သွားရသည်။ ပြန်မထူးပါက ပိုဆိုးမည်ဖြစ်သောကြောင့် ပြန်အော်လိုက်ရသည်။

“ ဟုတ် တီနှောင်း ဆပ်ပြာတိုက်နေလို့ပါ…”

ဒါကို တီနှောင်းက ကျေနပ်ပုံမရ။ ဆက်ရစ်နေသေးသည်။ တော်တော်ရစ်တဲ့ မမကြီးပါပေ။

“ အေး ဆပ်ပြာပဲတိုက် ရေချိုးပြီးထွက်ခဲ့ ဘာတွေညာတွေ လုပ်မနေနဲ့ ကြားလား…”

“ ဟုတ်တီနှောင်း ရေချိုးပါပီ…”

ဟု ပြောကာ ရေတဗွမ်းဗွမ်း လောင်းချိုးလိုက်သည်။ ရေချိုးပြီး အင်္ကျီဝတ်ကာ တီနှောင်းဆီသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ အိမ်ရှေ့ဧည့်ခန်းထဲရောက်သောအခါ နေဝင်းမှာ ရင်တဒိတ်ဒိတ်ခုန်လာတော့သည်။ တီနှောင်းက လိမ္မော်ရောင် ဆံပင်တုလေးကို စွပ်ထားလေသည်။ သူဝင်လာတာမြင်တော့ တီနှောင်းက

“ လာခဲ့ မင်းအပြစ်မင်းသိလား…”

“ ကျနော် အပြာကားကြည့်မိတာ အပြစ်ရှိပါတယ်…”

“ ဘာ အပြာကားကြည့်တာ လူငယ်ပဲ ငါအပြစ်မပြောဖူး ငါနဲ့ အတူတူကြည့်တောင်ရတယ် အခုဟာက မင်း ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်လုပ်ထားတဲ့အပြစ်ကွ…”

နေဝင်းမှာ အူကြောင်ကြောင်ဖြစ်ကာ နားမလည်သော မျက်နှာဖြင့် တီနှောင်းအား ငေးကြည့်နေမိသည်။ နှောင်းနှောင်းရီက မျက်နှာကိုတင်းမာ ခက်ထန်လျက်

“ မင်း အပြစ်ကိုမသိသေးရင် ပြောပြရသေးတာပေါ့ ဟိုဘက်ဘက်လှည့်ထားစမ်း လက်ပိုက်ထား ကောင်စုတ်လေး…”

နေဝင်းမှာ နားမလည်နိုင်ပဲ တဖက်လှည့်ကာ လက်ပိုက်ထားလိုက်သည်။ နှောင်းနှောင်းရီက သူမ၏ ဘောင်းဘီချွတ်လိုက်သည်။ အောက်ပိုင်းဗလာကျင်းသွားတော့သည်။ ဆိုဖာပေါ်မှာ အုပ်ထားသောအဝတ်ကို ဖယ်လိုက်တော့ နေဝင်း၏ Noteစာအုပ်၊ သူမဓာတ်ပုံနှင့် သူမ၏ပင်တီအနက်ရောင်လေးကို ယူလိုက်ကာ မြှောက်ကိုင်ထားရင်း

“ ဒီဘက်ကိုလှည့်စမ်း လူဆိုးလေး…”

နေဝင်း လှည့်လာတော့ သူမက လက်ထဲမှ ပင်တီနှင့် စာအုပ်ကိုပြရင်း

“ ဒီပင်တီခိုးယူထားတာ ဘာလုပ်တာလဲ ဒီစာအုပ်ထဲမှာ ရေးထားတာတွေ ဟင်း…”

“ တီနှောင်း သားကိုခွင့်လွှတ်ပါ…”

“ ခုကျမှ ခွင့်လွှတ်ပါ ဟလား အမ် လုံးဝခွင့်မလွှတ်ဖူး မင်းငါ့ပင်တီကို ဘာလုပ်တာလဲ မှန်မှန်ပြောစမ်း…

“ သား ရူတာပါ တီနှောင်း…”

“ လာစမ်း လာစမ်း ပင်တီရူတဲ့ကောင် ပင်တီမရူနဲ့ စောက်ပတ်ရူခိုင်းရမယ် လာစမ်း ငါ့ကိုများ ရေးထားလိုက်တာ ပေါက်တတ်ကရ လာရူလှဲ့စမ်း…”

တီနှောင်းက ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူ့လက်ကိုဆွဲချကာ ဒူးထောက်စေလိုက်ပြီး ခေါင်းကိုပေါင်ကြားထဲသို့ ထိုးကပ်လေသည်။ ဒီလောက်တော့ နေဝင်း မအပါ။ တီနှောင်း၏ ဆွဲယူမှုအတိုင်း အလိုက်သင့်လေးနေလိုက်ကာ တီနှောင်းအား စတင်ပြုစုတော့သည်။

နှောင်းနှောင်းရီ အသိထဲမှာ မကြာမှီ ချစ်တလင်းခေါ်ရမှာ သူ့တူအရင်းပါလား ဟူသောအသိက သူ့ရင်ကို တလှပ်လှပ်ဖြင့် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။ နေဝင်းက တီနှောင်းရဲ့ ဆီးခုံဖေါင်းဖေါင်းကြီးကို နေရာအနှံ့ သူ့နှာခေါင်းကြီးဖြင့် လိုက်နမ်းသည်။ လက်တွေက တီနှောင်း ကိုယ်အောက်ဖက်ကို ထိုးသွင်းကာ တင်းအိနေသော ဖင်တုံးကြီးတွေကို ဆုတ်နယ်ပေးသည်။ မိန်းမ မလိုးဖူးပေမယ့် စာဖတ်ထားသော အသိ၊ ရုပ်ရှင်ထဲမှ အမြင်၊ နောင်တော်ကြီးများထံမှ နာယူမှတ်သားထားသော ဗဟုသုတများ အတိုင်း တီနှောင်းအား အစွမ်းကုန် ပြုစုပေးတော့သည်။

သမရိုးကျမဟုတ်ဘဲ သန်စွမ်းငယ်ရွယ်သော လူငယ်လေးဖြစ်သည့်အပြင် တူအရင်းဖြစ်သော နေဝင်း၏ ပြုစုယုယမှုကို ကြုံတွေ့နေရတာကြောင့် နှောင်းနှောင်းရီမှာ  ကာမစိတ်များ ပိုမိုထကြွနေပေသည်။ နှောင်းနှောင်းရီ ဖင်ကြီးများ မြှောက်ကြွရမ်းကာနေသော အချိန်မှာပင် နေဝင်းက စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းကြီး အတိုင်း အောက်မှအထက်သို့ ပင့်ယက်ပေးတော့သည်။

“ အ အ အ သားရယ် သားလေးရယ် အ အ …”

ခေါင်းမှ ခြေအဆုံး တကိုယ်လုံးခါရမ်းကာ နေဝင်း၏ ဘာဂျာကို ခံစားရင်း ပေါင်တန်တွေဖြဲ နေဝင်းခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပေါင်ကြားမှ မခွာနိုင်အောင်ဖိကပ်ထားနေမိသည်။ နေဝင်းမှာ မမျှော်လင့်ပဲ ရလာတာက သူအလိုလားအတောင့်တဆုံးသော စိတ်ကူးနှင့်ရူးခဲ့ရသော တီနှောင်းနှင့် ချစ်ပွဲဝင်ခွင့်ကို ရှိသဖြင့် အပျော်ကြီးပျော်ကာ စိတ်ပါလက်ပါ ယက်ပေးလေသည်။ အထက်အောက် အစုန်အဆန်ယက်ပေးရုံမက စောက်ခေါင်းထဲကိုလည်း လျှာဖြင့်ထိုးမွေပေးသည်။ လျှာတဆုံးထုတ်၍ ခပ်တောင့်တောင့်အနေအထားဖြင့် စောက်ခေါင်းထဲကို အသွင်းအထုတ်လုပ်ကာ လျှာဖြင့်လိုးပေးတော့ နှောင်းနှောင်းရီတစ်ယောက် နှုတ်မှ တအာအာဖြင့် ညီးညူ ကာ တကိုယ်လုံး ထွန့်ထွန့်လူးနေရသည်။

“ အာ အာ အိုး အ အာ အိုး ဝိုး ဝိုး…”

နေဝင်းမှာ သူယက်ပေးလို့ တီနှောင်း အရသာတွေ့ကာ အကောင်းကြီး ကောင်းနေတော့ ကျေနပ်အားရပြီး တီနှောင်းသူ့ကို အစွဲကြီးစွဲစေရန် ပြုစုပေးတော့သည်။ တီနှောင်းရဲ့ ဖင်ပေါက်နီနီလေးကို လျှာဖြင့်ထိုးကာ ကလိပေးသည်။ ဖင်ပေါက်ကိုတလှည့် စောက်ခေါင်းကိုတလှည့် စောက်စိကိုတလှည့်ဖြင့် တလှည့်စီ လျှာဖြင့် ထိုးလိုက် ယက်လိုက်ဖြင့် အစွမ်းကုန်ကျဲလေတော့သည်။

နှောင်းနှောင်းရီမှာ ဝင်းမောင်ယက်ပေးတာထက် နေဝင်းယက်ပေးတာက ပိုကောင်းနေသည်။ ဝင်းမောင်က စောက်ပတ်တမျိုးထဲသာ ယက်ပေးတာဖြစ်သည်။ နေဝင်းက ဖင်ဝလေးကိုပါ ယက်ပေးတော့ အသစ်အဆန်းဖြစ်ကာ စိတ်ကလည်း ကြွသထက်ကြွလာသည်။ အရသာကလည်း သူမတူအောင် ကောင်းလွန်းမကကောင်းလာပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် နေဝင်းခေါင်းကို ကိုင်ရင်း ခါးကလေးကော့ကာ တဆတ်ဆတ်တုန်၍ စောက်ရေများ ဆစ်ခနဲ့ ဆစ်ခနဲ့ ထွက်ပြီး ကာမလမ်းဆုံးသို့ ရောက်ရှိကာ ပြီးသွားလေသည်။

နေဝင်းက ဆက်ပြီး ယက်နေသည်။ နှောင်းနှောင်းရီမှာ ပြီးသွားသော်လည်း နေဝင်းက ဆက်ယက်ပေးနေသောကြောင့် ကာမခံစားမှုက မကျပဲ ဆက်တက်လာလေသည်။ စောက်ပတ်အတွင်းထဲမှ ယားကာ တစုံတခုကို တောင့်တလာသည်။ ထို့ကြောင့် နေဝင်း ခေါင်းကို အသာလက်ဖြင့် ပွတ်ရင်း

“ သား တီနှောင်းကို ချစ်ပေးတော့ကွာ…”

ဟုပြောလိုက်လေသည်။ နေဝင်းမှာ တီနှောင်းရဲ့ ဆန္ဒက သူလိုချင်တာနှင့် ကွက်တိကျနေသောကြောင့် ဘာဂျာမှုတ်နေရာမှထကာ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်မှာ အဝတ်များချွတ်လိုက်သည်။ တီနှောင်းကလည်း သူ့လက်ပြတ်စွပ်ကျယ်လေးကို ချွတ်လိုက်ရာ မိမွေးတိုင်းဖမွေးတိုင်း ကိုယ်တုံးလုံးဖြစ်သွားလေသည်။ လိမ္မော်ရောင်ဆံပင်တိုတိုလေးဖြင့် အဝတ်မပါသော တီနှောင်းကိုကြည့်ရင်း နေဝင်း လီးကြီးက မာသထက်မာကာ တအားတောင်မတ်နေသည်။

တီနှောင်းက ညို့ရီသော အကြည့်စူးစူးဖြင့်ကြည့်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်လျက် သူ့ကို ကြိုနေသည်။ သူကလည်း ချစ်ရည်ရွန့်လဲ့ကာ တမက်သော အကြည့်များဖြင့် တုံ့ပြန်ကြည့်လျက် တီနှောင်းရင်ခွင်ထဲဝင်ကာ သူ့လီးကြီးကို တီနှောင်း၏ စောက်ရေစိုရွှဲနေသော စောက်ပတ်ဝမှာတေ့ကာ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

စောက်ပတ်အတွင်းသားများကို ခွဲကာ ဝင်လာသော နေဝင်း၏ လီးနွေးနွေးကြီးမှာ ဝင်းမောင်လီးထက် အတွေ့ထူးကာ ကြီးလဲကြီး ရှည်လဲရှည်လေသည်။ စောက်ပတ်အတွင်းသားများကို အပြည့်အသိပ် ပွတ်တိုက်နေသောကြောင့် နှောင်းနှောင်းရီတယောက် အကြောပေါင်းတထောင် စိမ့်ကာ ကာမအရသာထူးထူးကဲကဲ ခံစားနေသည်။

နေဝင်းကလည်း ဝင်သလောက်ထဲ့ကာ တောက်လျှောက် အသွင်းအထုတ်လုပ်ပြီး လိုးလေတော့သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူ အမြဲ မလိုးသောကြောင့် တီနှောင်း စောက်ပတ်ကြီးက  စီးစီးပိုင်ပိုင် ရှိကာ လိုးလို့ကောင်းလေသည်။ နေဝင်း၏ အားသုံးကာ ဆောင့်လိုးသမျှကို နှောင်းနှာင်းရီ အရသာရှိစွာ ခံစားနေသည်။

မျက်လုံးလေးများ စင်းကာ လီးနဲ့ စောက်ပတ် ပွတ်တိုက်၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော အရသာကို ခံစားနေသည်။  နေဝင်းမှာ အမတန်လိုးချင်လှသော တီနှောင်းကို လိုးခွင့်ရခြင်းကို ကျေနပ်မဆုံး ဖြစ်နေသည်။

အလိုး အဆောင့်များက ပြင်းထန် သွက်လက်လာသည်။ နှောင်းနှောင်းရီမှာ ကျေနပ်စွာ တအိုအို တအာအာ ညီးသံလေးများပေးကာ အောက်မှ ခါးကိုကော့ကော့ပေးရင်း အားရကျေနပ်စွာ  ခံနေသည်။ အားနဲ့ အင်နဲ့ ဒလစပ်ဆောင့်ပေးတာကို အစွဲကြီးစွဲကာ သိပ်ကြိုက်နေသည်။ ဆီးခုံချင်း ရိုက်သံ တဖန်းဖန်း မြည်အောင်ဆောင့်ပေးရင်း နို့များကို ဆုပ်နယ်ပေးနေသည်။

နှောင်းနှောင်းရီ ကောင်းသထက်ကောင်းလာကာ အောက်ကနေ တအားကော့ပေးလာသည်။ ခြေနှစ်ဖက်ဖြင့် နေဝင်းခါးကို ချိတ်ကာ သူ့ဘက်သို့ ဆွဲကပ်လာသည်။  နေဝင်းက ခါးကနေဆွဲကိုင်ကာ သွက်သွက်လေး ညှောင့်ပေးတော့သည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ နှောင်းနှောင်းရီ တယောက် တကိုယ်လုံး ထွန့်ထွန့်လူးလာပြီး ကော့တက်ကာ တအိုအို တအာအာဖြင့် ညီးညူ ရင်း ပြီးသွားလေသည်။ တီနှောင်း ပြီးတော့ နေဝင်းက သူလည်း ခနကြာ ဆက်လိုးရင်း တီနှောင်း စောက်ပတ်ထဲသို့ လရေများ တထုတ်ထုတ်ပန်းထဲ့ကာ ပြီးသွားတော့သည်။

ခနကြာ အမောဖြေပြီး နေဝင်းက တီနှောင်း နှုတ်ခမ်းလေးများကို မြတ်မြတ်နိုးနိုးဖြင့် နမ်းနေသည်။ အနမ်းရှည်ကြီးအဆုံးမှာတော့

“ ထတော့ လူဆိုးလေး အဒေါ်ကို မယားလုပ်ပစ်တယ်…”

“ တီနှောင်းနဲ့ ပတ်သက်လာရင် အဖေကလွဲလို့ ဘယ်သူ့မှ ကြည့်တာတောင် မကြိုက်ဖူး…”

“ သေချာလို့လားကွာ…”

“ တီနှောင်းရာ ဟိုအရင်ကထဲက သားက ချစ်ခဲ့ရတာပါနော်…”

“ တကယ်ချစ်ရင် တီနှောင်း နေစေချင်သလိုနေမှာလား…”

“ စိတ်ချပါ တီနှောင်း သားအပြောထက် အလုပ်ကို စောင့်ကြည့်ပါ ဒီညကတော့ သားတို့ မင်္ဂလာဦးညနော်…”

“ သွားစမ်းပါ ဒါမျိုးကျတတ်တတယ်…”

“ မဟုတ်ဖူးလား တီနှောင်းရဲ့ သားရဲ့လူပျိုရေတွေကို တီနှောင်းဆီ ပေးလိုက်ရတာ သားကျေနပ်တယ် သားတို့ တညလုံး လိုးရအောင်နော်…”

“ တီနှောင်း စိတ်တိုင်းကျနေမယ်ဆိုရင် မင်းစိတ်ကြိုက်…”

“ ကျနော် ကတိပေးပါတယ်တီနှောင်း…”

ထိုနေ့မှစ၍ နေဝင်းတစ်ယောက် အဒေါ် ပြောသမျှ မြေဝယ်မကျနားထောင်ကာ လိုက်နာသောကြောင့် ဆယ်တန်းစာမေးပွဲကို ဘာသာစုံဂုဏ်ထူးဖြင့် အောင်မြင်ကာ ဆေးတက္ကသိုလ်ဝင်ခဲ့လေသည်။ ဘာသာစုံဂုဏ်ထူးရခဲ့သောကြောင့် တီနှောင်းကို ဖင်လိုးခွင့်ရတာက နေဝင်းအဖို့ ဆေးကျောင်းတက်ရတာထက် ပို၍ပျော်စရာကောင်းပါတော့သည်။

………………………………………………

ပြီးပါပြီ။

ကွီးသုည(AuntyLover)

ပြီးပါပြီ။

............................................⭐⭐⭐⭐⭐..........................................

~~~~~~~~~~~~~~~~

လက်ဆောင် 

သွားရည်ပါကျအောင် မြင်းစီးတဲ့ အန်တီ မမ

တောထဲ အားကြီးနဲ့ မြင်းစီးတာ နော်..။

အဖြည့်ခံ (စ/ဆုံး)

အဖြည့်ခံ (စ/ဆုံး)

ရေးသားသူ - အမည်မသိ

“ အိုး…ဆရာ….”

ထာဝစဉ် ရွှမ်းလက်နေသော နှုတ်ခမ်းထူထူလုံးလုံးလေးကို ဆရာမင်းခိုင်၏ နှုတ်ခမ်းအစုံက ငုံစုပ်တာကိုခံလိုက်ရသည်၊ နှင်း သွယ်၏လက်တစ်ဖက်က ဆရာ၏ ရင်ဘတ်ကို ကယောင်ကတန်း တွန်းထားမိသည်။

“ ဟွန်း…အွန်…..အင့်…အင့်…..ဟင့်….ဟင့်…….”

သက်ပြင်းရှိုက်သံများပြိုင်တူပေါ်လာသည်၊ နှင်းသွယ်၏ ကော့ရွှမ်းသော မျက်ဝန်းမျက်တောင်ကော့ကြီးများက မှေးစင်း တော့မယောင် လျှော့ကျလာသည်။

“ ဟင်…ရှင်…..ရှင်…..အွန်း……”

နှင်းသွယ်ဆောင့်ရုန်းလိုက်သောကြောင့် နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာက ပြွတ်ကနဲကွာသွားစဉ် နှင်းသွယ်စကားပြောရန် ကြိုးစားလိုက် သေးသည်၊ သို့သော် ဆရာမင်းခိုင်က သူမထက်အဆတစ်ရာလျှင်သည်၊ နှုတ်ခမ်းအစုံကို အလျှင်အမြန် ဆွဲယူကပ်သည်၊ နွေးထွေးပူလောင်သော အနမ်းက နှင်းသွယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းတစ်လျှောက်သို့ စီးဝင်ပြန့်နှံ့သွားသည်။

 “ ဒုန်း…..အင့်…..ဝုန်း…”

နှင်းသွယ်ကသန်သည်၊လူယုတ်မာ မင်းခိုင်၏ ရင်ဘတ်ကိုဒူးနှင့်မြှောက်တိုက်ပြီး တွန်းထုတ်လိုက်သည်၊ “ဝုန်း” ကနဲအပြင်သို့ပြေးထွက်လိုက်သည်၊ အခန်းတံခါးကသော့ပိတ်ထားသည်။

“ အ…အင့်….”

သန်မာကြမ်းတမ်းသော လက်အစုံဖြင့်အနောက်မှ သိမ်းဖက်ခြင်းကိုခံလိုက်ရပြန်သည်၊ မာကြောတင်းရင်းနေသော အရာ တစ်ခုက လတ်ဆတ်ဖေါင်းကြွနေသော နှင်းသွယ်၏ ဖင်ကြားသို့ ရဲရဲတင်းတင်းကြီး ထိုးသွင်းဖိကပ်လိုက်သည်။

“ အာ….ကျွတ်…”

နှင်းသွယ်ရှက်ရှက်ဖြင့် ထိုပစ္စည်းကိုလှဲ့ရိုက်သည်၊ ဖင်နှင့်ဖိကပ်ထားသဖြင့်အနေရခက်နေသည်၊ ထို့ကြောင့်လက်နှင့်ထိုး နှိုက်ဆုတ်ကိုင်လိုက်သည်၊ ကိုင်မိတာမှားလေသည်၊ နှင်းသွယ်တုန်၍သွားသည်၊ လက်တစ်ဖက်ကတံခါးကို ထောက်ထား သည်၊ ကျန်လက်တစ်ဖက်က လက်ထဲ၌ သစ်သားငြုပ်ကျည်ပွေ့ကြီးကိုင်မိသလို မဆန့်မပြဲကိုင်ထားမိသောအရာကို ရုတ် တရက် မလွှတ်ရဲ။

“ ပြွတ်…စွပ်….ပြွတ်…”

ဆရာမင်းခိုင်က မွှေးညှင်းနုနုလေးများ ရှင်သန်နေသော နှင်းသွယ်၏ လည်ဂုတ်ကိုနမ်းသည်၊ ပြီးတော့ပါးစပ်နှင့်စုတ်သည်၊ နှင်းသွယ်က ပင်ကိုယ်က ယားတတ်သူလဲဖြစ်သည်၊ပူနွေးစိုစွတ်သော မင်းခိုင်၏ အနမ်းကြမ်းကြီးများကြောင့် တကိုယ်လုံးရှိ မွှေးညှင်းများ ဇောင်းထကာ ကြက်သီးဖုလေးများ အစီအရီထသွားကြသည်၊နှင်းသွယ်၏ လက်ထဲမှ ဆုတ်ကိုင်မိထားသော မင်းခိုင်၏ ပစ္စည်းကြီးမှာ ရာဘာဒုတ်ကြီးပမာဖြစ်လျှက် တင်းကနဲတင်းကနဲ ရုန်းကန်ထကြွ၍နေသည်။

နှင်းသွယ်အသားများတဇတ်ဖတ်တုန်နေသည်၊ ကြောက်လန့်၍တုန်ခါခြင်းမျိုး အေးချမ်း၍တုန်ခါခြင်းမျိုးနှင့် ခပ်ဆင်ဆင်တူသော်လည်း မိမိကိုယ်တိုင် ချမ်းအေး၍တုန်နေခြင်းမဟုတ်သည်ကိုတော့ နှင်းသွယ်ကောင်းကောင်းသိသည်၊ သူမကို ဖက် ထားသော မင်းခိုင်၏ လက်ဖဝါးအစုံက (အညှာ) ဖြစ်သော နို့လေးနှစ်လုံးကို ခပ်ကျစ်ကျစ် ဆုတ်နယ်ဆွဲကိုင်ပြီး ချေမွ နယ်ဖတ်နေပြန်ရာ ဖြိုးဖြိုးဖျင်းဖျင်း နှင့် နှင်းသွယ် စိတ်များယောက်ယက်ခတ်လာလေသည်၊သွေးများဆူပွက်လာသည်၊ နှင်းသွယ်၏ နှုတ်ခမ်းထူထူအမ်းအမ်းလေးများတုံတုံခါခါဖြစ်လာသည်၊ကြမ်းပြင်၌ကျားကန်ရပ်တည်ထားသောခြေနှစ်ချောင်း သည် ယိမ်းယိုင်ချင်လာသည်။

နှင်းသွယ်၏ လက်ထဲမှ မင်းခိုင်၏ လီးတန်ကြီးကိုလဲ နှင်းသွယ် ပို၍ တင်းတင်းကြီးကိုင်လိုက်မိသည်၊ မင်းခိုင်ကအငြိမ်မနေ၊လည်ဂုတ်ပါးနှင့်ကျောပြင်ဖေါင်းဖေါင်းတင်းတင်းလေးတွေကိုပါ သူ့မျက်နှာကြီး နှင့်ပွတ်သတ်နမ်းရှူံ့ယင်း လက်အစုံကလဲ နို့နှစ်ဖက်ကို ပယ်ပယ်နယ်နယ်ကြီး ခွနယ်ပြစ်နေသလို နှင်းသွယ်၏ ဖင်ကြားထဲသို့လဲ သူ၏ လီးကိုဆောင့်ဆောင့်သွင်းနေ သေးသည်၊ ပုဆိုးနှင့်ထဘီသာမခံလျှင် မင်းခိုင်၏ လီးကြီးက နှင်းသွယ်၏ စောက်ပတ်အောက်မှ လျှောတိုက်တိုးဝင်ကာ တစ်ဖက်ဆီသို့နှစ်လက်မခန့်ကျွံထွက်လာဖွယ်ရှိနေသည်။

“ နှင်းသွယ်ကို သနားပါဆရာရယ်…”

လှိုက်မောတုံခါစွာ တောင်းပန်သံလေးက မင်းခိုင်၏ ရာဂမီးကို မထိုးဖေါက်နိုင်ချေ၊နှင်းသွယ်မိမိကိုယ်မိမိစောင့်ရှောက်ကာကွယ်လာခဲ့သည်မှာ (၁၉) နှစ်တင်းတင်းပြည့်ခဲ့ပြီ၊ လုံခြုံခိုင်ခန့်စွာ စောင့်ရှောက်နိုင် ခဲ့၍လည်း ယနေ့ထိ နှင်းသွယ်မှဲ့တပေါက်မစွန်းမထင်းသောအပျိုစင်လေးဖြစ်နေခဲ့သည်။

မင်းခိုင်သည် နှင်းသွယ်တို့အိမ်သို့ အဝင်အထွက်ရှိပြီး သူမ၏ ဖခင်နှင့်ခင်မင်သူဖြစ်သည်၊ နှင်းသွယ် (၁ဝ)တန်းထဲက အင်္ဂလိပ်စာပြပေးသည်၊ ယခုဒုတိယနှစ်ရောက်သည်ထိ မင်းခိုင်ဆီမှာပင် နှင်းသွယ်က အင်္ဂလိပ်စာ တက်ရတုံးဖြစ်သည်၊ မင်းခိုင်၏အသက်က (၃ဝ) လောက်ရှိပြီး အိမ်ထောင်သည်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်၊ သူ့မိန်းမနံမည်ကနီနီဝင်းဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ပတ်လျှင် (၃)ရက် မင်းခိုင်၏အိမ်သို့ အင်္ဂလိပ်စာတက်ရန်လာနေကြဖြစ်သော  နှင်းသွယ်တစ်ယောက် ယနေ့တွင် ဆရာ မင်းခိုင်၏  အိမ်တွင်မည်သူမျှမရှိချိန်နှင့် ကြုံကြိုက်ကာ ယခုကဲ့သို့ဖြစ်ပျက်နေရခြင်းပင်ဖြစ်လေသည်၊(၁၉) နှစ်တိတိမှဲ့တစ်ပေါက်မစွန်းအောင် သူမကိုယ်သူမထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့သော နှင်းသွယ်တစ်ယောက်……ယခုကဲ့သို့ အသား ချင်းပူးကပ် ဆုတ်ကိုင်ချေမွခြင်းမျိုးဖြင့်အညှာကို အကိုင်မခံရဖူးသေးပေ။

ဖင်ကြားထဲသို့လည်း ဤမျှအားရနှစ်ချိုက်စဖွယ်ဟာကြီးမျိုးဖြင့် ထိုးဆွကလိချင်းကို မခံစားခဲ့ရဖူးသေးချေ၊ ထိကပါး ု ရိကပါး စကားအရာမျှနှင့် ပြောဆိုခြင်းမျိုးကိုသာ နှင်းသွယ်အောင်မြင်စွာ ခက်ထန်မာကျောသော မျက်နှာဖြင့် တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မိန်းခလေးဆိုသည်မှာလည်း ဤမျှလောက်ခံနိုင်ရည်ကိုပင် မိမိကိုယ်မိမိ (လုံ) လှပြီဟု… ကိုယ့်ကိုယ်ကိုစွတ်ပြီး အထင်ကြီးတတ်ကြသည့် အမျိုးအစားသာဖြစ်သည်၊ နဖါးကြိုးပိုင်ပိုင်ကိုင် ဇက်ကြိုးနိုင်နိုင်ဆွဲနိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူနှင့်ကျတော့ မျက်ရည် လေးအဝဲသားနှင့် အသဲတယားယား ရင်တဖိုဖိုနှင့် မိမိစိတ်က မိမိကို သစ္စာဖေါက်ကြသည်၊ယခုနှင်းသွယ်၏အရွယ်က ဆူဖြိုးစသွေးသားတို့ အထွတ်အထိပ်ရောက်စ ဖွင့်စ ကားစ..မီးတစ်ချက်ပွင့်သည်နှင့် သွေးသားများဝုန်းကနဲလောင်ကျွမ်းရန် အသင့်ဖြစ်နေသောအရွယ်ဖြစ်သည်။

ဆရာမင်းခိုင်သည် နှင်းသွယ်၏ကိုယ်လုံးကို ရင်ချင်းအပ်ဆွဲလှည့်သည်၊ နှင်းသွယ်၏ လက်ထဲမှ မင်းခိုင်၏ ဧရာမဟာကြီးက လွတ်သွားပြီး နှင်းသွယ်၏ စောက်ပတ်အောက်သို့ ထဘီပေါ်မှ ခပ်တင်းတင်းဖိထောက်ထားလိုက်သည်၊

“အင့်……အ….”

ထူအမ်းအမ်းနှုတ်ခမ်းချိုုချိုလေးကို ဆရာမင်းခိုင်က ငုံစုပ်ပြီးလျှာဖြင့် ပွတ်သပ်စုပ်ယူသည်၊ နှင်းသွယ်လျှာဖျားလေးကို လျှာ ခြင်း ကလိထိုးဆွရင်း ချိုမြိန်သော အနမ်းခြင်းဖလှယ်ရန် စည်းရုံးသည်။

“ ချစ်လိုက်တာ……ခလေးရယ်..”

နှင်းသွယ်၏ တီရှပ်အင်္ကျီခပ်ပွပွကြီးကအပေါ်သို့လန်တက်သွားသည်၊ ဘရာစီယာဖွေးဖွေးလေးအထဲမှ နို့နှစ်လုံးကိုဖြေး ဆေးညင်သာစွာကော်ထုတ်သည်၊ ဝင်းကနဲအိစက်ဖြိုးတင်းစွာကန်ထွက်လာသော နို့နှစ်လုံးက မင်းခိုင်၏လီးကိုထောင်း ကနဲဖြစ် သွားစေသည်။

“ဆ….ဆရာ……ရယ်….မလုပ်ပါနဲ့….အ…”

နှင်းသွယ်တောင်းပန်စကားလား..သာလား..မိမိဖာသာမသိ၊အသံကညင်သာတိုးတိတ်ပြီးလှိုက်မောလှုပ်ခါနေသည်ကို တော့ သတိရသည်။

“ နှင်းသွယ်ကို…လိုးပြီးရင်ကိုယ်သေပျော်ပြီ..နှင်းသွယ်…”

နားဝမှာကြားရတာနဲ့ပင်နှင်းသွယ်၏ မျက်တောင်ကော့ကော့ကြီးတွေရှက်ရိပ်ဝေကာစင်းကျကုန်သည်၊ နို့သီးခေါင်းရဲရဲလေးများကိုငြင်ငြင်သာသာလေးစုပ်ယူလိုက်သည်။

“ ပြွတ်….”

“ အ….အာ.…ဟင့်…..အင်း….ဟင်း….ဟင်း…….ဟင်း….”

နှင်းသွယ်ဆတ်ဆတ်ခါသွားသည်။

“ ပြွတ်…..ပြွတ်ပြစ်….ပြွတ်…”

“ ဟ…..အာ…..ဟင်း….”

ခြေက်သွေ့လာသည့်နှုတ်ခမ်းအစုံကို လျှာဖြင့်ယက်နေမိသည်၊ ငြီးသံလေးများ အဆက်မပြတ်ထွက်နေသော နှုတ်ခမ်းလွှာက..နှင်းဆီဖတ်လေးသဖွယ် ပွင့်အာ၍နေသည်။

“ကုတင်ပေါ်သွားရအောင်နော်….”

“ ဟင့်အင်း…..ဟင့်အင်း….”

ရာနှုံးပြည့်နီးပါးထကြွနေသော စိတ်ကိုမိန်းခလေးဗီဇက ကျန်သောရာနှုံးအနဲငယ်ဖြင့် ဗြောင်လိမ်ကာ မူချင်သေးသည်၊ မိန်းမ သဘာဝပင်..။

“နှင်း…သွယ်….ချစ်ရယ်….”

“ အို….ဟင့်……အင်း….”

မင်းခိုင်ကလက်ဖဝါးကို အပေါ်သို့ဗြောင်းပြန်လှန်၍ နှင်းသွယ်၏ စောက်ဖုတ်လေးကို အုပ်၍ဆုတ်လိုက်သောအခါ တွင် ကား..ပင်ကိုအကျင့်ကိုက အရေထွက်လွယ်သော နှင်းသွယ် ဖြင်းကနဲ အရေကြည်များစိမ့်ကျသွားသည်။

ထဘီကိုဖေါက်၍ မင်းခိုင်၏ လက်ဖဝါးကိုစိုစွတ်ကုန်သည်၊ ဒါကနှင်းသွယ်၏ အဖြေဖြစ်သွားသည်၊မင်းခိုင်းသည် နှင်းသွယ်အား ပွေ့ချီယူငင်ကာ ကုတင်ပေါ်သို့တင်လိုက်လေသည်၊ မျက်ရည်ပူတို့က မျက်ခန်းမှထွက်၍ကျလာကြသည်၊ ရှက်ခြင်း…ကြောက်ခြင်း…အတွင်းအင်္ဂါသုံးသပ်ခံရခြင်း..စသောခံစားမှုတို့စုစည်းလှုပ်ရှားလိုက်သော စိတ်ကမျက်ရည်တို့ကို အလိုလိုနှိုးထသွားစေသည်။

“နှင်းသွယ်ငိုနေတယ်…ဟုတ်လား….”

“ငိုမှာပေါ့…”

နှင်းသွယ် သူ့ကိုမျက်ရည်မှုံဝါးဝါးကြားမှ မျက်စောင်းထိုးပြီး နှုတ်ခမ်းလေးစူကာပြောသည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ….ခလေးရယ်…နာမှာစိုးလို့လားဟင်….”

“ မသိဘူး…မသိဘူး…..”

“ကို…..မနာအောင်လိုးမှာပါ…..”

“ အာ……အဟင့်…အဟင့်…ကဲ…ကဲ…ဘုံး…ဒုံး….ဒုံး…ဘုံး…”

ကုတင်ကိုလက်ဝါးဖြင့်တဘုံးဘုံးနေအောင်ရိုက်သည်၊ ခြေနှစ်ဖက်ကလဲ ဆောင့်ပြသည်။

“လိုးမယ်နော်…”

“ အဲ…ဒါကြီး…မပြောနဲ့…အဟင့်…ဟင့်…”

“ မိန်းမနဲ့ယောကျ်ားလိုးကြတာအဆန်းမှမဟုတ်တာခလေးရယ်..လိုးကြရအောင်နော်….”

“ကြည့်ပါလား…ဟင့်…ဟင့်..ဟင့်..မပြောပါနဲ့ဆို…”

နှင်းသွယ်မူလတန်းကျောင်းသူအရွယ်လိုအမူအယာတွေလုပ်ပြနေမိသည်။

“လိုးကြမယ်” 

ဆိုသောစကားကြီးက နှင်းသွယ်၏နားဝမှတဆင့် သူမ၏ ခန္မာကိုယ်အတွင်းသို့တဖြင်းဖြင်းဝင်သွားသလိုခံစားနေရသည်၊ဒါကိုမင်းခိုင်ကကောင်းကောင်း သိပြီး သားဖြစ်သည်၊ နှင်းသွယ် စိတ်တွေယောက်ယက်ခတ်စေရန်ရည်ရွယ်ပြောဆို ပွတ်သတ်ပေးနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း အပျိုစင်မလေးနှင်းသွယ် မသိရှာပေ။

ဆီးခုံမောက်မောက်လေးကို လက်တဖက်ကဖွဖွရွရွလေး ဝိုက်ပွတ်လေး ပွတ်ရင်းစကားပြောနေခြင်းဖြစ်သည်၊ နှင်းသွယ်၏ ထူထဲနက်မှောင်သော အမွှေးများကထဘီအောက်၌ အလုံးလုံးအထွေးထွေးဖြစ်နေကြပေပြီ၊ မကြာခဏလည်း နှင်းသွယ်ကမင်းခိုင်၏ လက်ကိုဆွဲယူ ဖယ်ပစ်နေရသည်။

“ နှင်းသွယ်…အချစ်…”

“ ဘာအချစ်လဲ…မခေါ်နဲ့ ….”

“ချစ်တယ်ဆိုတာ….လိုးချင်တယ်လို့ပြောတာဘဲနှင်းသွယ်…မိန်းခလေးတယောက်ကို ယောကျ်ားလေး တစ်ယောက်က ချစ် တယ်လို့ပြောတာဟာ မင်းနဲ့ငါနဲ့လိုးရအောင်ကွယ်လို့ပြောတာဘဲ နှင်းသွယ်..”

“ သွား…..မသိဘူး…အိုး….ထဘီမချွတ်နဲ့.လေ…..”

“ ဒီအတိုင်းလုပ်ရင်အရသာမရှိဘူး…နှင်းသွယ်ရဲ့..”

“ ရှင့်မိန်းမများမှတ်နေလား….”

“ ဟင်း..ငါ့မိန်းမဖြစ်ရမှာပေါ့…နှင်းသွယ်…ဟား…ဟား…ဟာ.း..”

တသက်လုံးအထင်ကြီးခဲ့ရသောသူ၊ မိသားစုအားလုံးကလေးစားရသောသူ၏ပါးစပ်မှ အပြစ်နှစ်ဆုံး စကားများကြားလိုက် ရ သောအခါ နှင်းသွယ်အံ့သြသလိုလို…သိမ်ငယ်သလိုလို…ထိတ်လန့်သလိုလို…

“ အ……ကျွတ်….”

ထဘီဆွဲချွတ်လိုက်ဖြင်းကိုလဲ ထိုမျှသာ ငြီးထွားလိုက်မိသည်၊ ဝင်းကနဲ ဖေါင်းကားပေါ်ထွက်လာသော မရိုးနိုင်သည့်မ..အင်္ဂါစောက်ပတ်ကြီးကို မင်းခိုင်ကအပြည့်အဝဖြဲကြည့်လိုက်သည်။

ကုတင်စွန်းကိုလက်နှစ်ဖက်ဖြင့်စုံကိုင်အားတင်းပြီး မျက်လုံးအစုံကိုတင်းတင်းကြီး ပိတ်ထားရုံမှအပ နှင်းသွယ် ဘာမှမတတ် နိုင်ပေ၊ဆပ်ပြာမွှေးလေးနှင့် နေ့စဉ်ရွရွလေးတိုက်ကာဆေးကြောသန့်စင်၍ သထားခဲ့ရသော မိမိစောက်ဖုတ်ကြီးကိုဆရာမင်းခိုင် ကပယ်ပယ်နယ်နယ်ကြီးဖြဲကာကြည့်နေခြင်းအတွက် နှင်းသွယ်၏ အသိအာရုံများက ဝေဝါး မှေးမှိန်နေရလေသည်။

သူမ၏ ဝန်းကျင်တွင်ရှိနေသော အရာဝထ္ထုပစ္စည်းအားလုံးတို့ကို သတိမပြု …မသိရှိတော့….ဝန်းကျင်မြင်ကွင်းသည်  နှင်းသွယ်အတွက် မှေးမှိန်၍ နေသည်၊ သူမ၏ မှတ်ဥဏ်သည် ဘာတစ်ခုမှအလုပ်မလုပ်တော့ဘဲ အထိတွေ့ဆီမှ ကာမအရသာကိုသာ ဦးနှောက်အာရုံကစေစားလျှက်ရှိသည်။

“ ပြွတ်…ပလပ်……ပြွတ်….ပြွတ်….”

“ အာ့……အု…”

ဖြဲထားသောစောက်ပတ်အတွင်းသားလေးများသည် နီထွေးနေသည်၊ မွှေးထုံကြိုင်သင်းသော စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းအစုံမှတ ခြမ်းထည်းကိုပင် မင်းခိုင်က မက်မက်ရရ စုပ်လိုက်သည်၊ငွားငွားစွင့်စွင့်လေး တင့်တယ်နေရှာသော စောက်စိလေးက တင်းကနဲတင်းကနဲဖြစ်ကာ ထောင်တက်လာသည်၊ ဟစိဟစိ ကလိခံလိုက်ရသော နှင်းသွယ်၏ စောက်ပတ်ကြီးမှာ အတွင်းသားလေးတွေပေါ်လာအောင်ပြဲလန်သွားရရှာသည်။

“ဗြစ်…..ပြွတ်…..”

“ ရှီး…အိုး……အိုး…..ကျွတ်…ကျွတ်….ကျွတ်…”

မင်းခိုင်၏ ဆံပင်များကိုစုံကိုင်ပြီးမင်းခိုင်၏မျက်လုံးများကို သူမ၏ စောက်ပတ်နှင့်ဆွဲကပ်ရင်း ခပ်ကော့ကော့လေးကြွကာ ခေါင်းကို ဘယ်ညာခါလူးရင်း ညီးထွားလိုက်မိသည်။

“ ဗြွတ်….ဗြွပ်….ဗြွတ်….ပြွတ်…. ဗြစ်……”

“ အား……ရှီး…..အား…..အား……အား….”

တခါဘူးမျှအလိုးမခံရသေးသော စောက်ဖုတ်ကြီးကို ပယ်ပယ်နယ်နယ်စုပ်ယက်ပေးနေခြင်းကြောင့် ဒူးနှစ်ဖက်က ဆတ်ကနဲ ထောင်ပြီးသားဖြစ်သွားသည်၊ ခြေဖဝါးအစုံက ကုတင်ကိုကန်ထောက်၍ ဖင်ကြီးကြွကာကော့တက်လာ၏။

“ ပြွတ်…… ပလပ်……ပြွတ်……ပလပ်…”

“ အား……ရှီး…..အား…..ရှီး…သေပြီ…အား……”

လျှာအပြားလိုက်ကြီးဖြင့် စောက်ဖုတ်အဝအောက်ခြေမှ စောက်စေ့ကိုကျော်ခါ…ဆီးခုံရှိစောက်မွှေးများဆီယက်တင် လိုက် သောအခါ နှင်းသွယ်ဆွေ့ဆွေ့ခုန်သွားရှာသည်၊ စိတ်ကြိုက်အခြေအနေသို့နှင်းသွယ်ရောက်လာပြီမို့မင်းခိုင်သည် ဒူးထောက်ကာ နေရာဝင်ယူလိုက်သည်။

ပုဆိုးကိုခေါင်းပေါ်မှကျော်၍ ချွတ်ပစ်လိုက်သည်၊ ထောင်းကနဲ မောင်းတန်ကြီးအလား ထောင်ထောင်သွားသော ဧရာမလီး ကြီးက နှင်းသွယ်၏ လှပဖေါင်းကား၍နေသော ပန်းနုရောင်စောက်ဖုတ်ကြီးကို အငမ်းမရတိုးကပ်နေသည်၊မင်းခိုင်က သူ့လီးကြီးကို အရင်းမှကိုင်၍ ဒစ်အထစ်ကြီးဖြင့် စောက်စိလေးကိုကော်ချိတ်လိုက်သည်။

“ အား……ဟား…..အာ…အား…….. ဟင်း…”

နှင်းသွယ်၏ ဖင်ကြီးကော့ပြီးဘုန်းကနဲပြန်ကျသွားသည်၊စောက်ပတ်နှစ်ခြမ်းက ပွစိပွစိဖြစ်၍ကျန်ခဲ့သည်။

“ ဗြစ်…….ပြွတ်….”

“ အု……အူး…….အား….ဝင်…..သွား…….ဝင်သွားပြီ…..”

“ ဝင်သွားပြီလား ဟင်”

“ ဝင်သွားပြီ…..အ……ကျွတ်…. ကျွတ်…. ကျွတ်….”

“ ဟ….အား…နာလိုက်တာ…..ကွယ်….ဟင့်အင်း…”

“ ပြွတ်…….စွပ်….စွပ်..ဖွတ်…..”

“ အ…..အ….အီ……အီး…….အီး…..”

“ ဗလွတ်…..ပြွတ်……”

မင်းခိုင်ကလီးကိုဆွဲချွတ်လိုက်သည်။

“ အို……ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်……”

‘ သိပ်ကြပ်နေလို့ နှင်းသွယ်….အရမ်းနာလား…”

“ ရ….ပါ…တယ်…..တစ်ခါဝင်သွားပြီဘဲ…”

မင်းခိုင်ကြိတ်၍ပြုံးလိုက်မိသည်၊နဖါးနိုင်ဖို့…တက်နိုင်သို့ပင်…. အရေးကြီးသည်…..။စောက်ပတ်ထဲ တစ်ကြိမ်ဝင်သွားပြီးမှတော့.. လီးအရသာသိသွားပြီလေ..၊နောင်ကို.

”မောင့်ကိုဘဲချစ်တယ်သိလား.” 

 ဆိုသော ခံကောင်းသည့်လေသံမျိုးပြောလာကြလိမ့်မည်ကိုဆရာမင်းခိုင် နောကျေပြီးသားဖြစ်သည်၊

“ လုပ်လေ….”

“ နှင်းကို…သနားလို့….”

“ သွား…..အခုမှ….ဟွန်း….”

“ မောင်လို့ခေါ်မှ လိုးပေးမယ်….”

“ အယ်…..ကြည့်စမ်…..ညစ်ပတ်တယ်”

“ မခေါ်ဘူးလား…”

“ ဟင့်အင်း…ခစ်..ခစ် …ခစ်…”

“ မခေါ်ရင်နေ…”

“ မောင်ကလဲကွာ..မကောင်းဘူး…”

“ ကောင်မလေး…ခံချင်နေပြီ”

“ မောင့်လီးကိုစုပ်ပေးမလားဟင်…”

“ အာ…..ဟင့်…ရွံတယ်..…”

“ သူ့စောက်ပတ်တော့ယက်ပေးနေရပြီးတော့…”

“ အ..ဘယ်သူခိုင်းလို့လဲ…သူ့ဟာသူလုပ်ပြီး…”

“ ဒါဖြင့်လဲနေ..…”

“ မောင်နော်မောင်..အနိုင်မကျင့်နဲ့သိလား…နှင်းသွယ်ငိုပြစ်လိုက်မှာ…”

“ ဒါဆို…တစ်ခါပြီးအောင်လုပ်ပြီးရင်စုပ်ပေးမလား…”

“ ကဲ….ကဲ…အင်း…အင်း…သိပ်အနိုင်ကျင့်တာဘဲ….”

တဖျပ်ဖျပ်တောက်ရွှန်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ချစ်စဖွယ်မျက်စောင်းလေးထိုးရင်း ဒူးနှစ်ဖက်ကိုစေ့လိုက်ခွါလိုက်လုပ်နေ သဖြင့် မင်းခိုင်က ဗိုက်သားချပ်ချပ်လေးကို အသာအုပ်ကိုင်ကာ  ထန်နေသော သူ့လီးဒစ်ကြီးအား စောက်ပတ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

“ ပြွတ်….ဘွတ်…ဘွတ်….”

“ အင်း…..”

ခပ်တင်းတင်းလိုးထဲ့လိုက်ခြင်းကြောင့် နှင်းသွယ်ခင်မျာ “ အင်း” ရှည်လေးညီးကာ မင်းခိုင်၏ ရင်ဘတ်ကို ဆီး၍တွန်းထား မိ လိုက်ရှာသည်။

“ တအားဘဲ….သူ့ဟာကြီးကသေးသေးကွေးကွေးလဲမဟုတ်ဘူး…..မောင်ကအရမ်းဆိုးတာဘဲကွာ…”

“ အစမို့ပါနှင်းရဲ့…နောက်တော့အဆင်ပြေသွားမှာပါ……”

“ ဖြေးဖြေးလုပ်ကွာ…နာတယ်..”

“ အင်းပါကွယ်…..”

“ ပြွတ်….စွပ်…ပြွတ်..စွပ်…..”

“ ဟား….အား…ကျွတ်…..ကျွတ်…..ကျွတ်…..”

“ နှင်းသွယ်…..”

“ အင်း…..”

“ မောင့်ကိုချစ်လားဟင်..…..”

“ ပြွတ်…ဘွတ်…ဖွတ်…..ပြွတ်…..ဖွတ်…..”

“ အင့်…..အ….အင့်…….အေး…အင့်….မေးနေစရာလိုသေးလား…မောင်ရယ်..အင့်……အင့်…….အင့်..”

“ လိုတာပေါ့ချစ်ရယ်….နှင်းဆီကချစ်တယ်ဆိုတဲ့စကားကြားချင်သေးတာပေါ့…...”

“  အင့်….အင့်……ချစ်ပါတယ်…မောင်ရယ်….သိပ်…..သိပ်….ချစ်ရပါပြီကွယ်…....”

“ ပြွတ်စွပ်….ပြွတ်…..စွပ်…..”

“ အ……အင်း………..အ…..အ…..”

..........................................................................................................................................

ကုတင်စောင်းတွင်ခြေတွဲလောင်းချကာ ပေါင်နှစ်လုံးကိုကား၍ထိုင်နေသော ဆရာမင်းခိုင်၏ လီးတန်ကြီးကိုနှင်းသွယ်သည် ကုတင်ဘေးကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်ဒူးထောက်ထိုင်လျှက် အားရပါးရကြီး ငုံ့၍စုပ်နေသည်၊ နှစ်ယောက်စလုံး အဝတ်အစားဟူ သမျှ ဘာမျှမရှိကြ၊နှင်းသွယ်၏ ဖွေးဥနေသော ဖင်ကြီးက တင်းကားလျှက် အိ၍နေသည်။

ဆရာမင်းခိုင်က နှင်းသွယ်၏ လှပဖြူဝင်းသော နို့လေးနှစ်မွှာကို ပွတ်သပ်လိုက် ညှစ်လိုက် ဆွဲယူလိုက်ဖြင့် ကစားလျှက်ရှိပြီး သူ၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်မှ ခြေမဖြင့် နှင်းသွယ်၏ စောက်ပတ်လေးထဲသို့ ထိုးသွင်းကလိပေးနေပြန်သည်။

နှင်းသွယ်က ခြေထောက်ကို ဖဝါးချထိုင်ထားခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ ခြေဖျားလေးများထောက်၍ တင်ပါးကြီးကိုဖနောင့် နှစ်ဖက် ဖြင့် တင်ကားထိုင်ထားသဖြင့် သူမ၏ စောက်ပတ်ဝလေးက ပြဲပြဲလေးရဲလို့နေသည်။မင်းခိုင်၏ ခြေမက စောက်ပတ်ဝလေးတွင် မဝင်တဝင်ကလိပေးနေခြင်းကို အားမလိုအားမရဖြင့် ဖင်ကြီးကိုဇကောဝိုင်း လှည့်ကာ တဟင်းဟင်းဖြင့် လက်ကောက်ဝတ်နီးပါးမျှ တုတ်ခိုင်မဲကြုတ်သော လီးကြီးကိုဖိပြီး စုပ်နေသည်။

“ ပြွတ်….ဗြစ်……ပလပ်…..ဟွန်း….ပြွတ်………..အင်း……..တော်ပြီ …မောင်ရယ်……မောတယ်…ကြေနပ်တော့နော်..”

“ နောက်ပုံစံတစ်မျိုးနဲ့လိုးရအောင်နော်….”

“ မောင့်မယားလေးပါကွယ်……မောင့်သဘောပါ…….”

“ ဒါဖြင့် ကြမ်းပြင်မှာ  ဝမ်းလျှားမှောက်လိုက်….”

“ ဘယ်လိုပုံစံ လုပ်မှာလဲ..ဟင်”

“ အိပ်လေ…..ပြီးတော့မောင်လုပ်ပြမှာပေါ့…”

နှင်းသွယ်က ရှက်ရွံ့နီမြန်းသော အပြုံးလေး တစ်ချက်ပြုံးကာ ကြမ်းပြင်၌ ဝမ်းလျှားမှောက်အိပ်ပေးလိုက်သည်။

နှင်းသွယ်တစ်ယောက် သနားစဖွယ်ကောင်းသော ကလေးငယ်တစ်ယောက်လို လက်မောင်းလေးအုံးပြီး အိပ်နေစဉ် မင်းခိုင် က သေးကျင်သော နှင်းနွယ်၏ခါးလေးကို ဒူးထောက်မိသည်အထိဆွဲထောင်ပြစ်လိုက်ရာ ကြီးမားဖွံ့ထွားသမျှအိစက် ဖြူဝင်းနေသော ဖင်ဆုံကြီးများက သူမအနောက်တွင်ဒူးထောက်ထားသော မင်းခိုင်၏လီးကြီးတဲ့တဲ့၌ချိန်ရွယ်ပြီးသားဖြစ်သွားလေသည်။

လေးဘက်ထောက်ပုံစံမျိုးနှင့်တူသော်လည်း ရှေ့လက်နှစ်ဖက်က ကြမ်းပြင်တွင် ခေါင်းအုံးအိပ်ထားသောကြောင့်ခါးကခွက်ပြီး ဖင်ကအစွမ်းကုန် ကော့နေသည်၊အနှစ်သာရအရှိဆုံးပုံစံအနေအထားသို့ရောက်သွားလေသည်၊ ဖင်ဘူးဒေါင်းထောင်ပြီး ဒူးနှစ်ဖက်ကို ခပ်ကားကားထောက်လိုက်သောကြောင့် လက်နှစ်လုံးနီးပါးမျှစီ ထူအမ်းသောစောက်ဖုတ်နှစ်ခမ်းသားနှစ်ဖက်ကစေ့ကပ်လျှက်တင်သားနှစ်ခြမ်းကြားမှ လွတ်လွတ်ကျွတ်ကျွတ်ကြီး ပြူးထွက်နေသည်။

စောစောကပင်တစ်ချီပြီးအောင်လိုးထားသဖြင့် စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းလေး ထဲ၌ကပ်ညီနေသော သုတ်ရည်ဖြူဖြူလေးများကို မြင်တွေ့နေရဆဲပင်ရှိသေးပေသည်၊ မင်းခိုင်က နှင်းသွယ်၏စောက်ဖုတ်ကြီးကို အားရပါးရကိုင်တွယ်ထိုးဆွရန် လီးကြီးကိုချိန်ရွယ်ထားလေသည်၊ ပြီးတော့မှသူမ၏ဖင်သားကြီးဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီကို လက်နှစ်ဖက်ကဆွဲညှစ်ဆုပ်ကိုင်ပြီး သူ၏လီးတန်ကြီးကို လိုး၍သွင်းလိုက်တော့ရာ......

“အား......အီး.....”

ဟူသောအသံနှင့်အတူ နှင်းသွယ်၏ခေါင်းလေးမှာ မော့၍တက်သွားရလေသည်၊မင်းခိုင်ကလဲ အားရပါးရဆောင့်၍လိုးသည်၊နှင်းသွယ်ကလဲ ဖင်ဖွေးဖွေးကြီးကိုစကောဝိုင်းဝိုင်း၍၎င်း၊ ကော့ပြန်ပြီးဖင်ကြီးကိုနောက်ပြန်ဆောင့်၍ ၎င်း၊ အားရပါးရပင် အလိုးခံ၍နေလေသည်။

“ပြွတ်..ဖွတ်..စွတ်...စွတ်...ပြွတ်...”

ဓအင့်....အ....အ.....အင့်....အား....”

ဆင့်ကဲ ဆင့်ကဲ ခါရမ်းသွားသော နှင်းသွယ်၏ကိုယ်လုံးလေးတုန်ခါသွားတိုင်းကြမ်းပြင်ပေါ်၌ချထားသော လက်မောင်းကို မှေးမှီလျှက် တစောင်းလေးဖြစ်နေသောသူမ၏မျက်နှာလေးမှာလည်း ရှုံ့လိုက် မဲ့လိုက် အံကြိတ်လိုက် တံတွေးမြိုချလိုက် ဖြင့် ဝေဒနာပေါင်းစုံမျက်နှာလေးကို မြင်နေရလေသည်။

ဆရာမင်းခိုင်၏တုတ်ခိုင်ကြီးမားသော လီးကြီးက နှင်းသွယ်၏စောက်ပတ်လေးထဲသို့ ဝန်နှင့်အားမမျှမတ လိုးဝင်နေလေ သည်၊ သေသေချာကြည့်မည်ဆိုပါက နှင်းသွယ်၏စောက်ပတ်လေးမှ သွေးလေးတွေမှာ ထွက်ကျလျှက်ရှိပါလေတော့သည်။

နှင်းသွယ်သည် သူမတို့နေထိုင်ရာနှစ်ထပ်တိုက်ကြီးအောက်ထပ်သို့ အိမ်ရှေ့တံခါးမှ ဝင်လိုက်လျှင်ပင် အပေါ်ထပ် မှဆင်း၍လာသော မိုးမိုးကို လှမ်း၍တွေ့လိုက်ရသည်၊ ဒီမိန်းမအပေါ်ထပ်ကိုဘာကြောင့်တက်ရတာလဲ ဟူသောအတွေးနဲ့အတူဒေါသစိတ်က နှင်းသွယ်၏ ရင်ထဲတွင်ကိန်းအောင်း၍ လာရသည်၊ တဆက်ထဲမှာပင် ဖခင်ဖြစ်သူ ဦးကျော်သင်ကိုလဲ ဒေါမနဿ ဖြစ်ရသည်၊ နှင်းသွယ်၏မိခင်ဆုံးသည်မှာ ၆ နှစ် ၇နှစ်ခန့်ရှိပြီဖြစ်သည်၊ ဒါကြောင့် နှင်းသွယ်တို့မှာ ဖအေတစ်ခုသမီးတစ်ခုဖြစ်သည်၊ အပေါ်ထပ်တွင် သူမတို့သားအဖ အိပ်ခန်းမျှသာရှိသည်၊ သူကဘာတက်လုပ်စရာရှိလို့လဲဟု နှင်းသွယ်စဉ်းစားမိသည်၊ အိမ်ရှေ့မှာ ဖခင်၏ကားကရပ်ထားတော့ အပေါ်ထပ်တွင် ဖခင် ဦးကျော်သင်ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။

ခုသူမကိုတွေ့တော့ မိုးမိုးကတစ်ချက်ပြုံး၍ပြပြီး အိမ်နောက်ဖေးဘက်သို့ ဝင်သွားသည်၊မိုးမိုးသူတို့အိမ်ကိုရောက်လာသည် မှာတစ်နှစ်ပင်ရှိပြီဖြစ်သည်၊ဖေဖေပြောတော့ မိုးမိုးက သူ့ငယ်သူငယ်ချင်းသမီးဖြစ်ပြီး မိဘများမရှိတော့၍ ခိုးကိုးရာမဲ့နေ၍ စောင့်ရှောက်ထားသည်ဟုပြောသည်၊ မိုးမိုးက ဘွဲ့ရတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အိမ်တွင်ဖခင် ဦးကျော်သင်၏ စာရင်းဇယားများကိုဝိုင်း၍ လုပ်ပေးရသည်၊အလုပ်ခန်းကအောက်ထပ်တွင်ရှိသည်၊ ပြီးတော့ညဘက်မှလုပ်ရတာဖြစ်သည်၊ ကျန်တဲ့အချိန် မိုးမိုးက ဘာအလုပ်မှမရှိ၊  မိုးမိုးအတွက်နေဖို့ကတော့ မိမ်မှအလုပ်သမား ဒေါ်အေးခင် နှင့်သူမ၏တူမလေးတို့နေသော တိုက်ကြီးဘေးရှိအိမ်လေးတွင် နေရာချထားသည်။

ထိုအိမ်လေးက နှစ်ခန်းတွဲဖြစ်ပြီး ဒေါ်အေးခင်တို့တူအရီးကတစ်ခန်း၊ မိုးမိုးက တစ်ခန်းဖြစ်သည်၊မိုးမိုးကအသက် ၂၃ နှစ်ရှိပြီး လှတာကတော့နှင်းသွယ်ထက်တောင်သာနိုင်သည်၊ ဒါကြောင့်လည်းနှင်းသွယ်ကိုကြည့်မရတာဖြစ်ချင်ဖြစ်မည်၊ အဆိုးဆုံးကတော့ မနေ့က နှင်းသွယ်အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ဧည့်ခန်းတွင်ဘယ်အချိန်ကရောက်နေမှန်းမသိသော ဆရာမင်းခိုင် နှင့် ရယ်ရယ်မောမော စကားပြောနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်၊သည်အိမ်သို့အမြဲလိုလို ဝင်ထွက်လေ့ရှိသော မင်းခိုင် နှင့် မိုးမိုးတို့ရင်းနှီးတာကမဆန်းပေ၊ ဒါပေမဲ့ နှင်းသွယ်၏စိတ်ထဲတွင်တော့ ဆရာမင်းခိုင်တွင် နီနီဝင်းဆိုသောဇနီးရှိတာကို သိနေလျှက်နှင့် နှင်းသွယ်လည်းဆရာမင်းခိုင်နှင့်ဖြစ်ခဲ့သည်၊ တစ်ခါမကတော့ ..... နဂိုကမင်းခိုင်တွင် ဇနီးရှိတာသိနေပေမဲ့ လည်းနှင်းသွယ်က မင်းသွယ်ကို သူမပိုင်ဆိုင်သော တစ်ဦးထဲပိုင်လိုသဘောထားနေသည်၊ မိုးမိုးနှင့်ရယ်ရယ်မောမောတွေ့လိုက်ရတော့ နှင်းသွယ်၏စိတ်ထဲတွင် မိုးမိုးအပေါ် အတော်ပင်မကြေမနပ်ဖြစ်ခဲ့ရလေတော့သည်။

အကြောတွေတင်းနေအောင်ထောင်နေသော ဦးကျော်သင်း၏လီးကြီးကို ဖြူဖွေးသွယ်လျှသောမိုးမိုး၏ လက်ချောင်းလေး တွေကဆုပ်ကိုင်ထားကာရှေ့တိုးနောက်ငင်ဖြင့်ပြုလုပ်ပေးနေသည်၊ဦးကျော်သင်က ကုတင်ဘေးကြမ်းပြင်တွင်ထိုင်နေသော မိုးမိုး၏ပခုံးနှစ်ဖက်ကို စုံကိုင်၍ထားသည်၊ခဏနေတော့ မိုးမိုးက လီးကြီးကို  ရှာလေးနဲ့ထိုးယက်လိုက်ရာက လီးကြီး တစ်ချောင်းလုံးကိုစုပ်လိုက်တော့သည်၊လမွှေးကြမ်းကြမ်းကြီးတွေကိုလက်တစ်ဖက်ကသပ်တင်ပြီးကျန်လက်တဖက်က လီး အရင်း ကိုထိမ်းကိုင်ထားခါ ခေါင်းကိုရှေ့တိုးနောက်ငင်လုပ်၍ ဖိပြီးစုပ်ပေးနေသည်။

“ပြွတ်....ဗြွတ်..ပလပ်...ဗြစ်...”

“ အား...အား...ရှီး....အင်း...အင်း....”

မိုးမိုးက မျက်လုံးလေးလှန်ကြည့်လိုက် ဦးကျော်သင်၏လီးကြီးကိုစုပ်လိုက်ဖြင့်လုပ်နေသည်၊ သူမ၏ပါးလေးတွေက ဖေါင်း၍ နေသည်၊ မိုးမိုးက ခဏကြာအောင် အားပါးတရစုပ်ပေးပြီးတော့မှလီးတန်ကြီးကို ပါးစပ်မှချွတ်ခါ ကုတင်ပေါ်သို့တက် လိုက်သည်၊ ကုတင်ပေါ်တွင် ခပ်ပြုံးပြုံးလေး ပက်လက်လှန်ပေးထားသော မိုးမိုး၏အနားကို ဦးကျော်သင်က ဗြုံးကနဲ မသွား သေးဘဲ သူမ၏ ဝတ်လစ်စလစ်အလှကို အရသာခံ၍ကြည့်နေသည်၊အရပ်အမောင်းအချိုးအစားနှင့် လိုက်ဖက်သော မိုးမိုး၏ တင်သားရင်သားတို့သည် ဖြူဝင်း၍တစ်ရစ်နေသည်၊ သူမ၏နို့သီးခေါင်းလေးတွေက စူမို့ပြီး တင်းထောင်နေကြသည်။

ကြီးမားပြဲအာနေသော စောက်ဖုတ်အုံကြီးက အရည်တွေတလက်လက်စိုစွတ်၍နေသည်၊စောက်ပတိနှုတ်ခမ်းခပ်ထူထူ နှစ်ခု ကြားမှ နီရဲသော စောက်စေ့လေးကပြူး၍ထွက်နေသည်။

ဦးကျော်သင်က ကုတင်ဇောင်းတွင်ထိုင်လျှက်မှ ကုတင်ပေါ်မှဆင်းလိုက်သည်၊ ပြီးတော့ မိုမိုး၏ ကိုယ်လုံးလေးကို ကုတင် ပေါ်တွင် ကန့်လန့်လေးဖြစ်အောင် ဆွဲလှည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ကုတင်အောက်သို့ ဆွဲ၍ ချထား လိုက် တော့ရာ မိုးမိုး၏ဖင်သားကြီးများသည် ကုတင်ဇောင်းတွင်တင်ခါ စောက်ဖုတ်ကြီးက ခုံးကြွ မို့မောက်၍တက် လာသည်၊

ဦးကျော်သင်သည် စောစောကမိုးမိုးထိုင်ခဲ့သလိုကုတင်ဘေးကြမ်းပြင်တွင်ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူမ၏ခြေထောက် နှစ်ဖက်ကိုပုခုံးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီသို့တဆွဲ၍ တင်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာကိုငုံ့ကာနှခေါင်းချွန်ချွန်ကြီးဖြင့် သူမ၏ စောက် စိ လေး ကိုခေါင်းကြီးခါရမ်းပြီး ဘယ်ပြန်ညာပြန် ပွတ်သပ်ကလိလိုက်တော့ရာ မိုးမိုး၏တင်သားကြီးများကခွက်၍ကြုံ့ဝင်သွား ပြီးခါးလေးက ကော့တက်သွားသည်၊ သူမ၏ကိုယ်လုံးလေးက ဘယ်ညာလူးလှိမ့်ပြီး တဆတ်ဆတ်တုန်၍သွားရှာသည်။

လူးလိုက်လှိမ့်လိုက်ဖြစ်သွားသော မိုးမိုး၏ စောက်ပတ်ခုံးခုံးဖေါင်းဖေါင်းလေးက ဦးကျော်သင်၏ပါးစပ်နှင့် ထိထိမိမိကြီး ပွတ်သပ် မိတော့သည်၊ တိုအခါတွင် စောက်ပတ်နှစ်ခြမ်းကိုမဖြဲဘဲ လျှာကိုစုချွန်ပြီး စောက်ပတ် အကွဲကြောင်းတစ်လျှောက် အထပ်အောက် ပွတ်သတ်ပေးပြန်တော့ရာ မိုးမိုးသည် တဆတ်ဆတ် တုံ၍ နေရ ရှာလေသည်။

“ပြွတ်......ပလပ်...စွတ်....ပြွတ်....”

“အာ....အမလေး...အိုး......အိုး.... ကျွတ်....ကျွတ်......ကျွတ်......”

ဥိးကျော်သင်က အဆက်မပြတ် ယက်၍နေသည်၊ မိုးမိုး၏ စောက်ခေါင်းပေါက်ထဲသို့လည်း လျှာကိုထိုးသွင်းပြီး မနားတမ်းကလိသည်၊

“လိုး.....လိုးပါတော့ အကိုကြီးရယ်.....မခံနိုင်တော့ဘူး.....”

အသံလေးကတိုးတိုးလေးပင်ဖြစ်သည်၊ မိုးမိုးခင်မျာ နှုတ်ခမ်းလေးတွေတဆတ်ဆတ်တုန်နေပြီး မျက်ရည်လေးတွေဝိုင်း၍နေ ရှာသည်၊ သူမ၏ ပါးစပ်လေးက ဟလိုက် စေ့လိုက်ဖြစ်နေလေသည်၊ မိုးမိုးတစ်ယောက် အတော်ပင် ခံစား၍နေရသည်၊ ဦးကျော်သင်က သူမ၏စောက်ခေါင်းထဲသို့လျှာထိုးသွင်းပြီး ဒလစပ်မွှေနှောက်နေသည်၊ ပြီးသည်နှင့် စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်း နှစ်ခု ကြားမှ သူမ၏စောက်စေ့လေးကို စုပ်ယူလိုက်သောအခါတွင်တော့ မိုးမိုး၏ စောက်ပတ်ထဲမှ သုတ်ရည်များ ပွက်ကနဲ ဗြစ်ကနဲ အထွေးလိုက်အထွေးလိုက် ထွက်ကျလာပါတော့သည်။

ဦးကျော်သင်က မိုးမိုး၏ သုတ်ရည်များကို လျှာဖြင့်သိမ်းယူသည်၊ ပြီးတော့ သုတ်ရည်တွေ ပေကျံနေသော လျှာကြီးဖြင့် စောက်ဖုတ်တပြင်လုံးကို ဖင်ကြားမှနေ၍ စောက်မွှေးတွေအထိ ဗြင်းကနဲ ရက်၍တင်လိုက်သည်။

“ အား....အမလေး...အကိုကြီးရယ်...”

မိုးမိုးခင်မျာ ကုတင်ပေါ်မှ အိပ်ယာခင်းကို အားကိုးတကြီးဆုတ်ကိုင်ရုံကလွဲ၍ ဘာမှမတတ်နိုင်ရှာတော့ပေ၊ ဒီတော့မှ ဦးကျော်သင်က သူ၏ပုခုံးတဖက်တချက်တွင်ရှိသော မိုးမိုး၏ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ကုတင်ဇောင်းသို့ တွဲလောင်းပြန်ချ၍ ပေးလိုက်တော့သည်။

“ အကိုကြီးက အရမ်းအားသန်တာဘဲ မိုးမိုးဖြင့် ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်းတောင်မသိဘူး၊ သတိကိုလစ်သွားတာဘဲ”

မိုးမိုးက မျက်စောင်းလှလှလေးဖြင့် ကြေနပ်ကျေးဇူးတင်သလိုကြည့်ရင်း မောလှိုက် နေသောအသံလေးဖြင့် ပြောလိုက်ရှာသည်၊ဦးကျော်သင်က မတ်တောင်နေသော သူ၏လီးကြီး ကိုတချက်နှစ်ချက် ဂွင်းတိုက်ပေးလိုက်သည်၊ မိုးမိုး၏ မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးများသည် နီရဲပြဲလန်နေသော လီးကြီးကို အာသာငမ်းငမ်းဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်းက လက်ညှိုးထိပ် လေးဖြင့် လီးဒစ်ကြီးကို ပွတ်သပ်၍ကြည့်နေရှာသည်။

“လုပ်တော့ကွယ် မြန်မြန်..... ဘာကြည့်နေတာလဲ..တော်ကြာ နှင်းသွယ်ပြန်လာတော့မှာ  မနေ့တုံးကလဲ အပေါ်ထပ်က ဆင်းသွားတာ နှင်းသွယ်နဲ့တိုးနေရသေးတယ်”

“ မိုးမိုးစောက်ဖုတ်လေးက ဖြူဝင်းပြီး ချစ်စရာလေး”

“ ကဲပါ လိုးပါတော့အကိုကြီးရယ်...သိပ်စကားများတာဘဲ...”

မကြေနပ်တော့သလိုလေးပြောလိုက်တော့မှ ဦးကျော်သင်က သူ၏လီးကြီးကို စောက်ပတ်ဝသို့တေ့ကာသွင်းလိုက်သည်။

‘အ.....”  

ဆိုသော မြည်သံလေးနှင့်အတူ မိုးမိုး၏မျက်လုံးလေးများသည် မှေးစင်း၍ကျသွားသည်။

“ဖွတ်... စွပ်.....” ထပ်သွင်းပြီးပြတ်ထုတ်သည်၊

“ဘွတ်...ဖွတ်...စွပ်......” 

နှစ်ချက်ဆက်တိုက်လေးဖိသွင်းပြီးမှ ပြန်ထုတ်သည်။

“ပြွတ်....ပြွတ်...ပြွတ်....စွပ်....” 

သုံးချက် လောက်ဆောင့်ပြီးတော့မှ ပြန်၍ထုတ်လိုက်သည်။

“ အင်း....ဟင်း.....အကိုကြီးရယ်...ကောင်းလိုက်တာနော်.......ဟင်း....ဟင်း.....”

မိုးမိုး၏လက်နှစ်ဖက်က ဦးကျော်သင်၏ ခါးကိုစုံလှမ်းလိုက်သည်၊ ဦးကျော်သင်၏လက်များက နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ရွရွလေး ဆုတ်နယ်၍ပေးလိုက်သည်၊ နီစွေးရွှန်းလက်နေသော နှုတ်ခမ်းလေးတွေကိုလဲ လှမ်းပြီး စုပ်ယူလိုက်ပြန်သည်၊ ဥိးကျော်သင်က အားပါးတရဆောင့်၍လိုးနေသည်။

မိုးမိုးက ကုတင်ဇောင်းမှာ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကိုမြှောက်လိုက်ကာ ဦးကျော်သင်၏ ပုခုံးနှစ်ဖက်ပေါ်သို့တဖပ်တချက်စီ တင်၍ပေးလိုက်သည်။

မိုးမိုး၏ စောက်ဖုတ်ကြီးကပြူး၍ထွက်လာသည်၊ ဦးကျော်သင်ကလဲ သူ၏ဆောင့်ချက်များကို တချက်မှမလျှော့ အသက် (၄ဝ) ဆိုတာသန်တုံးမြန်တုံးဖြစ်သည်၊ မိုးမိုး၏ စောက်ဖုတ်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာလည်း စောက်ရည်များရွှဲနစ်နေပြီဖြစ်သည်။

“ပြွတ်......စွပ်.....ပြွတ်.....ပြွတ်.....စွပ်....”

“အ......အား.......မ.......ရပ်........အဲ......မရပ်နဲ့တော့..... အမလေး....အကိုကြီးရယ်.....အ.....ဟင်း.........ဟင်း...အမလေး....တော့....အား.........”

ဦးကျော်သင်၏ ဆောင့်ချက်များကို ကော့၍ကော့၍ ခံနေရင်းက မိုးမိုး၏ မျက်နှာလေးမှာ ရှုံ့မဲ့၍သွားရပြီး သူမ၏တကိုယ်လုံး ကော့ပျံ၍ တက်သွားရလေတော့သည်။

“ပြွတ်......ဖွတ်...စွပ်.......ဘွတ်......”

“အား.....အီး......ဟင်း.....”

ဦးကျော်သင်၏ ကိုယ်လုံးကြီးသည်လည်း တောင့်တင်း၍သွားရာမှ အားရပါးရတချက်မျှ ဆောင့်လိုက်ပြီး မိုးမိုး၏ကိုယ်ပေါ်သို့မှောက်၍ကျသွားပါလေတော့သည်။

ဦးကျော်သင်နှင့်သမီးဖြစ်သူနှင်းသွယ်တို့အခုတလောမကြာခဏတိုးတိုးတိတ်တိတ်စကားများကြသည်ဟု ဒေါ်အေးခင်က ပြန် ပြောပြ သော အခါ မိုးမိုးတစ်ယောက် အတော်ပင်စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသည်၊  မိမိအတွက်နှင့် ပတ်သက်၍ ပြသနာမဖြစ်စေချင် .. မိသားစုအတွင်း စိတ်ဝမ်းတွေမကွဲစေချင်ပေ။

“အလကားပါမိုးမိုးရယ် ....နှင်းသွယ်က အကိုကြီးကိုသာ အပြစ်ပြောနေတာပါ.. ဟိုကောင်ဆရာမင်းခိုင်နဲ့ ဘာတွေဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ အကိုကြီးကသိတော့ သူတို့ဆင်ခြင်ဖို့ ရှောင်ဖို့ပြောတာပါ...”

“ဆရာမင်းခိုင်နဲ့ ဟုတ်ရဲ့လား..အကိုကြီးရယ်”

“ဟား...ဟား.....မိုးမိုးက မင်းခိုင်ကို အထင်ကြီးနေတာကိုး...အင်း အကိုကြီးတို့် လုပ်နိုင်တာကတော့ တစ်ခုဘဲရှိတယ်... ....အဲဒါကတော့.........”

“ .................................................................................................................................... ”

“ဆရာ့ကိုပြောရမှာ....အားတော့နာတယ်  ... အဟင်း......”

“ပြောပါ မိုးမိုး....ဆရာကူညီနိုင်ရင် ကူညီရမှာပေါ့”

မိုးမိုးဆိုသော ကောင်မလေးမလာစဖူး မင်းခိုင်အိမ်သို့ရောက်လာသည်၊ ပြီးတော့လဲ မပြောစဖူး စကားတွေကိုလဲ ပြောပြန်သည်၊ မင်းခိုင်နှင့် ဧည့်ခန်းထဲတွင်ထိုင်၍ပြောနေကြခြင်းဖြစ်သည်၊ မင်းခိုင်၏ဇနီး နီနီဝင်း အပြင်သို့သွားနေသောကြောင့်လဲ တစ်အိမ်လုံးတွင် မင်းခိုင်တစ်ယောက်ထဲသာရှိနေရသည်၊

မိုးမိုးက သူမ၏မျက်နှာလေးကို ကလေးဆန်ဆန်လေး ရှုံ့မဲ့ပြလိုက်ရင်း....

“မိုးမိုးနဲ့ အန်ကယ်ဦးကျော်သင်တို့နဲ့ပြသနာတက်တယ်ဆရာ....”

“ဟင်......”

“အဲဒါ မိုးမိုး သူတို့အိမ်မှာ မနေတော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ် လိုက်တယ်”

“အင်းပေါ့.....”

မိုးမိုးက စကားကိုအဆက်မပြတ်ပြောနေရင်းမှ မင်းခိုင်၏မျက်နှာကို အကဲခတ်သလိုမျိုး ကြည့်လိုက်သည်၊ မင်းခိုင်က မိုးမိုး၏ စကားကို စိတ်ဝင်တစားနားထောင်၍နေသည်။

မိုးမိုးက ဘရာစီယာကြိုးလေးကို ပုခုံးမှ ဆွဲတင်ရင်း အမှတ်တမဲ့ဟန်ဖြင့် သူမ၏နို့ကြီးတစ်ဖက်ကို လက်ဝါးလေးဖြင့် ပင့်ကိုင်ပြီး ဘယာစီယာချောင်သဖြင့် နေရာချသလိုလို လုပ်လိုက်သည်၊ သူမ၏ပေါင်နှစ်လုံးကိုလဲ မသ်မသာလေး ကားလျှက် ဆီးခုံမောက်မောက်လေးအောက်ကို ယားယံနေသည့်ဟန်ဖြင့် နှိုက်၍ မကြာခဏ ကုတ်သလို ဖဲ့သလို လုပ်နေ သည်၊ အရာရာကို အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ဟန်ဖြင့် ပြုလုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

“ အခုတော့ မိုးမိုး ခြေသလုံးအိမ်တိုင်ဖြစ်နေရပြီ...ဆရာ....”

“ အင်းလေ...တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်မှ နားလည်မှုမရှိတာ..”

“ အဲဒါ ခုမိုးမိုး လားရှှိုးကိုပြန်တော့မလို့ဆရာ..”

“ ဟဲ့...လားရှှိုးမှာ ဆွေမျိုးရှိလို့လား....”

“ မိုးမိုးရဲ့ အဒေါ်ဝမ်းကွဲတစ်ယောက်တော့ရှိတယ်”

“ အော်...အေး...အေး..ဒီတော့.. ဆရာကဘာကူညီရမှာလဲ....”

“  ဟို....ငွေကြေးအခက်ခဲရှိနေတတယ်.ဆရာ... ဒီအတွက် ဆရာကို မိုးမိုး ဘာဘဲလုပ်ပေးရ ပေးရ...”

“  အို....မဟုတ်တာ...မိုးမိုးရယ်....ငွေက ဘယ်လောက်....”

“  ငါးသောင်းပါ ဆရာ..”

“  ဒီကပါတဲ့ငွေနဲ့ မိုးမိုး ဘဝရပ်တည်ရမှာပါဆရာ....မိုးမိုးကို အထင်မလွဲနဲ့နော် မိုးမိုးခန္ဓာကိုယ်ကိုဘဲ ရင်းစရာရှိတော့တယ် ဆရာ..”

“ ဟာ....ဘယ်နဲ့မဟုတ်တာ....”

“ ကူညီပါ ဆရာရယ်....နော်”

မျက်ရည်ဝဲဝဲဆို့နစ်ကြေကွဲစွာဖြင့် ထိုက်ရာမှထကာ မင်းခိုင်၏ ခြေရင်းတွင်ထိုင်ချလိုက်ပြီး မင်းခိုင်၏ပေါင်ပေါ်သို့ မျက်နှာလေးအပ်ခါ တသိမ့်သိမ့်လေးရှှိုက်ငိုလေသည်၊ မိုးမိး၏ဖြူဖွေးသွယ်လျှသော လက်လေးများက မင်းခိုင်၏ပေါင်ရင်းသို့ မသိမသာရွှေ့လျှားလိုက် ပွတ်သပ်ဆုပ်နယ်နေခြင်းက ရင်တွေတထိတ်ထိတ် တုန်လာစေသည်၊ယောကျ်ားဆိုသည်က ပေါင်ရင်းကို အကိုင်ခံသော သတ္တဝါမဟုတ်၊ အထူးသဖြင့် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ ရင်းစရာကျန်ပါ တော့သည်ဟု ပွင့်လင်းစွာပြောလာသော မိန်းမချောလေး၏ အဆုတ်အနယ် အပွတ်အသပ်သည် အဓိပ္ပါယ်တွေကထင်ရှား ၍နေချေပြီ၊ မင်းခိုင်အနေရခက်နေသည်။

“မိုး....မိုးမိုး... ကိုသနားပါဆရာ..နော်..”

ပါးစပ်ကတတွတ်တွတ်ပြောရင်း မိုးမိုး၏မျက်နှာ လေးက မင်းခိုင်၏လီးတန်ကြီးတဲ့တဲ့အပေါ်သို့ ဖိမှောက်၍ ငိုပြန်သည်၊ မင်းခိုင် မိုးမိုး၏ ပုခုံးလေးနှစ်ဖက်ကို ဆုတ်ကိုင်ကာ သူမကိုဆွဲ၍ထူလိုက်သည်၊ မိုးမိုး၏ခါးလေးက စန့်လာပြီး အကျီၤလေးက ခါးတွင်လက်နှစ်လုံး လောက် ဟသွားကာ ဗိုက်သားဝင်းဝင်းလေးက လက်နှစ်လုံးခန့် ထွက်ပေါ်လာသည်၊ ဝတ်ထားသော အကျီၤအောက်မှ တွန်းထိုးရုန်းကန်နေသော နို့ကြီးနှစ်လုံးက မို့မောက် ဝင်းအိ၍ နေသည်၊ ကားစွင့်သော တင်ပါးကြီး နှစ်လုံး က ထဘီလေးအောက်မှ ဖုံးမရဖိမရ ကြွားကြွားကြီးပေါ်လွင်၍နေသည်။

မိုးမိုးက မတ်တတ်ရပ်လျှက်လေးဖြစ်လာပြီး သူမ၏ ရှေ့ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော မင်းခိုင်၏ ပုခုံးနှစ်ဖက်ပေါ်သို့ ထောက်လာသည်၊ ထိုအခါ ကြီးမားအိစက်သော နို့ကြီးနှစ်လုံးက မင်းခိုင်၏ မျက်နှာနှင့် လက်သုံးလုံးခန့်သာ လိုတော့သည်၊ နို့နှစ်မွှာကြားမှ ချိုအီသော ရင်ငွေ့ရနံ့လေး တစ်မျိုးကို မင်းခိုင်ရှှုရှိုက်လိုက်ရသည်၊မင်းခိုင်၏သွေးများဆူကြွလာသည်၊ ရင်တွေပူလာသည်၊ မင်းခိုင်ချွေးစေးတွေပြန်လာသည်၊ တံတွေးကို မျိုချလိုက်ရင်း အသက်ရှူ လဲမြန်လာသည်။

“ ဆရာဟာ သာမန်လူသားဘဲနော်....မိုးမိုး...”

“ မိုးမိုး ဆရာ့ကိုကြည်ဖြူပြီးသားပါ..”

နှစ်ယောက်စလုံး၏စကားများက တိုးညှင်းကြသည်၊ တုံခိုက်လှိုက်မောနေကြပြန်သည်၊ အသက်ရှှုသံလေးများက ပြင်းထန်၍လာသည်၊ မိုးမိုး၏ခန္ဓာကိုယ်လေးသည် မင်းခိုင်၏ရင်ခွင်ထဲသို့ တအိအိပြိုလဲဝင်ရောက်သည်၊ မင်းခိုင်စိတ်ကို လျှော့ပေးလိုက်သည်။

မိုးမိုး၏ နှုတ်ခမ်းအိအိထွေထွေးလေးကို သူ့နှုတ်ခမ်းကြီးများဖြင့် စုပ်ယူသည်၊ မင်းခိုင်၏လီးကြီးမှာ ပေါ်ပေါ်တင်တင်ကြီး ပုဆိုးတွင်းမှ ထောင်ထလာသည်ကို မိုးမိုးတွေ့နေရသည်၊ မိုးမိုး၏ စောက်ပတ်လေးထဲမှ စိမ့်ကနဲ သိမ့်ကနဲ ယိုဆင်းလာသော အရည်ကြည်လေးများက ပေါင်အတိုင်း စီးဆင်းလာသည်။

“အခန်းထဲသွားရအောင်....ဆရာရယ်..”

မိုးမိုးက မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကိုအကဲခတ်ရင်း ပြော လေလိုက်လေရာ မင်းခိုင်က စကားမပြောဘဲ မိုးမိုး၏ပုခုံးလေးကို ခပ်တင်းတင်းလေး ဖက်ကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်ခဲ့ကြသည်၊တစ်အိမ်လုံး ငြိမ်သက် တိတ်ဆိတ်နေသည်၊ မိုးမိုး ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပါးလွှဲလေး ထိုင်ချလိုက်သည်၊ မင်းခိုင်ကို မျက်လုံးလေး စွေကြည့်ရင်း ခေါင်းလေးငုံ့လိုက်ကာ သူမ၏အကျီၤ ကြယ်သီးများကိုဖြုတ်နေသည်၊မိုးမိုးအားငေး၍ကြည့်နေသော မင်းခိုင်၏ပုဆိုးတွင်းမှ ငေါထွက်ကာတောင်နေသော လီးကြီးက မိုးမိုး အားလိုးချင်နေပြီဖြစ် ကြောင်း ဆန္ဒပြကာ တဆတ်ဆတ်တုန်နေသည်။

မိုးမိုးသည် သူမ၏ အပေါ်အကျီၤလေးကိုဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်သည်၊ ဘရာစီယာလေးသာ ကျန်ခဲ့သော မိုးမိုး၏ခန္ဓာကိုယ် အပေါ် ပိုင်းအလှမှာ ရင်ခုံမောဘွယ် တင်းရင်းပြန့်ကားလှသည်၊ လုံးဝန်းသော ပုခုံးသားဖွေးဖွေးလေးများကဘရာစီယာကြိုးလေး     အောက်မှတစ်ပြီး ခုံးထနေသည်၊ ဝင်းအိနေသော နို့အုံကြီးများမှာလဲ ဘရာစီယာ၏ အထက်ပိုင်းမှ လျှံထွက်နေသည်၊  ရင်ညွန့်လေးက ဖွေးဖွေးလေးအုနေသည်။

ဘေးသို့ကားထွက်နေသော နို့အုံသားများက တစ်ရစ်ရုန်းထွက်နေသည်၊ မိုးမိုးက ဘရာစီယာလေးကို ကျောမှချိတ်လေး များဖြုတ်ပြီးဖြေးညှင်းစွာခွာချလိုက်သည်၊ ပြောရရင် မင်းခိုင်သည် မိန်းမဆိုရင် ပြီးရောဆိုသည့် သူမဟုတ်၊ (၁၈) နှစ် ဝန်းကျင်လေးတွေထဲက ခြေမွှေးမီးမလောင် လက်မွှေးမီးမလောင် အနုစားလေးတွေကိုသာ အပိုင်ကြံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်၊ ယခု မိုးမိုးမှာ အသလွတ်ကုန်းသော အမျိုးအစားထဲကနှင့်မတူ  လုံးဝမတူ စေတနာပါသော အပြုံးယဲ့ယဲ့ လေးဖြင့် ဖိတ်ခေါ်နေ ဟန် မျက်နှာလေးက အချစ်၏အငွေ့အသက်လေးတွေ ပါနေသည်ဟု မင်းခိုင်ထင်သည်။

နို့ကြီးနှစ်လုံးက ဝင်းလက်ဖြူအိစွာ ထွက်လာသည်၊ နို့သီးခေါင်းလေးများ နီနီလေးဖြစ်ကာ မာကျစ် မတ်တောင်နေသည်၊ ကိုင်ရက်စရာမရှိသော နို့လေးများအနီးသို့ မင်းခိုင် ဘယ်သို့ရောက်သွားမိသည်မမှတ်မိ။

“ အ....ဆရာ........အင်း.......ဟင်း.....”

မင်းခိုင်နို့သီးခေါင်းလေးကို စုပ်ယူလိုက်သည်နှင့် မိုးမိုး၏ လက်တဖက်ကနို့ကိုပင့်တင်ခါ ကိုင်ပေးလာပြီး ကျန်လက်တစ် ဖက်ကမင်းခိုင်၏ခေါင်းကို အုပ်ကိုင်ဆွဲယူလိုက်သည်။

တင်ပါးအစုံက ကုတင်ဇောင်းဝယ် နောက်သို့ကော့ပစ်သွားပြီး ရင်လေးချီကာ ကလေးတစ်ယောက်ကို နို့တိုက်သည့်နှယ် ငုံ့ကြည့်ရင်း မျက်လုံးလေးများစင်းကျသွားကာ ပါးစပ်မှ တဟင်းဟင်းညီးထွားနေသည်၊ မင်းခိုင်က ပါးစပ်မှနို့ကို စို့ပေးနေ သကဲ့သို့လက်တစ်ဖက်ကလဲ ထဘီထဲသို့သွင်းကာ နှိုက်နေသည်။

“ အ.....အ.....အိုး.......ကျွတ်......ကျွတ်.......အင်း......ဟင်း.......ဟင်း.....”

စောက်ဖုတ်လေးသည် နူးညံ့လွန်းပြီး မွတ်ညက်နေသည်ကိုတွေ့ရသည်၊ ထိုမှအထက်တွင် ကြမ်းရှရှ အမွှေးအုံလေးကို စမ်းမိပြန်သည်၊ မိုးမိုး၏ ပေါင်ကြီးနှစ်လုံး ဘေးသို့ကားထွက်သွားသည်၊ သူမ၏လက်လေးတစ်ဖက်က စောက်ဖုတ်ကိုကိုင် နေသော မင်းခိုင်၏ လက်ဝါးလက်ဖျံကြီးကို တင်းတင်းဆုတ်ကိုင်လိုက်သည်၊ တွန်းဖယ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အားကိုးတကြီး ကိုင်တွယ် ခြင်းမျိုးသာဖြစ်သည်၊ မင်းခိုင်က မိုးမိုး၏ထဘီကိုချွတ်ချပြစ်လိုက်သည်။

“ အ....အ...အာ.....ဆရာ.....အဟင့် .......ဟင်း....”

မိုးမိုးကရှက်သောမျက်နှာလေးဖြင့် ငိုမဲ့မဲ့လေးဆိုရင်း မင်းခိုင်၏မျက်နှာကိုမကြည့်တော့ဘဲ တဖက်သို့ ခေါင်းကိုစောင်းကာ နှုတ်ခမ်းလေးကို ကိုက်ထားသည်။

“ ပေါင်ကားထားလေ..မိုးမိုး..”

“ အ.....ဟာ... ရှက်တယ်....ဟင့်.......”

“ ရှက်မနေပါနဲ့ကွယ်....ဆရာလဲချွတ်မှာပါ....”

“ ချွတ်.....ခုချွတ်.... မရဘူး... ဟွန်း......’

မိုးမိုးက ခလေးစိတ်ကောက်သလိုမျိုးဖြင့် မင်းခိုင်၏ပုဆိုးကိုဆွဲချွတ်သည်၊ မင်းခိုင်ဗိုက်ကိုရှပ်ပြီး အချွတ်ခံလိုက်သည်။

“ အမလေး.....အယ်........”

ကြောက်ရွံ့တာမျိုးမဟုတ်ဘဲ ရင်ထဲထိတ်ကနဲဖြစ်သွားခြင်းသာ၊ မင်းခိုင်၏လီးမှာ သာမန် စံချိန်မှီ လီးမျိုးသာဖြစ်သည်၊ သို့သော် ကြောက်ခမန်းလိလိ ကျစ်လစ်လွန်းလှသည်၊ အရင်းအဖျား လုံးပတ်ညီပြီး ဖေါင်းကြွနေသောအကြောအမြောင်းမြောင်းများက လီးကြီး၏ ကျစ်လစ်ထယ်ဝါမှုကိုပေါ်လွင်စေသည်။

ထိပ်ပိုင်းရဲရဲနီသော ဒစ်ကြီးကမူ မိုးမိုးမြင်ယုံဖြင့် ကြက်သီးလေးဖြန်းကနဲထသွားအောင် ကြီးမားလွန်းသည်၊ မင်းခိုင်က သူ့လီးအား စိုက်ကြည့်ရင်း အဝတ်ဗလာဖြစ်နေသော မိုးမိုး၏ နို့ကြီးနှစ်လုံးကြားသို့ လီးထိပ်ကို ထိုးသွင်းလိုက်ရာ မိုးမိုးက ဝဲယာ နှစ်ဖက်ညှပ်၍ နို့နှစ်လုံးကိုပူးကပ်ပြီး လီးကြီးကိုညှပ်ပေးလိုက်သည်။

မင်းခိုင်က မိုးမိုး၏ ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို အသာမှေးကိုင်လျှက် လီးကိုရှေ့တိုးနောက်ငင်လုပ်ပေးနေသည်၊ ပူးကပ်ထားသော နို့ကြီး နှစ်လုံးအောက်ဖက်မှ အထက်သို့ထောင်တက်လာသော လီးထိပ်ကြီးက မိုးမိုး၏ ပါးစပ်နားသို့ ရောက်လာသော လီး ထိပ်ကြီးကို လှပဖူးပြည့်သော နှုတ်ခမ်းလေးနှစ်မွှာဖြင့် တို့ထိကာ နမ်းပေးလိုက်သည်။

“ လုပ်ကြရအောင်ဆရာ......မမနီပြန်လာရင်....ဒုက္ခ....”

မိုးမိုးက နောက်ကြောင်းမအေးသလို လေး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်မှ မင်းခိုင်၏လီးကြီးက မိုးမိုး၏ စောက်ဖုတ်လေးရှိရာသို့ ဦးတည်လာပေတော့သည်။

ကုတင်စွန်းတွင်ထိုက်ကာထားသော မိုးမိုး၏ တင်ပါးကြီးနှစ်လုံးက ဘေးသို့ ကားထွက်နေသည်၊ခြေဖျားတွင်တင်နေသော ထဘီလေးကို မိုးမိုးက ခက်လှမ်းလှမ်းသို့ခတ်ထုတ်လိုက်သည်၊ ရုတ်တရက် ကွာဟသွားသော ပေါင်ကြီးနှစ်လုံးကြားသို့ မင်းခိုင်က လျှင်မြန်စွာ ဝင်ရပ်လိုက်သည်။

“ ဟွန်း.....ဒါကျတော့ မြန်လိုက်တာ.....”

ဟု မိုးမိုးက မရဲတရဲလေး ပြောရင်း မင်းခိုင်ကို မျက်စောင်းလေးထိုးလိုက်သည်။

အချိုးအစား ပြေပြစ်စွာဖွဲ့စည်းထားသော မိုးမိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ ကုတင်စောင်းတွင်ခြေချထိုင်ထားသဖြင့် သူမ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ထောက်လိုက်ရာ ခုံးခုံးမတ်မတ် စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ ပို၍ကြီးမားခုံးထကာ ပြဲလန်လာ သည်၊ မဟတဟဖြစ်နေသော စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းကြားမှ ရဲရဲတွတ်တွတ် အတွင်းသားတချို့ကို မြင်နေရသည်၊ စောက်ပတ် နှစ်ခြမ်းထိပ်ဝယ် ငေါက်တောက်လေး ထွက်ပြူ၍ နေသော စောက်စေ့လေးမှာ အနဲငယ် ညိုရောင်သန်းနေသည်။

“ လိုးတော့ကွယ်....ဘာကြည့်နေတာလဲမသိဘူး”

မိုးမိုးက စောက်ဖုတ်လေးကို လက်ဝါးဖြင့် အုပ်လိုက်ကာ လက်ညှိုးလက်ခလယ်တို့ဖြင့် ဖြဲပေးလိုက်သည်၊  မင်းခိုင် က သူ ၏လီးထိပ်ကြီးကိုစောက်ပတ်ဝသို့အသာဖိချ၍တေ့ပြီးမှလိုးသွင်းချလိုက်တော့သည်။

“ အိ......အ.......အ........”

မိုးမိုး မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးများပြူးသွားပြီး ပါးစပ်လေးဟသွားသည်၊ လှပသော နှုတ်ခမ်းလေးများက ဝိုင်းစက်သွားသည်။

“ ပြွတ်.......စွပ်.......ပြွတ်......”

မိုးမိုး၏မျက်တောင်ကော့ကြီးများမှေးစင်း၍ကျသွားသည်၊ အသက်ဝဝရှူရန်ကြိုးစားနေသော ပါးစပ်လေးက ပြန်မပိတ်အား..

ဟမြဲဟလျှက် တဟင်းဟင်း အသံလေးများလည်ချောင်းထဲမှထွက်လာသည်၊  ကြီးမားတောင့်တင်းလှသော မင်းခိုင်၏ တဖြောင့်တည်းသော လီးကြီးက စောက်ဖုတ်လေးထဲသို့ စူးစိုက်နစ်ဝင်သွားသည်။

“ အီး....အီး....အ........အ.....ဆရာ........”

မိုးမိုးချွေးတွေပြန်လာသည်၊ နှာသီးဖျားလေးတါင် ချွေးဥလေးများသီးနေကြသည်၊ တဆတ်ဆတ်တုန်ခါနေသော နှုတ်ခမ်း သားအစုံက အထက်အောက် ရိုက်ခတ်နေကြသည်၊ အသံက လေသံမျှသာထွက်ပေါ်နေကြသည်။

“ ပြွတ်.......စွပ်.......ပြွတ်...... ပွတ်.......စွပ်.......ပြွတ်......”

“ အီး....အီး....အ........အိုး.......ကျွတ်....ကျွတ်.... အ........အိုး.......ကျွတ်....ကျွတ်”

လီးကြီးက မိုးမိုး၏ စောက်ခေါင်း ကျဉ်းကျဉ်း လေးထဲသို့ စတင်ပြီးပုံမှန်ညှောင့်လိုက်ရာ မိုးမိုးခင်မျာ တွန့်တွန့်လူးသွား သည်၊

“ ပြွတ်.......စွပ်.......ပြွတ်...... ပွတ်.......စွပ်.......ပြွတ်......”

အရည်များရွှဲနစ်နေသော စောက်ပတ်ထဲသို့လီးကြီးက ခပ်သွက်သွက်ကြီး အဝင်အထွက်လုပ်ရင်း မာသည်ထက်မာကြော လာကာ ဒလစပ် အားကုန်မောင်းကုန်ဆောင့်လိုးလိုက်လေတော့ရာ ခဏအကြာမှာတော့ မိုးမိုး၏ စောက်ခေါင်းလေးထဲမှ ကျင်၍ ကျိန်းတက်လာသည်၊ မင်းခိုင်၏လီးကြီးမှာလည်း အီဆိမ့်၍တက်လာပြီး သုတ်ရည်များကိုပြိုင်တူ ပန်းထုတ်လိုက် မိကြ လေတော့သည်။

ထိုအဖြစ်များကို မျက်ရည်လျှံသောမျက်လုံးများဖြင့် အခန်းဝမှ ကြည့်နေသော နှင်းသွယ် တစ်ယောက် သူမ၏ ဖခင် ဦးကျော်သင် ပြောသည်မှာ မှန်ကန်၍နေပြီဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတော့သည်။

ပြီးပါပြီ။

တောသူဆိုတာ တကယ့်ကိုရိုးတယ်

တောသူဆိုတာ တကယ့်ကိုရိုးတယ်

ကျွန်ကုလား မယားတောသူ ဆိုပြီးတော့လဲ အထင်မကြီးလေနဲ့။

တောသူတွေလဲ တောထဲမှာ မြင်းစီးတက်နေပြီ။

သဘာ၀ စစ်စစ် အရသာလေး အမွှေးတွေမှ မဲလို့...။

.............................................................................................................................................................................................

မောင်လေးနဲ့မမ ကစားတာ

မောင်လေးနဲ့မမ ကစားတာ

မြန်မာတော့ မဟုတ်ဘူး။ အာဆီယံ က ဟုမ်းမိတ်လေးပဲ။

မောင်လေးနဲ့မမ ကစားနေကြတာ ထင်တယ်။

ကြည်နူးစရာလေးတွေ။

စကားပါ နားလည်ရင် ပိုလို့ ပိုလို့ဖီးလ်ရမှာ။

....................................................................................................................................................................................................

ကြည့်လို့ကောင်းနေစဲ ဖိုင်ဟောင်းလေး

အသစ်တိုင်းကောင်းသလို အဟောင်းတိုင်းလည်း မညံ့ဘူးဆိုတာ ဒီဖိုင်လေးကသက်သေပါ။

တောတိုးတဲ့ အတွဲထဲ ဒီဖိုင်ရိုက်ချက်က အလွန်ကောင်းတယ်။

...................................................................................................................................................................................................